Paulien Cornelissein 150 woorden

Deze corona-fase doet me vagelijk denken aan de tijd dat ik net moeder was

Aan het begin van de coronacrisis moest ik vaak denken aan de laatste fase van mijn zwangerschap. Ik plande in die tijd één ‘uitje’ per dag. Dat was bijvoorbeeld: naar de Hema om hydrofiele luiers te kopen. Zo was het aan het begin van de coronacrisis ook, er kon weinig dus hoefde er weinig.

Nu zijn we in een nieuwe fase aangeland, die me soms vagelijk doet denken aan de tijd dat ik net moeder was geworden en weer begon met werken. In theaters kolfde ik in kleedkamers met behulp van mijn reiskolfapparaat, dat ‘Swing’ heette, want kolven kán swingend zijn, meiden! Meestal kwam er dan per ongeluk een theaterdirecteur binnen om mij hartelijk welkom te heten. Die geneerde zich vervolgens dood, en dan moest ik geruststellend zeggen: ‘Geeft niet hoor, dit gebeurt de hele tijd.’ En het gaf ook niet. Maar het was wel ineens duidelijk dat de wereld er weer was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden