Lezersbrieven Zaterdag 9 november

Dekker laat liever de rechtsstaat verkrotten

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 9 november.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag 

Sander Dekker, onze minister voor rechtsbescherming, zegt dat hij problemen van rechtzoekenden op een andere, snellere manier kan oplossen. Als het lukt 10 procent minder zaken te voeren, dan kunnen de tarieven voor sociaal advocaten omhoog.

Zoveel minder zaken, dat gaat hem zeker lukken en het percentage valt vast nog veel hoger uit. Maar niet als gevolg van de wollige vergezichten van de minister. Zijn halsstarrige weigering om de acute nood van de sociale advocatuur, die hij volmondig erkent (hij ziet ook dat het dak lekt), te lenigen leidt er nu al toe dat veel sociaal advocaten stoppen en rechtzoekenden geen advocaat kunnen vinden die voor een habbekrats hun zaak wil doen. Deze zaken worden inderdaad niet meer gevoerd.

Een snelle oplossing voor de minister. Extra geld zegt de minister niet te hebben. Hij vergeet echter te melden dat de Raad voor Rechtsbijstand in 2017 een overschot van 45 miljoen had en in 2018 van bijna 43 miljoen. En overigens, er bleek wel extra geld te zijn voor politie, Openbaar Ministerie en rechtspraak. De conclusie kan niet anders zijn dan dat de minister niet bereid is om het lekkende dak te repareren en de rechtsstaat liever laat verkrotten.

Marleen van Geffenadvocaat, Utrecht

Jan Wolkers

Er is veel te doen over Jan Wolkers en Turks Fruit. Hij wordt wel weer erg opgehemeld moet ik zeggen. Als meisje van veertien gelezen, terwijl ik zoete Hollywoodfilms gewend was met als hoogtepunt de eindkus. Heel erg goed geschreven natuurlijk, maar nog voel ik de pijn van schofferende stukken die hij schreef over vrouwen, één van zijn vele vrouwen die hij gebruikte moest haar truitje maar aanhouden, zulke lelijke borsten had ze (en helemaal in detail beschreven, dacht ik).

Ik kan u vertellen dat dit voor een meisje van 14 met haar verse borsten een impact had. Ik had sindsdien het gevoel dat er iets mis moest zijn met mijn borsten als een man ze mocht aanschouwen (nu weet ik wel beter gelukkig). Maar dat ik dat nu nog weet, zegt al genoeg over de schok die ik voelde. Ook dat Wolkers vrouwen maar als wegwerpartikelen beschouwde, maakte mij triest.

Eigenlijk maar een pedant ventje moet ik zeggen, met als laagtepunt zijn goedkope pulpreplica Zomerhitte. Zo ontzettend slecht. En dat daar dan niemand wat van durft te zeggen, onze goeroe. Gewoon achter het behang plakken zou ik zeggen, zo’n figuur. Al waardeer ik dan echt zijn kunst ook, prachtig zijn natuurliefde etc.

Simonette SpruijtApeldoorn

Beeld Bas van der Schot

NS-korting

Anne de Grauw maakt in haar reactie ‘niet meer van deze tijd’ (O&D, 7 november) een grote vergissing. Ze beweert dat door het afschaffen van kortingen in de middagspits voor woon-werkverkeer er meer mensen in de auto zullen stappen. En zullen bijdragen aan meer stikstofuitstoot. Maar forenzen hebben nooit korting gehad in de spits.

Ik werk 40 uur per week, moet vanwege verplichte werktijden in de beide spitsmomenten reizen en betaal daar bijna 3.000 euro per jaar voor. Schrijnend is dat je na een lange werkdag niet kunt zitten omdat beschikbare plaatsen ingenomen worden door recreatief reizende mensen met vrije keuzedagen, dalurenabonnementen en anderen die goedkoop of gratis reizen. Dat wil NS aanpakken. En terecht. Ik verbied niemand om in de spits te reizen, maar dan graag wel tegen hetzelfde tarief als ik daarvoor moet betalen.

In de auto stappen als alternatief heb ik nooit overwogen. Te duur, en door de files te tijdrovend. Klimaat heeft in mijn keuze geen enkele rol gespeeld.

Ank van KesterenAmersfoort

Orwelliaans

Sinds een paar jaar laat de NS reizigers op de perrons weten dat trein zo-en-zo over vijf minuten aankomt, in plaats van te vermelden dat hij twintig minuten is vertraagd. Op die manier heeft de newspeak (een term uit Orwells 1984) van de NS vertraging als begrip uitgebannen.

Nu krijgen houders van een voordeelurenabonnement te horen dat de NS het abonnementenaanbod ‘minder ingewikkeld en flexibeler voor alle reizigers’ wil maken. En dat daarom abonnementhouders niet meer met korting tussen 16.00 en 18.30 uur kunnen reizen.

Het is aan de marketingafdeling van de NS om uit te leggen hoe dat het reizen minder ingewikkeld en flexibeler maakt. Voorlopig kan ik niet anders concluderen dat de NS met orwelliaans taalgebruik probeert te verhullen dat trouwe reizigers worden afgeserveerd en dat reizen met de trein steeds duurder en ingewikkelder wordt.

Misja LentenAmsterdam

Zwarte weduwen

Het valt mij op hoe, soms uit onverdachte hoek, jihadisten en hun kinderen dood worden gewenst. Zelfs mensen die nooit zouden pleiten voor herinvoering van de doodstraf, gaan die grens nu ­gemakkelijk over. Aangevoerd door onze premier.

Toch hebben we ervaring met zwarte weduwen in ons land. De bekendste was de weduwe van de fascistische voorman Rost van Tonningen. Tot haar dood heeft ze haar man en zijn fascistische ideologie en misdaden verdedigd. Florrie Rost van Tonningen heeft zelfs een keurig pensioen gekregen tot aan haar dood. Ondertussen is ze haar giftige ideologie blijven verspreiden. De volgelingen zijn nog terug te vinden tot in de Tweede Kamer.

Hadden we haar destijds ook beter kunnen doden? Net zoals nu de nieuwe zwarte weduwen met hun jihadistisch gedachtengoed dood worden gewenst, samen met hun onschuldige kinderen? Gaan we onze beschavingsnorm opofferen voor de aanhangers en misdadigers van Islamitische Staat?

Age KamermansBarneveld

Checkpoint Charlie

In het artikel over Checkpoint Charlie (Ten eerste, 6 november) wordt gesteld dat dit de belangrijkste grenspost tussen West- en Oost-Berlijn was. Dat is niet helemaal juist: hier mochten immers alleen buitenlanders en (geallieerde) militairen de grens passeren – en dat was natuurlijk slechts een minderheid.

Voor West-Berlijners was onder andere de grensovergang in de Bornholmer Strasse in de wijk Wedding gereserveerd (waar de Berlijnse Muur uiteindelijk viel) en voor West-Duitsers de Heinrich-Heine-Strasse in Kreuzberg. En alle groepen (West-Berlijners, West-Duitsers, gepensioneerde en geprivilegieerde burgers van de DDR alsmede buitenlanders) hadden daarnaast elk hun eigen doorgang en loket op het station Friedrichstrasse. Daarom was het hier echt altijd veel drukker dan bij Checkpoint Charlie. Uiteraard is Checkpoint Charlie wel veruit de beroemdste Berlijnse grenspost en hét symbool van de Koude Oorlog.

Leo Korff, Berlijn

Burgerslachtoffers

Bij de aanval op een munitiefabriek in Irak zijn 70 burgers gedood. Naar verluidt doordat twee vrachtwagens, geladen met springstof, bij de aanval zijn ontploft. Wat zou er met de springstof zijn gebeurd als er geen aanval was geweest door een Nederlandse F-16? Zouden de strijders van IS naar een verlaten oord in de woestijn zijn gereden om de springstof daar gecontroleerd tot ontploffing te brengen? Zouden de vrachtwagens zijn geparkeerd naast een drukbezochte markt en daar...?

We zullen het nooit weten. Wat we wel weten is dat als wij het doden van onschuldige omstanders willen uitsluiten, onze F-16-vliegtuigen beter op de thuisbasis kunnen blijven. Laat onze volksvertegenwoordigers daar eens een serieus debat over voeren.

Hugo KoeweidenEde

Scheef

Het aantal miljardairs is met 19 procent toegenomen. Het vermogen van de 500 rijkste Nederlanders is met ruim 10 procent gegroeid. De salarissen in de top van het bedrijfsleven groeien veel harder dan de cao-lonen. Dat is de ene kant.

De andere kant is dat het aantal daklozen in de laatste tien jaar verdubbeld is, dat er meer mensen met problematische schulden zijn dan 10 à 15 jaar geleden, dat er meer mensen bij de voedselbank lopen (in 2018 6 procent meer dan in 2017), ruim 1 miljoen mensen in Nederland onder de armoedegrens leven, etc.

Ondanks het mantra van premier Rutte dat dit een ‘gaaf land’ is, zijn er toch echt een aantal zaken scheef aan het lopen of verwaarloosd die nog tot behoorlijke onrust kunnen gaan leiden.

Albert KnopHorn

Quote 500

De lijst van de vijfhonderd rijkste Nederlanders legt de nadruk op de welvaart in ons land. De publicatie van de Brood 500, een lijst van de vijfhonderd allerarmsten van ons land, zou het begin van een heel andere discussie kunnen zijn.

Paul Gerbrands, Valkenswaard

Daadkracht

Het gedwongen uitkopen van melkveehouders als een van de maatregelen om de stikstofcrisis te bezweren, blijft voor een groot deel van de politiek moeilijk bespreekbaar (Ten eerste, 6 november). Het is echter opmerkelijk dat wanneer er een nieuwe snelweg moet worden aangelegd, het onteigeningsinstrument zonder slag of stoot wordt ingezet. Als de natuur op dezelfde politieke daadkracht zou mogen rekenen als het ­asfalt, dan kan de stikstofimpasse snel doorbroken worden.

Susanne KuijpersBerkel en Rodenrijs

Gezag

Waarom staakten de leraren? Omdat het salaris zo laag is? Of zijn er andere oorzaken? Werkdruk? Het zal allemaal wel een rol spelen, maar de echte oorzaak is het niet. De echte oorzaak is dat er geen gezag meer is. Kinderen hebben geen respect meer voor hun juf of meester. En waarom kinderen geen respect meer hebben, dat kan verschillende oorzaken hebben.

Als een docent straf geeft aan een leerling, zou hij of zij dat moeten aanvaarden, maar tegenwoordig schelden leerlingen leraren uit en worden agressief. Docenten zijn dan machteloos. Als ze boos worden op een leerling worden ouders boos, hebben ze geen gezag meer over het kind, en is de sfeer niet fijn. Het kost docenten dan heel veel moeite om die leerlingen op een positieve manier met de klas mee te laten doen, daardoor ontstaat een hoge werkdruk. Een leerling neemt andere leerlingen mee in dit gedrag.

Ouders spelen hier ook een rol in. ­Ouders weten vaak niet hoe hun kind in de klas is. Ze denken dat hun kind heel braaf is, terwijl dat misschien helemaal niet zo is. Ouders willen het beste voor hun kind en dat moet ook. Maar een kind moet ook normaal in een klas kunnen functioneren.

Loïsah EverseKloetinge

Zondags rijverbod

Een kabinet in het nauw moet soms rare sprongen maken. Een goede sprong is dat nu eindelijk snelheidsverlagingen bespreekbaar worden. Op naar de 100 kilometer, goed voor de uitstoot, goed voor de veiligheid, goed voor de doorstroming en voor solidariteit met boeren en aannemers. Waar ik van schrok, was het gerucht dat ook wordt gedacht aan de invoering van een zondags rijverbod van een keer per maand. Kennelijk is er in Den Haag niemand meer die weet hoe het in 1973 toeging bij het toen ingevoerde zondagsrijverbod.

Als een van de elf districtshoofden van de Rijksverkeersinspectie (provincie Zuid-Holland) was ik belast met het verlenen van ontheffingen van dit verbod. Ik heb nog nooit zo’n rabiate mensenmenigte in en om mijn kantoor gehad als toen. Iedereen meende goede redenen te hebben om in aanmerking te komen voor een ontheffing.

Wij kregen de klus binnen een week geklaard door werkdagen van 16 uur, aantrekken van extra personeel en door organisaties (Kamer van Koophandel, Scheepvaartvereniging Zuid en Stichting Europoort Botlekbelangen) stapels blanco ontheffingen met mijn handtekeningstempel en een lijstje met criteria te geven. Ook toen zat er al grote spanning tussen beleid en uitvoering die veel van onze creativiteit vergde.

Maar nu, 46 jaar later, is de maatschappij zoveel gecompliceerder geworden dat een verbod uitvoerings­-technisch onmogelijk zou zijn. Dus: niet doen!

Lieuwco J. de JongKrimpen aan de Lek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden