Column Paulien Cornelisse

De sleur van het tanden stoken

Stel, het lukt je om daadwerkelijk je tanden te gaan stoken. Dat had je allang moeten doen, maar er is een bepaald soort midlife-mindset voor nodig om zo’n plan ook door te zetten.

Goed, het lukt. Dan maak je dus voor het eerst mee dat het doosje tandenstokers leeg raakt, in plaats van vergeten. Vervolgens treedt het volgende fenomeen op: je voelt trots, omdat je het doosje leeg hebt gemaakt. Hup, alweer een klus geklaard. Je wilt een sticker.

Totdat je je realiseert dat de enige beloning voor een leeg doosje tandenstokers is: een nieuw doosje tandenstokers. Dat je ook weer helemaal leeg moet stoken.

In het gunstigste geval blijf je braaf doorstoken, doosje na doosje na doosje. Dat gaat door tot je allerlaatste doosje, en ook dan is er geen sticker aan het eind.

Met dit idee leren omgaan, daar is een bepaalde après-midlife-mindset voor nodig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.