Dit is niet mijn hoofddoek vriend!

Weg met linkse VV'D'rs als hoofddoekdrager Werner Toonk.

Het Amsterdamse VVD-raadslid Werner Toonk verscheen woensdagmiddag bij wijze van een ‘ludiek statement’ met een hoofddoek in de gemeenteraad. Toonk is van mening dat een hoofddoekjesverbod in overheidsgebouwen tegen het liberale gedachtegoed indruist terwijl een overheid die (het liefst naar Frans model) een totale neutraliteit nastreeft iets is wat juist heel erg liberaal is.

Kritiek
Dat Toonk zijn eigen liberale gedachtengoed niet kent blijkt uit een citaat uit het boek Separation of church and state in Europe (Den Haag 2008) waar onder andere het kenniscentrum van D66 en het wetenschappelijk bureau van de VVD aan hebben meegeschreven: ‘A neutral state regards religion as a private matter from which it must distance itself, precisely because religion for individual citizens can be so important.’ Hierin werd zelfs nog kritiek geuit op de door de PvdA gepatenteerde term ‘gecompenseerde neutraliteit’ die het voor de overheid mogelijk moet maken om ‘zwakke’ religieuze groeperingen alsnog van overheidsgeld te voorzien. Kortom, volgens de wetenschappers van de VVD en D66 dient de overheid zich juist zoveel mogelijk te distantiëren van (uitingen en symbolen van) religie.

Toonk schrijft op zijn website ‘dat alle Amsterdamse ambtenaren – zonder én met hoofddoek weten – dat ze wat mij betreft welkom zijn om in Amsterdam gewoon hun werk te doen.’ Dat klinkt wel allemaal leuk en aardig, maar wat hij daarmee echter vergeet is dat de ambtenaar er is ten dienste van een zeer belangrijke groep uit onze maatschappij: de burger; dus niet the other way around. Als burger kan je ervoor kiezen om niet geconfronteerd te worden met bepaalde verschijnselen waarmee je niks mee hebt of niet mee geconfronteerd wil worden. Heb je weinig met de islam, dan loop je een blokje om zodat je niet met een moskee geconfronteerd wordt.

Gay Pride
Heb je het niet zo met de flamboyante boten van de Gay Pride, dan mijd je de grachten even. Als het echter gaat om het aanvragen en ophalen van een paspoort kan de burger gewoonweg niet om de overheid heen en dwing je zo de burger om geconfronteerd te worden met symbolen en uitingen waaraan hij wellicht niet blootgesteld wil worden. Dat wil echter niet betekenen dat ik ervoor pleit dat verschillende groepen mensen uit de samenleving elkaar dan maar moeten mijden. Integendeel, dat ik bijvoorbeeld meewerk aan het project Gelijk=Gelijk van projectenbureau Diversion is omdat ik van mening ben dat burgers uit álle groepen van de samenleving moeten leren met elkaar samen te leven in plaats van langs elkaar heen.

Baard
Er is echter een verschil tussen een burger en een ambtenaar. Als ambtenaar ben je een vertegenwoordiger van diezelfde overheid die zich afzijdig hoort te houden van religie en dien je je als zodanig representatief op te stellen en te kleden. Ook dat hoort bij het goed kunnen functioneren als ambtenaar. Bij bedrijven is het niets anders dan vanzelfsprekend dat er geschreven en ongeschreven regels zijn met betrekking tot kleding en uiterlijke verzorging. Een bedrijf is daarin natuurlijk – naar goed liberaal gebruik – vrij in om dat voor zichzelf te bepalen. Werk je bijvoorbeeld bij een vooraanstaande bank op het hoofdkantoor, dan kan je niet goed functioneren als je bijvoorbeeld bij het regelen van een transactie je bij wijze van spreken in versleten jeans, een hawaiishirt en met een gigantische baard verschijnt. Beter is het als je strak in het maatpak en glad geschoren op je werk verschijnt zodat je er representatief uitziet en je je werk zo goed kan uitvoeren. Het lijkt dan toch vanzelfsprekend dat de overheid hetzelfde kan vragen van haar (in dit geval religieuze) medewerkers?

De VVD in Amsterdam is tot mijn vreugde de meest progressieve afdeling van het landelijk. Dat mijn amendement om het landelijke VVD-standpunt voor een streng(er) softdrugsbeleid te vervangen voor een standpunt die pleitte voor het legaliseren van softdrugs met veel enthousiasme in de afdeling werd ontvangen stemde mij in dat geval goed ter moede. Helaas bevestigt Toonk een trend binnen de VVD Amsterdam die niet ‘progressief’, maar wel als ‘links’ kan worden bestempeld.

Linkse wind
Mensen met kritiek op de verweving van religie en overheid worden door deze linkse wind telkens tegengewerkt. Mijn kritische opiniestukken uit het verleden over Marcouch – die het als stadsdeelvoorzitter van Slotervaart al niet zo nauw nam met de scheiding van kerk en staat – werden door de VVD in Nieuw-West bestempeld als ‘te activistisch’ waardoor ik – ondanks dat er nog vier plekken op de lijst over waren – een plaats op de kieslijst voor het stadsdeel wel op mijn buik kon schrijven.

Hennis Plasschaert en VVD-fractievoorzitter Robert Flos hebben in ieder geval mijn volledige steun voor het voeren van het debat over het heikele onderwerp scheiding van kerk en staat. Dat doe ik – als actief VVD’er – graag binnen de VVD, maar middels dit artikel ook in het publieke domein, waar de meeste debatten plaats horen te vinden. VVD-leden als Toonk en zijn linkse geestverwanten wil ik echter met klem adviseren vooral lid te worden bij de grootgebruikers van rooibosthee: de PvdA.

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden