ColumnAaf Brandt Corstius

De tweede keer zien we de lockdown aankomen, dus kunnen we plannen maken

Ik ga het deze lockdown helemaal anders doen. Hij is nog niet afgekondigd, maar hij dreigt en aangezien ik, woonachtig in code rood, nog steeds mensen op straat elkaar innig zie omhelzen, vind ik het niet ondenkbaar dat we straks weer allemaal thuis zitten.

Als ik terugkijk op mezelf in de vorige lockdown, zie ik een vrouw die niet wist waar ze mee bezig was. Ik had 75 rollen wc-papier en was de hele dag aan het opruimen, er rinkelden constant wekkers in mijn huis omdat mijn kinderen aan hun zoveelste Google Meet moesten beginnen en ik keek te vaak naar Op1. Dat klinkt als een huiselijk bestaan, maar het is natuurlijk een recept voor krankzinnigheid. Ook at ik veel witte chocola, dus ik werd dik. Mijn enige beweging was klappen voor de zorg.

Dat is iedereen overkomen, we waren beginners, maar dit keer weten we beter.

Er kwam in die eerste lockdown ook een soort gelatenheid over alle mensen. ‘Dit is ons overkomen’, zeiden we tegen elkaar, dus nu hoeven we verder niets van onszelf te verwachten. Natuurlijk, iedereen had een fanatiekeling in zijn omgeving die ineens heel veel ging sporten of Latijn ging leren, maar met zijn allen hadden we besloten op dat soort types neer te kijken. We zaten midden in een pandemie, ja! Dan ga je toch niet sporten! Het was nu alle hens aan dek! Dus we moesten veel chocola eten!

Maar goed. De tweede keer kom je met die smoes niet weg. Dit keer zien we de lockdown aankomen, dus kunnen we plannen maken. Onszelf streng toespreken. De lockdown als kans. Als ik er bedrijfstrainingen over zou geven, zou ik mijn Powerpoint zo noemen.

Omdat ik een cliché-vrouw van 45 ben, is de kans groot dat ik besluit om een volledige online yoga-opleiding te gaan doen. Yoga komt altijd van pas, en als ik iets met beweging studeer, word ik niet dik, en het handige is dat je actieradius heel klein is; tijdens een groot deel van de opleiding ben je opgevouwen in een bolletje. Verder ga ik de hele lockdown ontiegelijk veel naar buiten, ook als het regent dat het giet. En ik ga niet meer hamsteren. Tenzij anderen dat doen.

Ja, zo zal het gaan. Of niet. Ik kan me ook voorstellen dat ik op dag drie alweer te laat uit bed kom, waarna ik me in paniek realiseer dat mijn kinderen een toets via Meet hebben gemist, en ik aan het eind van de dag al trots op mezelf ben als ik het korte loopje naar de supermarkt heb gemaakt.

Net als de vorige keer. Want dat is het met een lockdown: hij is eigenlijk net het leven zelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden