PetersLeest Voetbal

De zeiksupporter, nooit blij, altijd humeurig, vloekend op spelers van zijn eigen club

In tegenstelling tot de zeiksupporter zijn er gelukkig ook veel positieve, blije supporters. Beeld EPA
In tegenstelling tot de zeiksupporter zijn er gelukkig ook veel positieve, blije supporters.Beeld EPA

Sommige rituelen veranderen nooit. ‘Sport is oorlog in Rusland’, berichtte Tom Vennink vanuit Moskou, doelende op spits Dzjoeba die na een doelpunt naar de tribunes salueert. ‘Voetbal is behalve oorlog ook groepsseks’, wist Willem Brakman al (Voltreffer, 2011), doelende op de orgiastische vreugde die zich na een doelpunt van teamspelers meester maakt.

Mij valt een ander hardnekkig verschijnsel op. Als de camera het publiek zoekt, is dat om een beschilderde of bepruikte aandachtvrager te honoreren. Maar er zit nog iemand op die tribunes, ik herken hem overal waar gesport wordt. Dat is de zeiksupporter: nooit blij, altijd humeurig, vloekend op spelers van zijn eigen club. Gaat het goed, dan is het een ‘lucky goal’. Verliezen is verdiend, winnen mazzel, reden voor uitgelatenheid ontbreekt. Wat moet die graftak met een seizoenkaart? Armando kende de klagers ook, van boksen: ‘-Weet je wat het met hem was, hij had geen eindstoot. – Nou, een beginstoot had ie ook niet. – Hahaha. – En die stoten daartussenin, dat was ook niks.’

Na jaren piekeren denk ik de zeiksupporter te snappen. Daar had ik De AFC-ers (1915) van J.B. Schuil voor nodig. Eddy heeft geen geld voor Vitesse-A.F.C., maar zijn vriend Kees koopt voor beiden een staanplaatskaartje. Kan Eddy zomaar de match bijwonen.

En dán komt het. Vlak bij het stadion denkt Eddy plots aan Stoop, de onzekere A.F.C.-keeper: ‘Als Stoop nou maar goed is! Als ze het nou maar niet verliezen!’

Dat is het. In de zeiksupporter zit een zenuwachtige fan verborgen, die zo benauwd is dat het mis zal gaan, dat hij in zijn houding een voorschot neemt op de teleurstelling. Als zijn team onderuit gaat, verlaat hij het stadion met droge ogen. Dit had hij immers voorspeld. Ha! Volgende week nieuwe verlieskansen.

Handenwrijvend komt hij thuis. Weer was hij de deceptie te slim af. Alleen diep in de nacht jankt hij soms even, daar een geheime pijn zijn strot toeknijpt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden