COLUMNArthur van Amerongen

Denkend aan Nederland zie ik één grote betonnen vlakte vol monstrueuze windmolens, zonnecollectoren en biomassacentrales

null Beeld

De Nederlandse verkiezingen doen mij denken aan de film Groundhog Day omdat het electoraat net als Bill Murray gevangen zit in een tijdlus. Telkens nadat de burgerplicht braaf is vervuld in het stemhokje, ontwaakt de kiezer ongeacht op wie hij stemde wederom met bosmarmot Mark als premier. De nieuwe coalitie is al in kannen en kruiken, hooguit wordt er pro forma nog wat met de poppetjes geschoven. Zelfs GroenLinks mag even ruiken aan de kabinetsformatie, indachtig de Nederlandse traditie dat de verliezer wordt beloond.

De formatie draait vooral om één ding: de schutkring rond PVV en FVD bestendigen maar de drogreden die de behoeders van het cordon sanitaire én de banencarroussel verbindt is de klimaatreligie. Jinek had vorige week vijf bekende Nederlanders aan tafel die speciaal voor haar de StemWijzer hadden ingevuld en warempel allemaal bij GroenLinks uitkwamen: de selffulfilling prophecy van Eva Unilever, die net deed alsof ze stomverbaasd was. Vervolgens schonk ze Thierry Baudet zetels door ’s lands ongrappigste moppentapper, Martijn Koning, als schutkringjoker in te zetten.

Wapperend met Frenskes New Green Deal is alles geoorloofd en de kiezer wordt gek gemaakt met de imminente klimaatapocalyps, die alleen maar kan worden afgewend door op Kaag of Klaver te stemmen. Denkend aan Nederland zie ik ondanks de groene heilsbelofte één grote betonnen vlakte vol monstrueuze windmolens, zonnecollectoren en biomassacentrales. De bossen worden systematisch gesloopt en boeren, weilanden en koeien moeten wijken voor kersvers electoraat.

In Het Parool las ik dat de Amsterdamse filialen van GroenLinks en Bij1 illegalen én 16-jarigen stemrecht willen geven. Frappant: als een puberende drillrapper zijn vriend aan flarden knalt, is dat uit naïviteit maar kennelijk beschikt die bengel wel over een helder politiek bewustzijn. De politiek was vroeger net zo volksverlakkend maar er was geen internet en het stemvee geloofde blind wat de staatsomroep en de verzuilde media roeptoeterden. Maar toentertijd dronken Hans Wiegel en de communist Marcus Bakker samen neutjes in de kroeg, ook al waren ze gezworen politieke vijanden. Zulke bonhomie tussen rasparlementariërs is nu ondenkbaar.

Dit is geen filmrubriek maar behalve aan Groundhog Day moet ik ook aan The Truman Show denken: net als Truman Burbank beseft de kiezer niet dat hij slechts een trekpop van de regiekamer is. Voor de fopspeenverkiezingen in het droevige moederland geldt de oude tegeltjeswijsheid: een glas, een plas en alles bleef zoals het was. Daarom dwingend advies uit de paradijselijke, zonovergoten Algarve. Stem niet.

Fopspeenverkiezingen. Beeld Gabriël Kousbroek
Fopspeenverkiezingen.Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden