Dimitri Verhulst wist te goed dat hij een ik-heb-een-goeie-kop-man was

Terwijl ik zat te kijken naar het programma Made In Europe, waarin Dimitri Verhulst uitlegt dat Pippi Langkous en Jacques Brel op elkaar lijken omdat ze beiden rebellen waren en daarbij de Europese identiteit ontrafelt - zondag op tv - was ik even afgeleid door het hoofd van Dimitri Verhulst zelf.

'Vaak hebben ik-heb-een-goeie-kop-mannen iets sympathieks, want als kind werden ze nog gepest omdat ze toen als lelijk golden.'

Dat was niet zo gek, want in zijn pogingen om Europa te ontrafelen, is Dimitri Verhulst zelf veel in beeld. Hij stelt niet alleen vragen, hij rookt, speelt biljart, speelt piano, zingt, wandelt peinzend over Griekse oudheidsresten, interviewt een punkzanger terwijl hij niet tegenover, maar half achter die punkzanger zit; eigenlijk is Dimitri Verhulst zelf constant in beeld. Daar hebben een regisseur en een cameraman natuurlijk over nagedacht en Dimitri Verhulst zelf misschien ook, want Verhulst is, en ik denk dat hij dat weet, een ik-heb-een-goeie-kop-man.

Je hebt mannen die gewoon knap zijn, zoals Arie Boomsma en Jim Bakkum, en je hebt mannen die in de strikte zin van het woord niet knap zijn, maar wel een goeie kop hebben. Ze zijn bijvoorbeeld een beetje verkreukeld, of te mager, of ze hebben een heel grote neus, of hun ogen zijn een beetje geknepen, of ze hebben flaporen en een veel te brede mond, maar toch hebben ze een goeie kop. Voorbeelden van ik-heb-een-goeie-kop-mannen zijn Steven Tyler, Peter Buwalda en Jeff Goldblum. Het vriendje van Lena Dunham in Girls: ook een ik-heb-een-goeie-kop-man.

Er bestaan ook misverstanden over ik-heb-een-goeie-kop-mannen; zo denken sommige mensen dat Russell Brand een ik-heb-een-goeie-kop-man is, maar Russell Brand is gewoon knap. Hij lijkt op een piraat, en piraten zijn over het algemeen heel generieke, knappe mannen.

Vaak hebben ik-heb-een-goeie-kop-mannen iets sympathieks, want als kind werden ze nog gepest omdat ze toen als lelijk golden, dus ze hebben niet de zelfingenomenheid van gewone knappe mannen. Maar, en hier wordt het gevaarlijk, op een bepaalde leeftijd gaan ze ineens inzien dat ze met hun goeie kop, meestal gecombineerd met acteertalent, schrijftalent of ander succes, een ware vrouwenmagneet zijn, en dan worden ze zich te bewust van hun goeie kop.

Ze gaan er een heel circus omheen creëren, met vettig haar dat net rommelig genoeg zit, of een verkreukte blouse, of afgetrapte puntschoenen of - heel erg - iets met een hoedje, en dan gaat het alras de verkeerde kant op. Dan wordt de ik-heb-een-goeie-kop-man net zo onuitstaanbaar als de knappe man.

Toen ik Dimitri Verhulst in zijn verkreukelde blouse over de resten van Griekenland zag lopen en heel lang en hard piano zag spelen voor een lid van Pussy Riot, vreesde ik dat dit moment nu ook voor hem was aangebroken. Hij wist te goed dat hij een ik-heb-een-goeie-kop-man was. En daarom was hij achter zijn schrijftafel vandaan gekomen en op tv verschenen.

'Dan wordt de ik-heb-een-goeie-kop-man net zo onuitstaanbaar als de knappe man.' Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden