Opinie

De scherpste opinies over Gaza vanuit Israëlisch en Palestijns perspectief

Israël en Hamas vechten nu al ruim drie weken lang een bloedig conflict uit. Hoe wordt er vanuit Israëlisch en Palestijns perspectief naar de strijd in Gaza gekeken? Vijf van de scherpste opinies op een rij (waarvan twee pro-Israëlisch, twee pro-Palestijns en één neutraal.)

Twee Palestijnen in Rafah, Gaza. Beeld ap

'Hamas wil Israël compleet vernietigen'
Interview met Ayaan Hirsi Ali.
Gepubliceerd op 1 augustus in Israel Hayom.

De Israëlische premier Netanyahu zou de Nobelprijs voor de Vrede moeten krijgen, zegt Ayaan Hirsi Ali in een interview in de Israëlische krant Israel Hayom.

Volgens Hirsi Ali is het Israëlisch-Palestijnse conflict slechts een symbool - een kleinschalig model van de grotere oorlog tussen het Westen en de radicale islam. Ze voorspelt dat deze grotere oorlog zeer tastbaar zal worden in de komende jaren.

'Het is zo duidelijk wat er gaat gebeuren. Al die Europese landen die Israël nu veroordelen, zullen zich in precies dezelfde positie als Israël begeven. Sommige landen meer dan andere.'

Volgens Hirsi Ali is het probleem met de onderhandelingen met Hamas dat de organisatie 'een visie, een bepaald soort utopie heeft'. 'En om die utopie te verwezenlijken, moet de staat Israël volledig worden vernietigd. De shariawetgeving moet worden vastgesteld, idealiter, over de hele wereld. Je kunt nooit een Jood vertrouwen, je kunt nooit een christen vertrouwen. Dat is de utopie. Vrouwen moeten zich op een bepaalde manier gedragen, ze moeten worden opgesloten, het is zeer totalitair. Je kunt dus onderhandelen tot je een ons weegt, maar het zal aan de andere kant nooit iets opleveren.'

Ook moeten we volgens Hirsi Ali niet onderschatten dat Israël investeert in 'het leven op aarde en Hamas investeert in het leven na de dood'. 'Als Hamas jongeren werft, leren ze 'wij houden van de dood, zij houden van het leven'. Je wordt beloond in het hiernamaals - dat wordt verondersteld aantrekkelijk te zijn.'

Ayaan Hirsi Ali. Beeld epa

'Ter verdediging van Israël'
Door Hans Knoop.
Gepubliceerd op 3 augustus 2014, in De Telegraaf.

Israël voert deze oorlog met een hand gebonden op de rug, betoogt Hans Knoop in De Telegraaf. 'Het zou met een enkel bombardement naar Syrisch of Russisch voorbeeld in Tsjetsjenië - als het daar op uit zou zijn - vele malen meer slachtoffers kunnen maken dan thans na drie weken het geval is en de oorlog sneller kunnen beëindigen. Ter vergelijking: in Afghanistan werden door het Britse leger 20.000 burgers gedood tegenover 447 Engelse soldaten en in Irak telden de Britten en Amerikanen samen 4500 doden tegenover ongeveer 120.000 omgekomen onschuldige burgers.'

'Hamas wenst een islamitisch kalifaat in de regio en Israël te vernietigen. Joden dienen - aldus het Hamas-handvest - te worden vermoord en dat niet alleen in Israël maar overal ter wereld.' Dat is de kern van het conflict waar het ook thans om gaat, stelt Knoop.

Knoop noemt als voorbeeld dat Israël op de grens bij Gaza een groot veldhospitaal heeft opgetrokken speciaal voor het verlenen van medische hulp aan gewonde Gazaanse burgers. 'De Israëlische militaire artsen raken er niet overspannen van het vele werk. De burgers in Gaza durven zich er niet te laten behandelen uit angst voor wraak van Hamas dat wel raketten via de tunnels heeft binnengesmokkeld maar heeft verzuimd ook aan geneesmiddelen voor de bevolking te denken.'

Er is volgens Knoop inderdaad reden voor medelijden met de Gazanen. 'Niet voor wat hen wordt aangedaan door Israël, maar door Hamas waarvan de leider Khaled Mashal in Qatar in wanstaltige weelde baadt.'

Het Israëlisch leger bij de Gazastrook. Beeld epa

'Een Israël zonder illusies'
Door David Grossman.
Gepubliceerd op 27 juli 2014, The New York Times.

'Hoe heb je jaren kunnen verspillen sinds het laatste conflict, zonder een dialoog te beginnen, zonder zelfs het kleinste gebaar te maken in de richting van Hamas, zonder te proberen deze explosieve situatie te veranderen?', vraagt schrijver David Grossman aan de Israëlische premier Benjamin Netanyahu.

Grossman heeft nog meer vragen in zijn artikel in The New York Times: 'Waarom heeft Israël de afgelopen jaren onderhandelingen vermeden met het gematigde deel van het Palestijnse volk - een daad die ook tot de onderdrukking van Hamas had kunnen leiden? Waarom heeft Israël twaalf jaar lang het initiatief van de Arabische Liga genegeerd, dat gematigde Arabische staten de macht zou geven om Hamas te beknotten? In andere woorden: Hoe komt het dat de Israëlische regering niet in staat is geweest, decennia lang, om verder te denken dan deze zeepbel?'

Toch is er een verschil met de eerdere Gaza-oorlogen, meent Grossman, want 'Israël groeit op'. 'Ondanks de oorlogszuchtige verklaringen van heethoofdige politici en experts, ondanks de gewelddadige aanval van rechtse schurken tegen iedereen wiens mening afwijkt van de hunne, reageert het merendeel van het Israëlische publiek nuchterder.' Israëliërs realiseren zich dat er 'geen militaire oplossing is voor de angst van het Palestijnse volk', en dat 'zolang de verstikking die gevoeld wordt in Gaza niet minder wordt, men in Israël niet vrijuit zal kunnen ademen'.

Schrijver David Grossman. Beeld afp

'Palestijnen hebben eigen staat nodig'
Gepubliceerd op 16 juli 2014 in Financial Times

Israëlisch beleid heeft de Palestijnse Autoriteit tandeloos gemaakt en in diskrediet gebracht, staat in het commentaar van de Financial Times. 'Het land wordt weggevreten door de voortdurende bezetting van de Westelijke Jordaanoever en Arabisch Oost-Jeruzalem.'

'Maar Israëls reputatie in de wereld erodeert, en het is een illusie te denken dat het een oase van vrede en welvaart kan blijven in een regio in brand, zolang de Palestijnen geen uitzicht hebben op een levensvatbare eigen staat.'

Beeld ap

'Arabische leiders, die Hamas erger vinden dan Israël, houden zich stil'
Door David D. Kirkpatrick.
Gepubliceerd op 30 juli 2014, The New York Times.

Twee jaar geleden werd Israël door onvriendelijke Arabische buren van alle kanten onder druk gezet om het vechten in de Gazastrook te stoppen. Dit keer niet. Waarom kiezen Egypte en andere Arabische staten nu een geheel andere tactiek? 'Een nieuwe coalitie van Egypte, Jordanië, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten spant samen met Israël in de strijd tegen Hamas', schrijft Kirkpatrick in een artikel in The New York Times.

Oftewel, zoals de geciteerde Midden-Oosten-expert Aaron David Miller zegt: 'De afkeer en angst van de Arabische staten voor de politieke islam (zoals die van Hamas, red.) is zo sterk dat die opwegen tegen hun allergie voor Benjamin Netanyahu.' De Egyptische strijd tegen de krachten van de politieke islam en de Israëlische strijd tegen Palestijnse militanten is dus bijna identiek.

Deze dynamiek gaat in tegen alle verwachtingen die er waren na de Arabische lente, namelijk dat Arabische regeringen na de volksopstanden meer rekening zouden houden met hun burgers, en daardoor meer sympathie zouden hebben voor de Palestijnen en meer vijandigheid zouden koesteren jegens Israël.

De Egyptische regering en bondgenoten zoals Saoedi-Arabië geloven dat 'het Palestijnse volk het lijden moet dragen zodat Hamas verslagen kan worden, omdat niet toegestaan kan worden dat Hamas als meest krachtige Palestijnse speler triomfeert'.

Benjamin Netanyahu. Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden