ColumnMax Pam

Dokter Mengele is tegenwoordig een Chinees

Beeld .

Een paar dagen geleden vroeg Leen Vervaeke, de correspondent van deze krant, zich af ‘of het Westen wel voldoende bereid is om van China te leren?’ Enigszins bevoogdend werd daaraan toegevoegd: ‘Waarom luisterde het Westen niet naar China?’

Tsja, waarom zou dat zijn?

Over de Chinese aanpak van de coronacrisis die bijna lyrisch wordt beschreven, heb ik al zo mijn twijfels, maar ik ben te weinig medisch onderlegd om een oordeel te hebben over het niveau van de Chinese wetenschappers. Wel denk ik het antwoord te kennen op de vraag waarom het Westen zo weinig geneigd is te luisteren naar de Chinese overheid en de door haar gemelde wetenschappelijke successen op medisch terrein.

Wat kan het Westen leren van China? Om te beginnen hoe je concentratiekampen kunt bouwen. Die kennis is in het Westen na 1945 verloren gegaan. Vooral in Duitsland wist men er alles van, maar door een moratorium op concentratiekampen zijn de bestaande afgebroken en zijn er geen nieuwe bijgebouwd. In China daarentegen is het concentratiekamp weer helemaal terug. Ze heten daar werkkampen of heropvoedingskampen, benamingen die destijds ook in Oost-Europa gangbaar waren. Het bestaan ervan werd eerst ontkend, maar toen satellietfoto’s het onomstotelijke bewijs leverden, verspreidde de Chinese overheid propagandavideo’s, waarbij men enigszins moet denken aan de geruststellende films die er ooit zijn gemaakt van Theresienstadt.

Wat het Westen ook van China kan leren, is hoe je die concentratiekampen kunt vullen, namelijk met andersdenkenden en met etnische groepen die je niet bevallen. Ook die kennis is in Europa verloren gegaan, maar de Communistische Partij van China heeft daarvoor aanhangers van de religieuze beweging Falun Gong en de islamitische bevolkingsgroep van de Oeigoeren uitgekozen. Zij worden door middel van brainwashing en foltering heropgevoed.

Wat betreft de zorg over het fysieke welzijn van de eigen bevolking, die in de Chinese aanpak van het coronavirus zo wordt geprezen, moet hier worden opgemerkt dat de gevangenen in de concentratiekampen ook voor andere doeleinden worden gebruikt. Sinds 2001 keren de berichten terug dat gevangenissen en kampen de oorsprong zijn van een levendige orgaanhandel. Aanvankelijk zou het alleen gaan om de organen van geëxecuteerde misdadigers. China bezit het record aan uitgesproken doodstraffen. In deze tijd van een schreeuwend tekort aan organen heeft dat geleid tot een lucratieve business, die jaarlijks meer dan een miljard dollar oplevert.

Uiteraard wordt alles ontkend – het communisme blijft een bloeiende leerstoel – maar er zijn betrouwbare bronnen te over, die telkens deze praktijken bevestigen. In The Telegraph, The New York Times en Forbes is er uitgebreid over bericht. Ook verwijs ik naar China Organ Harvest Research Centre, dat spreekt van een ‘medical genocide’.

Dokter Mengele is tegenwoordig een Chinees. De laatste jaren keren ook de verhalen terug van organen die onvrijwillig worden weggehaald bij gezonde mensen, zelfs bij kinderen. Populair is de verwijdering op jonge leeftijd van het cornea – het hoornvlies. De kinderen zelf blijven de rest van hun leven blind. Geregeld bereiken horrorverhalen de westerse pers, die kennelijk ook maar niet wil leren. Zo is er het verhaal van de Chinese vrouw die via Hong Kong naar het Westen vluchtte, toen zij bemerkte dat haar man die hoornvliesoperaties dagelijks uitvoerde – zij wilde niet meer naast hem in bed liggen. In Business Insider beschreef een ontsnapte moslima nog niet zo lang geleden onder de kop ‘Rape, Medical Experiments and forced Abortions’ de gruwelijke werkelijkheid van het concentratiekamp in Xinjiang – voor wie een sterke maag heeft.

Wat het Westen van China kan leren is voornamelijk hoe je een hele bevolking onder de knoet houdt. Vergeleken bij het optreden Xi Jinping waren de persconferenties van Mark Rutte in deze coronacrisis een oase van democratische openheid. Ongetwijfeld zal Rutte fouten hebben gemaakt, maar hij maakte fouten die het daglicht kunnen verdragen en in aanmerking kunnen komen voor verbetering.

Mij lijkt het verstandig om heel voorzichtig te zijn met wetenschappelijke bevindingen uit China. Als Nederlandse onderzoekers met hun Chinese collega’s willen samenwerken, doemt onherroepelijk de vraag op naar loyaliteit en integriteit. De ontwikkeling van een vaccin heeft haast, maar persoonlijk wacht ik liever een paar maanden langer dan op dit terrein met Peking samen te werken.

In 1974 verscheen het verontrustende Ombres chinoises van Simon Leys, waarin een boekje werd opengedaan over Mao en de Culturele Revolutie. De Frans/Nederlandse sinoloog Kristofer Schipper merkte toen op dat Leys nog net op tijd de integriteit van de westerse sinologie had gered. Misschien is nu een soortgelijk moment aangebroken voor de medische wetenschap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden