De winnaar en verliezer van de week

Staalbaron briljant lobbyïst...

Staalbaronnen zijn in de eerste plaats handige diplomaten. En daarnaast pas ondernemer. In deze sector kun je alleen produceren en handel drijven voor zo ver de overheden dat toelaten.

Theo Henrar Beeld Rechtenvrij

Dat weet Theo Henrar die al meer dan dertig jaar werkt bij Tata Steel in IJmuiden (de vroegere Hoogovens), als geen ander. Het Nederlandse staalbedrijf werd honderd jaar geleden opgericht, omdat Nederland zelfvoorzienend wilde zijn in staal. Het was lang een semi-overheids­bedrijf waarin de staat en de gemeente Amsterdam een groot belang hadden. Zij sleepten het bedrijf ook door verschillende crises.

Nu heet het Tata Steel en is het in Indiase handen, maar topman Theo Henrar is erin geslaagd op effectieve wijze Den Haag (minister Wiebes en premier Rutte) en Brussel (commissaris Cecilia Malmström) voor zijn karretje te spannen. Henrar stond meteen bij de Amerikaanse ambassadeur Pete Hoekstra op de stoep, nadat Trump zijn importheffingen op staal aankondigde en benadrukte dat de Amerikanen het door Tata in IJmuiden geproduceerde staal niet zelf konden maken. En amper drie weken later zijn de heffingen weer van tafel.

Trump heeft zich achter de oren gekrabd en moet tot de conclusie zijn gekomen dat de Amerikanen zichzelf in de voet zouden schieten.

Een mooi succes voor de Tata-bestuurder.

...investeerder timet verkeerd

Medelijden hoeft niemand te hebben met Bernard ten Doeschot.

De voormalige bestuurder van koolstofproducent Norit – een middeltje dat iedereen vroeger op reis in de toilettas had zitten als remedie tegen diarree – is als investeerder al binnengelopen. Hij verkocht als grootaandeelhouder Norit in 2000 aan Nuon, waarmee hij een mooi kapitaaltje binnenhaalde voor een handel in bedrijven.

Inmiddels bivakkeert hij met een geschat vermogen van 185 miljoen euro op nummer 171 van de Quote-rijkenlijst en woont hij in Zwitserland. Zijn vehikel Infestos wordt door een aantal vermogensbeheerders in Enschede bestuurd.

Deze week hoopte hij flink te kunnen cashen door laadpalenfabrikant Alfen in Almere naar de beurs te brengen, waarvan Infestos alle aandelen in handen had.

Hij droomde van een een introductieprijs van 15 euro, waardoor hij voor de 8,5 miljoen aan aandelen 127 miljoen zou hebben binnengeharkt. Maar uiteindelijk wilden ded beleggers er maar 10 euro per stuk voor betalen, waardoor de opbrengst 42 miljoen lager was.

Ten Doeschot blonk ook uit door absentie bij de lancering van het bedrijf op de beurs afgelopen donderdag. Zelfs voor een Quote-lid is 42 miljoen euro een boel geld. En dan heb je geen zin in feestjes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.