De SP

De SP is een genootschap voor hen die bang zijn om hun oude identiteit te verliezen.

In de Brabanthallen in Den Bosch hingen de rode rozen van de PvdA en de rode tomaten van de SP naast elkaar. Beste heer Cohen, doe het niet!
De PvdA-leider ging donderdagavond niet in op de oproep van Femke Halsema om een keuze te maken tussen de SP en GroenLinks met D66.
Met het dragen van zijn langste rode sjaal heeft Cohen nadrukkelijk zijn neiging tot de SP getoond.
Doe het niet, heer Cohen, ‘het is één voorwaartse stap en twee stappen achterwaarts’, zei Lenin ooit.
Persoonlijk heb ik een gevoel van kameraadschap met hen die op de SP stemmen, de partij verbindt me met mijn voorbije leven in het vaderland.
Maar Nederland is veranderd, we wonen niet meer in de tijd van een koekje pakken en de deksel meteen weer op de trommel doen.
De SP bevindt zich nog wel in die tijd.
De PvdA heeft in de afgelopen jaren voortdurend geweigerd om de SP een hand te reiken, maar nu, in de tijd van de iPad, Facebook, The Voice en Geert Wilders brengt de heer Cohen een bezoek aan Emile Roemer.
Ik bied van tevoren mijn excuses aan bij het zeggen van het volgende. De SP is een genootschap voor hen die bang zijn om hun oude identiteit te verliezen. Ze willen aan hun ouderwetse idealen blijven vasthouden, omdat dat de minst bedreigende weg lijkt.
Ik zie dit in de levens van mijn vrienden, vele voormalige Iraanse linkse activisten die in Nederland terecht zijn gekomen. Zij stemmen op de SP, ze voelen het als hun plicht, maar ik ervaar het als verraad. Het is een teken dat de immigratie ons niet heeft veranderd, dat we willen blijven steken waar we reeds dertig jaar zijn.
Meteen voeg ik eraan toe dat de SP de partij is van de meest betrouwbare mannen en vrouwen in Nederland, mensen met een groot hart en bijzondere idealen.
Maar deze mensen gaan echter steeds meer verliezen tot ze de bodem van twee of drie zetels bereiken.
In de glorietijden van Jan Marijnissen heeft de partij zo’n dertig zetels behaald, maar wat heeft Jan met die zetels gedaan? Niets, hij heeft ze allemaal verwaarloosd.
Ik mocht Jan Marijnissen, ik mag die man nog altijd als een oude kameraad, maar ik wil iets zeggen wat hem misschien pijn zal doen, of juist blij zal maken.
Marijnissen was er al lang achter dat zijn partij niet meer werkte, dat de tijden van de SP voorbij waren en dat ze nooit meer iets van betekenis zouden kunnen leveren. Hij werd moe, raakte uitgeput, alleen omdat hij deze waarheid niet tegen zijn aanhangers kon vertellen.
En nu, juist nu na het zware verlies van de SP zet de heer Cohen zijn rode rozen naast de rode tomaten van de heer Emile Roemer. Cohen, doe het niet, want de PvdA verkeert in een wankelende positie.
De leiders van de SP moeten de partij eigenlijk opheffen, maar omdat ze het niet doen, staan ze voor een keuze. Hun oude veren laten vallen en samen met de PvdA naar GroenLinks en D66 gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden