Column Peter Buwalda

De Volkskrant is één groot kerkhof, met ook een beetje liefde

Graag zie ik de krant als een skigebied, waarin alleen de geoefende abonnee zich offpiste tussen de familieberichten en mini-advertenties durft te storten. Het is er ruig. Gerede kans dat je op Robje Wessels en trader Robbin stuit, nog altijd prijzen ze dagelijks met een borrel hun cursus daytraden aan, op Coca-Cola na ken ik geen neringdoenden die zo veel adverteren. Ondertussen struikel je over de doden. Meer dan ik dacht, eigenlijk. In feite is de Volkskrant één groot kerkhof. Je moet er wel tegen kunnen. Ik word er niet per se vrolijk van. Laat me maar even.

Gelukkig tref je ook warmte aan, levensdrift, in de zin van liefde, tuinieren, hbo-niveau, empathisch, wijntje, in één woord: partner. Krijg ik moeilijk over mijn strot. Laatst schrok ik wakker uit een nachtmerrie waarin Michel Houellebecq lag te stinken in een winkelkarretje dat ik voortduwde over post-nucleaire vlaktes.

‘Partner?’, fluisterde ik tegen Jet, die godzijdank naast me lag.

‘Present.’

Alleengaanden die het midden in de nacht maar moeten uitzoeken in hun uppie, attendeer ik op Renée Loeffen, consulent Zuid-Holland voor Mens &Relatie, een bureau dat 75 procent slagingskans garandeert en u graag thuis komt bezoeken, staat er. Bij de advertentie is een foto van Renée afgedrukt, een verzorgde koppelaarster, het moet gezegd, zo nu en dan Renée aan je eettafel met een multomap vol pasfoto’s lijkt me geen straf - het voelt bijna vertrouwd. Maar serieus, het is alsof ik Renée ergens van ken. Renée? Oostkapelle 1986? Of juffrouw Renée? Viel u niet in toen meneer Kersten z’n been had gebroken? Heel vervelend, maar rust is het toverwoord, niks overhaasten? Juf?

Google weet zulke dingen. En ach, kijk, Renée is beroemd van radio en televisie. Vandaar. Ze heeft een eigen pagina op Beeld & Geluid. In de jaren tachtig was ze omroepster voor Veronica, een beroep dat helaas is teloorgegaan, al vind ik dat Renée is doorgegroeid, de liefde moeten we hoger aanslaan dan Hilversum, waar lucht en leegte regeren.

Het is inmiddels laat, de koffie is op, in de fabriek hebben ze alweer schaft, maar ik zit diep in Renée Loeffen, de biografie. Het tekstje op Beeld & Geluid is een aanrader. Er staan fraaie passages in, bijvoorbeeld over haar sollicitatieprocedure bij Veronica.

‘De screentest is uitvoerig, maar verloopt goed’, lezen we. ‘Geheel in de stijl van Rob Out ontvangt Renée, naast een gelukstelegram met het goede nieuws, een enorme bos rozen. Wanneer ze met Out aan de telefoon hangt, wordt duidelijk dat de geplande introductie van de nieuwe omroepers tijdens Nederland Muziekland samenvalt met haar skivakantie. Renée kiest voor haar vakantie en kan daardoor niet als omroeper aan de slag.’

Dat komt later meer dan goed, vermoedelijk na ingrijpen van Rob Out. Ik verdenk Rob er sowieso van Renées biootje te hebben geschreven. En zo niet, samen met Renée, aan Robs eettafel. Er is iets met dat ‘wanneer ze met Out aan de telefoon hangt’. Je kunt ook gewoon telefoneren met Rob Out, of: bellen. Maar ‘hangen’? Daar gaat een wereld achter schuil. Toch?

Daarom. En anders deze: ‘Na een grote reorganisatie, waarin ook Rob Out vertrekt, komt Renées baan op de tocht te staan.’

Aha. Haha. Tja.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden