VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Klaaswaal

Deze crisis barst vooral de goudhandelaar van het zelfvertrouwen

Aan al dat virusbestendige plexiglas kun je ook zien hoeveel zelfvertrouwen een ondernemer tijdens de crisis heeft. Ik noem dat de plexindex. Het kapperszaakje in het Journaal van maandag, waar de eigenaar een dag voor de persconferentie over verruiming van de lockdown nog halfslachtig met een stuk plastic stond te wapperen: heel sneu. De supermarkten die er als de kippen bij waren om hun kassamedewerkers stevig in plexiglas in te bouwen: crisis gewonnen.

Net als de goudwisselkantoren van directeur Johan de Ruiter. Als ik in Klaaswaal aan Johans bureau ga zitten, staat tussen ons al een plaat van plexiglas alsof dit altijd de gewoonste zaak van de wereld was. Daaronder ruimte om goud, toetssteen en koningswater heen en weer te schuiven voor het vaststellen van goudgehaltes. Handgelpompje er netjes naast.

Wilt u dit artikel liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie

Goudhandelaar Johan de Ruiter achter zijn plexiglas.

Al zijn goudwisselkantoren zijn zo snel mogelijk virusbestendig gemaakt, nog eerder dan de supermarkten. Vorig jaar breidde Goudwisselkantoor met twaalf kantoren uit tot vijfenzestig vestigingen in Nederland en België en steeg zijn jaaromzet al van 60 naar 100 miljoen euro. Nu verheugt Johan zich op het vervolg.

In tijden van crises jubelt de goudhandelaar. De goudprijs steeg vorig jaar al flink, afgelopen maand nog eens met negen procent en vorige week was de koers ruim 50 duizend euro per kilo, de hoogste in zes jaar. Goudhandelaren raken uitverkocht, ook omdat smelterijen door corona tijdelijk stillagen.

Wie nu koopt betaalt dus de hoofdprijs en toch gaat het maar door, glundert Johan. Een kwestie van weinig vertrouwen in banken en veel angst voor inflatie als gevolg van alle overheidssteun.

Later deze dag zal ik nog even langs zijn vestiging in Rotterdam-Zuid gaan, die van al zijn kantoren in de armste buurt gelegen is. Zelfs hier komen de laatste weken nog meer mensen binnen die nog snel wat goud willen kópen dan mensen die hun sieraden uit geldnood komen verkopen, zegt ter plekke regiomanager Jim Samalloo.

Een ons Umicore Feingold kost nu vijfduizend euro.

Ik verwachtte juist dat meer mensen nu hun bezittingen aan het verpanden zouden zijn, omdat de lockdown zoveel acute financiële nood brengt. Het antwoord blijkt: dankzij de overheidssteun voorlopig alleen de zzp’ers. Ook onder normale omstandigheden al jaren dé bevolkingsgroep die het vaakst iets moet verpanden. Veel opdrachtgevers hebben een schaamteloze ’negentig dagen-regeling’, waardoor de zzp’er drie maanden op zijn geld moet wachten. Of er is uitzicht op een nieuwe klus, en de zzp’er zonder geld moet de materialen voorschieten. Die betalen ze dan via het pandjeshuis.

Een man die in Rotterdam-Zuid die net twee gouden ringen komt verpanden maakte als zzp’er reclames voor tuinmarkten, zegt hij. Dat ligt nu stil. Zijn overheidscompensatie is geregeld, ‘maar op bijstandsniveau, het blijft krap.’

In zijn goudwisselkantoor in Klaaswaal zegt Johan de Ruiter: ‘Je bent de markt net voor’. Met het enigszins onheilspellende zelfvertrouwen van de goudhandelaar vertelt hij wat er de komende weken gaat gebeuren – omdat het in zijn business tijdens crises altíjd zo gaat. Op dit moment zien ze vooral kleine en middelgrote ondernemers. Die komen hun spaargeld nog even zeker stellen door goud te kopen. ‘Ondernemers denken vooruit, die weten vaak ook al dat de winst die ze zouden moeten maken, niet meer haalbaar is. En dat ze mensen moeten ontslaan. Alleen weten hun werknemers dat zelf nog niet.’

Johan geeft de huidige fase nog een maand: ‘Dan moeten veel werkgevers vakantiegeld betalen. Voor het zover is gaat de stekker eruit. Dan vallen de eerste ontslagen.’

Als de ontslagen gaan vallen komen de sieraden weer.

En daarna komen de ontslagen mensen dus weer goud brengen, want de goudhandel is cyclisch als de seizoenen: ringen, armbanden, kettinkjes, een horloge. Om te verpanden of om te verkopen. De verkochte sieraden gaan naar de smelterij, kijk, Johan legt een plakje goud voor me neer, een ons ‘Umicore Feingold’. Waarde vijfduizend euro. Nu nog wel.

Het Goudwisselkantoor is een familiebedrijf, Johans vader begon met een eenvoudige slijterij en handelde er wat bij in munten. Nu hebben zijn broers en hij naast al hun kantoren ook nog zes bussen (‘mobiele kantoren’) die ieder wekelijks vijf gemeenten aandoen om goud te kopen en te verkopen. En voor wie zijn huis dan nóg niet uit durft: binnenkort gaan ze ook sieraden aan huis ophalen per waardetransport. Daarna volgt dan een taxatie per live videoverbinding.

Slecht voorteken qua crisis. Maar een tien met een griffel op de plexindex.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden