Lezersbrieven 19 april 2019

Dit jaar legt The Passion het accent op ‘aandacht voor elkaar’, een holle leus in onze samenleving

De lezersbrieven van vrijdag 19 april. 

De processie met het witte kruis door de straten van De Bijlmer in Amsterdam Zuid-Oost tijdens de achtste editie van The Passion van de Evangelische Omroep (EO). Beeld ANP Kippa

Brief van de dag

The Passion laat ons wellicht één dag per jaar stilstaan bij de lijdensweg van Jezus maar daarmee houdt het denken over het lijden nú op. Zelfs in de medische branche beperkt dat denken over lijden zich tot uitzichtloos en ondraaglijk lijden rond het levenseinde. Het alledaagse, kleine leed van jong en oud wordt steeds meer aan het oog onttrokken. Dit jaar legt The Passion het accent op ‘aandacht voor elkaar’.

Maar dit blijft een holle leuze in een samenleving waarin het accent is verschoven van aandacht voor de ander naar aandacht voor jezelf. De oude christelijke deugden van barmhartigheid, compassie en zorgzaamheid hebben mede door de ontkerkelijking, plaatsgemaakt voor zelfredzaamheid, jezelf profileren en je onderscheiden van de ander. Logisch dat mensen hun lot in eigen hand willen nemen: het móet.

Vroeger genoot zorgverlening een hoog aanzien, nu trekt zorg steeds minder mensen en de gevolgen worden merkbaarder. Aandacht voor (lijden van) de ander betekent op dat je niet onverschillig bent of de ander negeert. Het straatbeeld in Nederland is in een kwart eeuw rastisch veranderd: men kijkt elkaar steeds minder aan, de ander wordt getolereerd zolang deze niet in de weg staat en telt louter nog mee, wanneer hij iets voor jou kan betekenen. The Passion mag dan – zoals Sander van Walsum schrijft (Ten eerste, 18 april) – tegemoet komen aan de vraag naar vertolking van gemeenschapszin, maar is niet opgewassen tegen trends die dat juist ondermijnen.

Ignace Schretlen, Rosmalen

Bomen planten

Shell-klanten kunnen vrijwillig 1 cent per liter extra betalen voor hun benzine en compenseren hiermee hun CO2-uitstoot (Economie, 18 april). Deze bijdrage wordt gebruikt om bomen te planten in Nederland, Peru en Indonesië. Bomen planten in Indonesië?

In dat land stak men toch op grote schaal bossen in brand om ruimte te maken voor palmolieplantages met grote gevolgen voor het klimaat, de inwoners en een bijbehorende gigantische CO2-uitstoot? Er geldt nu een verbod op de aanleg van nieuwe plantages maar nog steeds wordt illegaal voor dat doel ontbost. Bomen planten in Indonesië lijkt me daarom niet zo zinvol.

Maarten Muldert, Texel

Duurzaam beleggen

Ik tank bij goedkope pompstations, scheelt tenminste 0,10 tot 0,15 euro per liter. Dat verschil stop ik in duurzame beleggingsfondsen. Effectiever dan die 0,01 euro van Shell.

Maar: waarom doet Shell dat niet (zelf)?

Jan de Wit, Welsum

Water besparen

Een heel eenvoudige oplossing om water en energie te besparen is het plaatsen van een badkraan in de douche. Je kunt de waterstraal uit de baduitloop makkelijk tot 20 tot 25 procent terugdraaien zonder dat het water koud wordt.

Zo kun je met een tot twee keer douchen in de week volstaan en jezelf toch iedere dag goed wassen. Ook met kleine kinderen is dit ideaal, de minder krachtige waterstraal is voor hen prettiger en vieze handen of voeten: zo gepiept. Klussers, let wel op een badkraan heeft meestal 15 cm tussen de aansluitingen en een douchekraan 12 cm. Eerst even meten dus voor je de kraan vervangt, badkranen met 12 cm zijn wel te koop.

Dolf Koch, Den Haag

Vaccinatieplicht

Natuurlijk, het zou zelfs geen keuze moeten zijn. Kees van der Staaij, fractievoorzitter de SGP zie dat anders. ‘Het zou ingrijpen in de persoonlijk levenssfeer van mensen als we dat zouden verplichten.’ Religie is een keuze, je kunt je kinderen elk geloof meegeven. Er is een keuzevrijheid in scholen. Van openbaar tot christelijk, aan de ouders om die keuze te maken. Opvoeding is ook zo n voorbeeld, een keuze dus, waar andere kinderen op school of kinderdagverblijf geen schade van zullen ondervinden. De keuze om te gaan inenten of niet, daarmee kun je andere kinderen wel schade mee berokkenen. Erger nog, in het ergste geval kunnen kinderen daaraan overlijden.

Meneer Van der Staaij, ik geloof in de auto en het verkeer, tevens gaat het tegen mijn persoonlijk levenssfeer in als ik geen alcohol kan drinken als ik ga rijden. Als ik dan een ongeluk maak, wat zou hij dan in de Tweede Kamer voor standpunt innemen? Waarschijnlijk dat ik andere mensen in gevaar breng, vermoed ik!

Marian van Haaster, Amsterdam

Kwijtschelden

In haar brief in deze rubriek van 17 april stelt Elsbeth Visser kwijtschelding voor van 10.000 euro van haar studieschuld. Statushouders hoeven hun lening van 10.000 euro immers niet terug te betalen als ze hun inburgeringsexamen gehaald hebben, vindt ze.

Goed idee, maar daar moet dan wel wat tegenover staan, vind ik. Zorg er eerst voor dakloos te worden, steek dan de Noordzee over op een gammel vlot waarbij een paar van je familieleden verdrinken, verblijf een jaar of wat in een modderig kamp, lijdt daar honger en ga net niet dood van de kou.

Verveel je na het behalen van je diploma een paar jaar en neem dan voor de rest van je leven een baan ver onder je niveau; wordt bijvoorbeeld schoonmaker met je masterdiploma (?) op zak.

Ik stel voor dat ze Human Flow van de Chinese kunstenaar Ai Weiwei eens bekijkt en er goed over nadenkt of haar toekomstperspectieven met die van statushouders te vergelijken zijn en of haar idee van kwijtschelding dan nog standhoudt.

Paul Abell, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden