ColumnSylvia Witteman

De wereld gaat aan challenges ten onder

null Beeld

Op 1 januari is huisgenoot P. overgelopen naar de dark side. Hij marcheert nu mee in het grote, grauwe leger van gelegenheidsgeheelonthouders. Hij doet, kortom, aan Droge Januari. ‘Het valt ontzettend mee’, zegt hij nu al achttien dagen. Hij jokt niet. Hij geeft niet zo om drank. Als ze een januari-challenge zonder koekjes invoeren, ja, dan krijgt hij het moeilijk, terwijl ik me daar glansrijk doorheen zou slaan, want koekjes laten mij koud.

Anderzijds heb ik zo’n hekel aan ‘challenges’ dat ik, uit pure tegendraadsheid, op 2 januari al tegen heug en meug een pak spritsen naar binnen zou werken om alle schijn te vermijden dat ik aan zoiets laakbaars meedoe. De wereld gaat aan uitdagingen ten onder. Uitgedaagde mensen worden onrustig, en voor je het weet vallen ze Polen binnen.

Ik laat me dus niet uitdagen, en bovendien drink ik graag wijn bij het eten. Dat was ‘geen probleem’, verzekerde P. me toen ik op 2 januari kuis een glas water naast mijn bord zette. Opgelucht schonk ik mezelf alsnog een bescheiden belletje Côtes du Rhône in.

‘Ik ben wel benieuwd hoe alcoholvrije wijn smaakt’, zei P. op 3 januari. Ik kocht een paar flessen, wij proefden en moesten kokhalzend onze mond gaan spoelen. (Hij met water, ik met Côtes du Rhône.) Er bleek opeens ook allerlei ‘sterkedrank’ zonder alcohol te bestaan: wodka, jenever, whisky, rum – stuk voor stuk aanfluitingen die smaken naar oud bloemenwater met suiker en een vleugje verbrand rubber, of naar kleutersnoep, opgelost in verdunde augurkenpekel. De meedogenloze middenstand vraagt er 20 euro per fles voor, terwijl je toch voor één tientje al een eerlijke fles echte jajem hebt. Leuke uitdaging, hoor!

Maar we gaven de moed niet op. Op een extra regenachtige avond kwam P. thuis met weer een andere fles wijn uit de Dry Januari-bonusbak in de supermarkt. Wie weet! Deze fles droeg geen enge naam als Win, Feather of Vini Vici, en zag er verder ook geruststellend normaal uit.

We proefden. Halleluja! Dit was echt prima te drinken. We proostten feestelijk. Zie je, ze konden het wel, als ze hun best maar deden! Dit kon je nauwelijks een uitdaging meer noemen. Nieuwe tijden braken aan. Misschien gingen we wel nóóit meer drinken!

‘Zeg jongens’, zei onze jongste zoon toen we halverwege de fles waren. Hij tuurde op het etiket. ‘Dit is gewoon 13 procent alcohol hoor...’

Het wás zo. Per ongeluk in die Droge Januari-bak beland, waarschijnlijk. Of een geintje van Satan.

Strikt genomen heeft P. zijn ‘challenge’ dus verloren. Maar daar zwijg ik over. Uitgedaagde mensen kunnen soms érg opvliegend zijn, en voor je het weet is het februari.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden