Column Max Pam

De zin van het leven is gevonden, maar ligt nog in een dubbelwandige kluis

Goed nieuws voor iedereen: de zin van het leven is gevonden. De vondst is zo mogelijk nog spectaculairder dan die van vijftien jaar geleden toen ietsisten – mensen die geloven dat er ‘iets’ is – ontdekten dat iets werkelijk bleek te bestaan. Sindsdien is de wereld veranderd, maar die verandering valt in het niet vergeleken bij de verandering die ons te wachten staat nu ook de zin van het leven is gevonden.

Lange tijd was men sceptisch en weinigen hadden het verwacht, maar een internationaal team van filosofen, theologen en andere ­wetenschappers heeft na jaren lang onderzoek de zin van het leven weten te achterhalen. Volgende week zal de zin van het leven worden gepresenteerd op een voltallige vergadering van de Verenigde Naties. Die bijeenkomst zal van nog groter belang zijn dan de top, waarop klimaatactiviste Greta Thunberg zo heeft geschitterd.

Bijzondere prestatie

Het VN-team heeft een zeer bijzondere prestatie verricht. De zoektocht naar de zin van het leven is lang voor de Griekse Oudheid begonnen, maar een doorslaggevend resultaat heeft dat nooit opgeleverd. Cynici hebben daarom weleens verondersteld dat uitblijven van enige bewijs ten aanzien van de zin van het leven aantoont dat het leven helemaal geen zin heeft en dat vragen daarnaar volkomen zinloos is. Maar die veronderstellingen zijn natuurlijk totaal belachelijk!

In het verleden is overal ter ­wereld naar de zin van het leven gezocht. Beroemd zijn de expedities van de Duitse zoöloog Ernst Haeckel (1834-1919), die meende dat de zin van het leven zich zou bevinden op het diepste punt van de aarde en daarom ging dreggen in de zee bij Mexico, waar hij overigens niet meer aantrof dan zoutwaterdroesem en kwallen. Astronauten hebben in de ruimte naar de zin van het leven gezocht en ook heeft men gecodeerde boodschappen het heelal ingestuurd, waarin aan buitenaardse wezens wordt gevraagd of zij misschien meer afweten van de zin van het leven. Dat alles heeft nooit veel opgeleverd, al is het natuurlijk mogelijk dat de NASA de antwoorden liever geheim houdt.

Geheimzinnigheid

De vondst van het VN-team is nog in geheimzinnigheid gehuld, maar af en toe lekt toch al wat uit. Zo weten wij dat de zin van het ­leven is verpakt in een dubbelwandige kluis van het hardste materiaal. Dat zou erop kunnen duiden dat het niet helemaal ongevaarlijk is om de zin van het leven te kennen. Ervaringen uit het verleden stemmen niet altijd even optimistisch en nopen tot voorzichtigheid. Juist politici, die meenden dat zij hun burgers ‘het dictaat van de zingeving’ konden opleggen, hebben in de geschiedenis de grootste ravage aangericht. Niet zelden was de zin van het leven een verkeersbord richting het concentratiekamp. Gelukkig willen de Verenigde Naties voor alles elke suggestie in deze zin voorkomen.

In het verlengde hiervan ligt natuurlijk de vraag of iedereen de zin van het leven zal erkennen. Zelfs als overduidelijk en onweerlegbaar is aangetoond wat de zin van het leven is, dan nog heb je altijd querulanten die zich niet gemakkelijk laten overtuigen. De Verenigde Naties hebben daarom een prestigieus plan opgesteld om door middel van onderwijs de burgers te leren wat de zin van het leven is. Van belang is vooral dat ieder kind aan deze activiteiten zal deelnemen.

Dubbelwandige kluis

Intussen wordt de dubbelwandige kluis met de zin van het leven bewaard in een gekoelde kelder van het VN-gebouw in New York. Zwaar bewaakt ook door wachters, die ieder slechts een deel van de code kennen. Niet alleen in New York, maar over de hele wereld heerst grote nervositeit. Wat zit erin? Zal nu eindelijk en voorgoed een einde komen aan de eeuwenlange zoektocht van de mens naar de zin van het leven?

Ongetwijfeld kent u het lied Het Ding van Jan de Cler: ‘Ik liep eens op het stille strand/ Van Zandvoort aan de zee/ Toen zag ik plots een grote kist/ Die in de branding lee./ Ik viste ’m op, keek er eens in/ En raad eens wat ik zag?/ Ik zag een knots van een XXX (stamp hard met de voet)/ Die in dat kistje lag!’. En verdorie, aan het eind van het lied, zes coupletten later, weet je door dat harde stampen op de vloer nog niet wat in die kist lag.

Maar zo zal het met de kluis in New York niet gaan. Speculaties lopen hoog op. Afgelopen zaterdag schreef Pieter Klok, hoofdredacteur van deze krant, dat er meer begrip moet komen in de wereld en vooral ook in de journalistiek. Ik hoop dat er iets van begrip in die kluis zit. Nog zeven nachtjes slapen, dan weten we het. Dan ­weten we wat de zin van het leven is. Spannend!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden