Column Esther Gerritsen

De wijze lessen die webwinkels ons leren

De consumentenbond deed onderzoek naar webwinkels die met hoge kortingen merkkleding of luxeproducten verkopen, maar in werkelijkheid nepproducten of soms zelfs helemaal niets leveren. Er werden 2.000 verdachte sites opgespoord en er zijn er al 850 offline gehaald. Het verbaasde me nogal, omdat ik zelf het grootste deel van al mijn boodschappen en andere aankopen online doe en zo weinig slechte ervaringen heb. Nu winkel ik ook vooral bij bekende onlinewinkels, dat zal het zijn, en dat kun je dus prima doen, want daar gaat zelden iets mis.

Goed, ik heb weleens een broekpak in de verkeerde kleur gekregen, maar eigenlijk stond die kleur me beter dan die ik zelf had gekozen. Via marktplaats heb ik wel eens een kerstbal besteld in de vorm van een huisje en kreeg er toen twee, allebei kapot en allebei niet in de vorm van een huisje. Ik mailde die mevrouw nog wel over de kapotte en verkeerde ballen maar kreeg geen antwoord, en toen stelde ik me voor dat ze zich angstig onder haar bed had verstopt en dat vond ik zielig dus ik liet het er maar bij.

Ik heb ook weleens een bloesje dat ik online had gekocht terug proberen te brengen naar de winkel, maar daar vonden ze dat het niet meer schoon was, terwijl ik het te krappe bloesje maar een uur in huis had gedragen, dat was wel sneu. Maar daarna gaf ik het aan een vriendin die er heel blij mee was, dus dat pakte toch ook weer goed uit.

Bij de supermarktboodschappenservice is het me maar één keer overkomen dat ik de verkeerde tas kreeg bezorgd, op de ochtend van mijn verjaardagsfeest en daar raakte ik heus wel van in paniek, maar toen ik het eens beter bekeek, bleek dat ik eigenlijk boodschappen genoeg had, omdat ik altijd veel te veel koop, dus dat was een goede les.

Het bed dat ik online kocht, had krassen en ik kreeg het enorme bouwpakket niet alleen in elkaar. Ik moest het natuurlijk terugsturen, maar ik had de verpakking al kapotgemaakt. Ik zat moedeloos tussen de onderdelen van het beschadigde bed en belde huilend een vriendin op. Die kwam aangesneld met gereedschap en goede moed, en zo is dat een mooie herinnering geworden.

Ik zei tegen haar: ‘Niet zeggen dat ik het eigenlijk terug moet sturen, want dat ga ik niet doen en dat kan ook niet meer, want de doos is stuk.’

‘Natuurlijk niet’, zei ze, en ze deed alsof ze de beschadigingen niet zag.

Nog afgelopen week bestelde ik een draadloze oplader die voor een iPhone 8 bleek te zijn bedoeld, terwijl ik een iPhone 6 heb.

Toen ik ooit in een echte stenen winkel een oplader kocht, vroeg de verkoopster: ‘Weet u zeker dat dit de goede is?’

Nou, dat was het dus niet en ze gaf me de juiste en de troostrijke opmerking: ‘Het gebeurt heel vaak hoor.’

Online vroeg niemand me of ik wel de juiste oplader had gekozen en nu heb ik dus de verkeerde, en de doos alweer stuk gemaakt.

Ik dacht eerst dat de oplader het niet deed omdat er een hoesje om mijn telefoon zat, dus dat haalde ik eraf. Toen liet ik mijn telefoon vallen en brak mijn scherm. Daardoor ging ik me verdiepen in de iPhone 8 en bleek dat ik mijn abonnement alweer kon verlengen met een iPhone 8 erbij en dan is die oplader wel goed!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.