Discussieer over het nut van ontwikkelingshulp

Jaarlijks gaat 5 miljard euro van ons bnp naar Ontwikkelingssamenwerking. Daar wordt veel te weinig over gediscussieerd.

John Verhoeven

Opnieuw is er een politiek groepering die flink wil hakken in het bedrag dat we jaarlijks uitgeven aan ontwikkelingshulp. Rita Verdonks TON wil tweederde afhalen van het bedrag dat gebaseerd is op 0,8 procent van ons bruto nationale product. Dat was in 2007 bijna vijf miljard euro. Tweederde daarvan, een kleine drie miljard euro minder. Hoe serieus moeten we dat nemen?

Er is in dit land een breed gedeeld gevoel dat we ons hard moeten inspannen voor de armen in de wereld, en politiek gezien is er een stabiele meerderheid voor een royaal hulpbeleid. Wel vindt een meerderheid van de Nederlanders, volgens onderzoek van onzeWereld, dat het wel wat minder mag dan die 0,8 procent. De meesten denken aan een halvering, Verdonk wil nu een stap verder. Hoe komt dat?

Natuurlijk zijn er twijfels aan effectiviteit en noodzaak van hulp, zoals dat gaat met alles wat zich aan het zicht van alledag onttrekt. En altijd zullen er mensen zijn die de problemen thuis zwaarder vinden wegen dan de problemen elders.

Maar er speelt nog iets anders mee. Het grootste nadeel van zo’n automatische begrotingspost is dat we nauwelijks nog publiek debatteren over de bestemming van dat bedrag. Het geld wordt uitgegeven zonder periodieke verbale veldslagen in de Kamer, zonder gehakketak tussen belangenorganisaties die van alles en nog wat eisen.

Strategie

We zijn in dit land gewend aan hevige debatten over de noodzaak van miljarden bezuinigingen hier, en extra geld voor iets anders. Over de vijf miljard voor hulp wordt nauwelijks een politiek debat gevoerd.

Dat lijkt me ongezond. Het zou beter zijn om jaarlijks bij de begrotingsbehandelingen stevig voor dat bedrag te moeten knokken en ten slotte hevig ruziënd tot een vergelijk te komen. Dat houdt scherp en dwingt tot nadenken over strategie, visie en resultaat.

Onlangs werd bekend dat de rijke landen in 2007 minder geld hebben uitgegeven aan hulp dan in 2006. Sowieso geven de meeste landen heel wat minder dan die 0,8 procent (0,45 procent om precies te zijn). Dat percentage is dus zeker niet heilig, mondiaal gezien. Heilige huisjes zijn gevaarlijk: ze kunnen onverhoeds instorten. Omdat niemand het noodzakelijke onderhoud pleegt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden