column Jean-Pierre Geelen

De urban jungle lijdt aan verwoestijning – óók een klimaateffect

Ik beken: ík was die ene klant van de Hudson’s Bay. Tussen een hoop bespottelijks trof ik er weleens iets dat ik de moeite waard vond, en betaalbaar. Ja, de winkel van hetzelfde kledingmerk zat dertig meter verderop, en al die Superdry’s en G-Stars vind je in elke gooi- en smijtzaak, maar de Hudson was een baken van weldadige rust in de deining van een zaterdagmiddagse binnenstad.

‘Was’, ‘vond’, ‘trof’: het sprookje is alweer voorbij. Het waren twee fantastische dagen. Officieel ontkent de Hudson, de eigenaren van de winkelpanden zeggen van niets te weten, maar de vakbond heeft de ontslagaankondiging voor 1.400 man al binnen. De ontkenning klinkt als Peppi Baudet die – ‘Toet toet, boing boing’ – op de ene televisiezender huilt dat hij ‘een vriend’ heeft verloren, terwijl op het andere net Nieuwsuur onthult dat de twee al ruziën vanaf dag één, en dat Kokki Otten – ‘Hoepla, eruit’ – in het geniep Peppi’s net aangeschafte peperdure Kamerplanten stond vol te pissen met witte wijn. Wel goed tegen rouwvliegjes, meldt de literatuur voor plantenverzorging.

9.000 euro voor een paar vingerplanten, dat moet bij de Hudson zijn geweest. Vast staat dat Hudson alles fout deed: wie zich blindstaart op de eeuwige ‘millennial’ en denkt dat die buiten zijn longsleeve en opgerolde chino nog een Mr. Daddy-horloge DZ7370 à 459 euro behoeft, heeft iets heel erg niet begrepen. Net iets te ironisch voor de millennial, die volgens ‘de vervloekte millennial’ Sander Schimmelpenninck in deze krant in al z’n opportunisme vooral doende is uit alle gecompliceerde zaken des levens ‘een customized mixje samen te stellen’.

Medelijden met de geldwolven van een imperium is misplaatst, toch hoorde je mij niet honen met de hyena’s vanaf de opening van Hudson’s in Nederland. Het onverhulde leedvermaak illustreerde in mijn ogen een keihard opportunisme, gedreven door moorddadige hebzucht. Spoedig staan de hyena’s elkaar te verscheuren bij de afvalbakken vol restanten uit de failliete boedel.

Opnieuw tonen zich de ontwrichtende gevolgen van de onlinecultuur. Fysieke winkels zijn slechts paskamers, nog vóór het verlaten van het pand heb je hetzelfde artikel op je telefoon besteld, tientjes goedkoper. Intussen slibben de wegen dicht met bestelbusjes vol retourzendingen. De urban jungle lijdt aan verwoestijning – óók een klimaateffect. Op de droge vlaktes gedijen enkel nog Blokkers en Etosfilialen, omringd door even eenvormige ‘pop-upstores’ van goedbedoelende hipsters die pannenkoekenplantjes, koperen fotolijstjes en sojalatte macchiato met powergranenkoekje serveren.

Net als bij het ineenzijgen van de V&D rijst de vraag wat te doen met onze binnensteden, nu de sociale cohesie afbrokkelt als oude lijm. Aan de monsterlijke spookpanden gaat niets verloren. Je kunt er woningen bouwen of musea. Luchtfietserij, maar het is hoog tijd voor bezinning. Oud-museumbaas Wim Pijbes bekommerde zich in deze krant al over het stadspark. In Amsterdam ontvouwde hoogleraar Zef Hemel – een gezegende naam voor een planoloog – maandag een romantisch toekomstbeeld. De binnenstad zou volgens hem, zo meldde de stadskrant, moeten transformeren tot een monumentale tuin. ‘Een agora, een klassieke marktplaats waar Amsterdammers samenkomen en elkaar ontmoeten.’ De beeldspraak van tuin én marktplaats gaat mank, maar ik droom met Hemel mee. Hij vindt de monumentale tuin nu slecht onderhouden. ‘We hebben heel goede tuinmannen nodig.’

Het schijnt dat Thierry Baudet groene vingers heeft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden