Opinie Flexwerk

Doe eens een keer wat voor jonge flexwerkers, minister Koolmees

De tweedeling op de arbeidsmarkt wordt groter, tussen werknemers die zekerheid genieten en zij die in een onzekerder positie verkeren. Met name jonge flexwerkers zijn de dupe volgens Twan Wilmes, voorzitter van de Jonge Socialisten in de PvdA. De arbeidsvoorwaarden kalven in rap tempo af en zekerheid wordt een privilege voor ouderen en hoogopgeleiden.

Bas van der Schot

Nederland kent een lange traditie van goede arbeidsvoorwaarden. Je mag niet onbeperkt gedwongen worden tot overwerk. Als je werkt, krijg je vakantiegeld. En als je een aanrijding krijgt op weg naar een klus voor je baas, ben je verzekerd voor de kosten. Goed werkgeverschap. Dat is in Nederland een kwestie van fatsoen.

De afgelopen jaren staan deze voorwaarden onder druk. Voor veel bedrijven blijkt goed werkgeverschap iets uit het verleden. Arbeidsvoorwaarden worden afgebouwd en beperkt. In de internationale concurrentiestrijd is de werknemer de klos.

Dat bleek deze week maar weer eens uit een rapport van TNO waar de Volkskrant maandag over berichtte. De tevredenheid onder oproep- en invalkrachten is flink gedaald. Een groep die vooral bestaat uit jongeren en starters op de arbeidsmarkt. Hun werk blijkt de afgelopen jaren zwaarder en eentoniger te zijn geworden. Daar zouden we als samenleving onze schouders over kunnen ophalen, ware het niet dat het over zo’n grote groep werknemers gaat. Het aantal werknemers met een flexibel contract is de twee miljoen gepasseerd. Het aantal oproep- en invalkrachten is verdubbeld sinds 2005. Als jongere ben je veroordeeld tot een flexibel contract.

Ook andere flexwerkers ervaren de negatieve gevolgen van deze trend. Van de maaltijdbezorger, die zich onverzekerd in het drukke verkeer waagt, tot de (jonge) architect die op flexibele contracten van werk naar werk hopt en geen kans krijgt om ergens langer te blijven.

Voor steeds meer jongeren geldt de zekerheid van een vast contract als een belofte van vroeger. Een belofte die nooit wordt waargemaakt. Wie nu instroomt op de arbeidsmarkt zit voor jaren opgesloten in flexibele contracten. Onzeker of ze morgen nog een inkomen hebben.

Die onzekerheid maakt het moeilijk om een leven op te bouwen, om een huurhuis te vinden, om een stabiele relatie te beginnen. Zekerheid wordt steeds meer iets voor een kleine groep ouderen. Jongeren hebben het nakijken.

Het probleem is duidelijk. Ondertussen heeft minister Koolmees jaren nodig gehad om hierover na te denken. Terwijl tienduizenden jongeren door de gehaktmolen van het flexwerk worden gehaald, gebeurt er op het ministerie bijna niks.

En ja, de minister maakte de Wet Arbeidsmarkt in Balans. Met de mooie belofte dat het verschil tussen flex en vast kleiner zou worden. Dat blijkt niet waar. Het kabinet kiest er in deze wet vooral voor om vast werk minder vast te maken. Daarmee wordt de onzekerheid juist vergroot.

Daarom wordt het tijd dat de minister echt wakker wordt. Tijd om de kloof tussen flex en vast te verkleinen. Geef jonge flexwerkers de zekerheid die ze verdienen.

Twan Wilmes is voorzitter van de Jonge Socialisten in de PvdA.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden