Column

December, de maand van de prikkels

December is, naast de maand van de cadeaus en de dennennaalden, ook de maand van de prikkels. God, wat zijn er veel prikkels in december. Die cadeautjes dus, en die naalden. Maar ook: het wachten op Sinterklaas, het aftellen naar Kerst, het boeken van vakanties, het organiseren van diners, het afsteken van vuurwerk. Het vuurwerk. Allemaal prikkels.

Beeld anp

Prikkels zijn ontzettend handig als diagnose van de oorzaak van alle problemen die zich in december kunnen voordoen. Zie je rond half december een vertwijfelde vader met een hard huilend kind in de supermarkt, dan kun je gewoon alwetend opmerken: 'Prikkels, hè?', waarop hij opgelucht kan knikken: 'Jaaa... Veel prikkels.'

Maar die prikkels waren er vroeger dus niet. Vroeger werden we als kind rondgesleept van kerstdiner naar vuurwerk en sliepen we op een naar woonboot riekende bank bij familie en dat waren dan geen prikkels. Het waren ook nooit te veel prikkels.

Even tussendoor: er had in die tijd ook geen enkel kind last van een 'suikercoma' - iets waar kinderen nu in december constant in schijnen te liggen. Of van 'hyper zijn van de suiker' - de andere mogelijkheid. Het is vreemd, de uitwerking die suiker volgens moderne ouders heeft. Of je raakt ervan in coma, of je wordt er hyper van. Suiker is een downer én een upper, maar nooit allebei tegelijk, waardoor het een praktische, neutrale uitwerking zou hebben.

Ook die suikergerelateerde problemen herinner ik me niet van decembers anno, pak 'm beet, 1985. Ik herinner me dat ik gewoon alle chocoladekerstmannetjes en borstplaten in mijn mond propte waarop ik de hand kon leggen en dan was ik vooral erg tevreden. Niet comateus, hyper of overprikkeld.

Maar nog even over die prikkels. Sinds kinderen de hele tijd allemaal overprikkeldheid aangepraat krijgen (want de rest van het jaar is ook één grote prikkel: verjaardagen, trakteren, de paashaas, de aankomende zomervakantie, het aankomende schooljaar en hop, daar doemen Sint en Kerst alweer op om je te prikkelen), heb ik zelf óók enorm veel last van prikkels.

Probeer ik in een café een stukje te typen, dan heb ik last van de prikkels die andere koffiedrinkende mensen opleveren en van de aanhoudende Adele-prikkel. Loop ik door een winkel, dan weet ik niet welke ontbijtgranen ik moet uitkiezen omdat ik te veel prikkels krijg van alle mooie verpakkingen.

Nu waren we thuis bezig de kerstboom te versieren. De kerstlichtjes waren, na het steeds agressiever ontwarren, kapotgegaan, zoals kerstlichtjes dat elk jaar plegen te doen.

'Misschien moeten we dit jaar helemaal geen kerstlichtjes in de boom hangen', opperde mijn vriend.

'Te veel prikkels?', vroeg ik.

'Te veel prikkels', antwoordde hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden