opinie duurzaamheid toeristenindustrie

De toeristenindustrie moet inzien dat het tijd is om werkelijk duurzame keuzes te maken

Marlies Rattink, eigenaar van Meander reizen, roept reisorganisaties op om met een echt plastic plan te komen en te durven snijden in hun eigen groei.

Plastic afval op de stranden in de buurt van Denpasar, het toeristische eiland Bali, Indonesië. Beeld AFP

Met veel bombarie ondertekenden ruim 100 reisorganisaties in Nederland eind september de plastic pledge, ofwel de plastic belofte: doel is het terugdringen van de plasticvervuiling die toerisme met zich meebrengt. De toeristenindustrie ondervindt nadelen van het vele plastic. Het vervuilt de stranden, waardoor deze niet meer mooi wit zijn en dat is niet aantrekkelijk. Iedereen wil een maagdelijk strand. Maar, zo valt in de plastic belofte te lezen, plastic is ook slecht voor de bodem, het water, de biodiversiteit en welzijn van mens en dier.

Jazeker, het is een nobel doel hier iets aan te willen doen. Het is ook goed hier iets aan te gaan doen. Toch behoeft een kritische kanttekening. Want er wordt niets concreets beoogd. Men heeft de intentie iets aan het plastic te gaan doen. Dit betekent dat je het wilt veranderen, maar zegt niet dat je het gaat veranderen. Ofwel: de intentie is goed, maar het ontbreekt aan een concrete uitvoering. Met alleen een intentie uitspreken, kom je er niet. Waarom niet een ultimatum stellen waarbij het gebruik van wegwerpplastic werkelijk stopt?

Keerzijde

Maar het gaat nog verder. De toeristenindustrie denkt met de plastic belofte bij te dragen aan het behalen van de volgende doelstellingen van de Verenigde naties (VN) gesteld in de Sustainable Development Goals: 8. Fatsoenlijk werk en economische groei, 12. Duurzame consumptie- en productiepatronen, 14. Behoud en duurzaam gebruik van de oceanen, zeeën en mariene hulpbronnen en 17. Het revitaliseren van het wereldwijde partnerschap voor duurzame ontwikkeling.

Dit vind ik beschamend, want in de inleiding van de plastic belofte wordt naast het bejubelen van de enorme economische waarde van de toeristenindustrie ook de keerzijde van het toerisme genoemd: namelijk de CO2-emissie (andere emissie wordt niet genoemd, maar die is er ook), menselijke uitbuiting en massatoerisme.

Onleefbare kustgebieden

De grootste vervuiling van de industrie zit niet in het gebruik van plastic door de toeristen, maar in het stelselmatig vernietigen van natuur voor de bouw van hotels en toeristenappartementen, de negatieve impact die toerisme heeft op de directe woonomgeving van mensen, het uitbuiten van werknemers in deze industrie en het vliegen van en naar de bestemmingen. Hele kustgebieden zijn voor lokale inwoners, dieren en planten onleefbaar geworden. De vervuiling en herrie die het vliegverkeer met zich meebrengt behoeft hier verder geen uitleg meer.

Als deze industrie zegt verantwoordelijk te zijn, dan zou ze moeten pleiten voor het stoppen van het bouwen van ecolodges (oerwoud wordt gekapt zodat toeristen op het overgebleven groen kunnen uitkijken) en nieuwe hotelketens. Maar ook stoppen met toeristen toe te laten in kwetsbare gebieden (denk aan koraalriffen) en stoppen met de ongebreidelde groei van goedkope vakanties en vakantievluchten.

Kom met een echt plastic plan en durf te snijden in je eigen groei. De toeristenindustrie moet net als elke andere vervuilende industrie inzien dat de gouden tijden voorbij zijn en het nu tijd is om werkelijk duurzame keuzes te maken. Of wil men alleen maar een wit strand zodat de toeristen blijven komen?

Marlies Rattink is eigenaar van Meander reizen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden