Column Kantoorleven

Die vluchtige praatjes op de werkvloer: ‘Ik duik liever weg achter een plant’

Columnist Jacq. Veldman schrijft wekelijks over het kantoorleven, dat ze uit eigen ervaring kent.

Ik ben een commando, ik glijd langs de muren, duik weg achter planten, verlaat de damestoiletten nooit zonder eerst naar links en naar rechts te spieden om te zien of de kust wel veilig is. Luister, het is niet dat ik niet van mensen houd, ik ben dol op mensen, sommige van mijn beste collega's zijn mensen. Graag zou ik voor ieder van hen een paar uur in mijn agenda willen vrijmaken. Ik wil ze ook best thuis ontvangen, mijn interesse is oneindig en hun levens stuk voor stuk de moeite waard, ook de levens van degenen die ik maar matig mag. Nee, dat moet ik anders zeggen: degenen die ik maar matig mag of zelfs heimelijk haat, juist hen zou ik willen spreken. Laten wij eerst eens inzoomen op hun jeugd - bij vervelende mensen is het antwoord immers vaak in de kindertijd te vinden.

Maar kijk, dat is thuis. Binnen de kantoormuren is alles anders. Hier ben ik een commando en ik schuil achter een muurtje, ik gooi me plat achter de bar van de koffiecorner. Vrees ik misschien de vluchtige conversaties omdat er in mij alleen maar diepe gedachten schuilgaan? Nee, het is onthutsend hoe ondiep mijn gedachten zijn. Ben ik sociaal onhandig, zodat converseren in de loze ruimte, zo tussen wc en werkkamer, mij verwart en sprakeloos maakt? Nou nee. Niet bepaald. Oh god, van álles komt er uit mijn vreselijke mond, het begint met net iets too much information en het eindigt met ontboezemingen, privégeheimen en bekentenissen - dit zijn geen intercollegiale uitwisselingen meer, het is informatie die zelfs de here Jezus niet van mij kent. Mijn tegenspeler op de gang, hij humde eerst nog welwillend, maar nu deinst hij achteruit, zijn gezicht verstard. Voor ieders bestwil had ik echt beter achter de plant gehurkt kunnen blijven.

Als ik het moet samenvatten zou ik zeggen: ik ben dol op mijn collega's, maar ik kan ze er op kantoor eigenlijk niet goed bij hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.