ColumnBert Wagendorp

De Vier Intensivisten en de corona-discussie die al veel te lang is vermeden

null Beeld

Op maandag 8 februari gaan de basisscholen weer open en als het aan premier Rutte ligt – maakte ik op uit zijn persconferentie van vrijdag – gaat dan ook de avondklok alweer bij het oud vuil. Te snel ingevoerd, niet effectief, te veel oppositie? Ik weet het niet. Het wemelt van de virologen en andere viruswatchers op tv, de viruspolitici Mark en Hugo doen hun best openheid uit te stralen, maar toch heb ik steeds het gevoel dat het allemaal minder transparant is dan wordt gesuggereerd. En dat het nog wel een tijdje kan duren voor we de ware beweegredenen, de compromissen, de electorale argumenten en de massapsychologische opzetjes achter het coronabeleid leren kennen.

Waarom mocht Wopke Hoekstra bijvoorbeeld vrijdag de opening van de basisscholen aankondigen? Gaat het niet hard genoeg met de stijging van het CDA in de peilingen en eiste Wopke zijn part van de coronakoek die tot dusver werd verdeeld door Rutte en De Jonge? Of was het een stille revolte? Hoekstra behoorde in november al tot de ministers die grote vraagtekens hadden bij de maatregelen en de funeste gevolgen daarvan voor de economie. Logisch, hij moet betalen.

Als zijn scepsis de achterliggende verklaring is, heeft Hoekstra het tij mee. Langzaam maar zeker lijkt ruimte te ontstaan voor essentiële vragen rond het tot dusver gevoerde coronabeleid, bijvoorbeeld of dat beleid wel deugt. Mensen die dat eerder deden werden nog als asociaal weggezet, met verwijzing naar de volstromende ic’s – het tot dusver onbetwistbare uitgangspunt van de huidige covid-19-aanpak.

Eerdere oproepen tot een ander beleid van mensen als hoogleraar Helsloot, medicus-filosoof Huijer en econoom Baarsma gingen ten onder in morele verontwaardiging.

Een teken aan de wand was het opiniestuk dat zondag verscheen op de site van NRC, geschreven door vier intensivisten – medisch specialisten in de intensieve zorg, collega’s van Diederik Gommers. Ik noem, uit bewondering voor hun moed, hun namen: Hans van der Hoeven, Hugo Touw, Alec van Veenendaal en Nynke Postma – de eerste drie van het Radboudumc in Nijmegen, de laatste van het Beatrix Ziekenhuis in Winterswijk.

Het was een hartekreet uit het centrum van het coronafront. De vier wierpen een knuppel in het hoenderhok en vroegen zich het volgende af: ‘Staan de negatieve gevolgen van de maatregelen nog wel in verhouding tot de beoogde gezondheidswinst?’ Hun antwoord: Neen.

De maatregelen, schreven ze, leiden tot uitgestelde niet-reguliere zorg en zorgen ervoor dat mensen met kanker en patiënten die wachten op een transplantatie voortijdig overlijden, ze veroorzaken leerachterstanden en faillissementen, ze vergroten de armoede en de kloof tussen arm en rijk. En nog veel meer ellende: niets nieuws. Ze wezen erop dat de helft van de op de ic opgenomen 75-plussers overlijdt, vaak door bijkomende gezondheidsproblemen als suikerziekte en morbide obesitas.

Hun voorstel: ‘Of we houden de strenge maatregelen en beschermen de gehele bevolking tegen het virus (…) of we laten nu een deel van de maatregelen los en accepteren dat er op de korte termijn meer mensen aan covid-19 gaan overlijden.’

Dat is harde keuze, die je voor sommigen kunt zien als een terdoodveroordeling, maar ook als een levensreddend idee voor anderen die slachtoffer dreigen te worden van de corona-obsessie. En als een antwoord op de desastreuze maatschappelijke gevolgen: ‘Op dit moment worden we waarschijnlijk meer getroffen door onze aanpak van de covid-19-crisis (…) dan door het virus zelf.’ Het kwartet pleit daarom voor een ‘selectiever ic-opnamebeleid’.

Zeker, het is een duivels dilemma. Maar we hebben de discussie erover al veel te lang vermeden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden