Column Commentaar

Defensie moet vrezen voor het begin van een lange reeks rechtszaken

Defensie moet vrezen dat het Chroom-6-rapport nieuwe claims inluidt: mensen zijn te lang tekortgedaan.

Staatssecretaris Barbara Visser van Defensie (VVD) tijdens de presentatie van de resultaten van het onderzoek door het RIVM naar de gevolgen van het werken met chroomhoudende verf bij Defensie. Beeld ANP

Voor het personeel van Defensie zijn het confronterende tijden. Na een reeks fatale incidenten bleek in het najaar al uit extern onderzoek dat gebrekkige werkomstandigheden een constante factor zijn. Dat is een cultuurprobleem: Defensie stelt de drang om te laten zien wat het kan stelselmatig boven de veiligheid van het personeel. Bovendien wordt er niet of te weinig geleerd van gemaakte fouten. De vorige minister, Hennis, trad er om af.

Staatssecretaris Barbara Visser, belast met het personeelsbeleid bij Defensie, weet sinds maandag dat het geen probleem van vandaag of gisteren is. Decennialang negeerde Defensie de signalen dat het gevaarlijk was om het personeel te laten werken met Chroom-6, zo stelt het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu vast. Het eerste wetenschappelijke signaal dateert van 1930, werd sterker in 1948 en drong in elk geval in 1973 aantoonbaar door tot de krijgsmacht. Dat weerhield Defensie er niet van om de eigen mensen vanaf 1984 op grote schaal en onvoldoende beschermd met Chroom-6 te laten werken bij het opknappen van het hier gestationeerde Amerikaanse materieel.

Collectieve schaderegeling 

Toen in de jaren daarna de risico’s steeds duidelijker werden, dolf de veiligheid het onderspit tegen financieel-economische overwegingen. De Amerikanen trokken zich na de val van de Muur toch al terug uit Europa; zeuren over (dure) beschermende maatregelen zou ze nog sneller wegjagen. Ook voor het personeel was dat een belangrijke reden om niet te klagen over de werkomstandigheden.

Visser, die met minister Bijleveld de interne veiligheid tot topprioriteit heeft verklaard, greep het rapport maandag aan om schoon schip te maken. ‘Het spijt mij’, zei zij namens haar voorgangers. Een collectieve schaderegeling moet vanaf nu de grootste pijn wegnemen.

Maar die regeling staat individuele schadeclaims van zieke oud-werknemers niet in de weg, stelt Visser zelf vast. Het rapport biedt immers volop munitie voor mensen die eindelijk hun recht willen halen bij een werkgever die te lang heeft weggekeken. Defensie moet vrezen dat hiermee niet het einde van de affaire in zicht komt, maar juist het begin van een lange reeks rechtszaken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.