Column Aaf Brandt Corstius

De rok van Marianne Thieme was gewoon mooi, en dat is absoluut niet de bedoeling

Ik zit met een probleem en dat is de algemene verstylisering van Nederland. Vroeger had je maar een paar mensen die er afgestyled uitzagen. Meestal waren dat zelf stylisten, zoals bijvoorbeeld Maik de Boer, de oer-afgestylede, die altijd pakken droeg die precies pasten en een soort opgeschilderde snor en baardpartij had waarvan nooit een haar verkeerd zat.

Later ging dat soort stylisten alle BN’ers op diezelfde manier stylen, dus zag je zelden nog iemand op tv met een verlepte snor of een broek die te wijd was. Johan Derksen, dat is eigenlijk de enige die ik nog van dat genre kan verzinnen.

De wufte sjaal zat altijd wuft, het mannendecolleté net diep genoeg, het haar in een harde kap op het hoofd. Alle BN’ers gingen steeds meer op elkaar lijken, met hun armspieren en hun haren en hun tanden en hun armbanden.

Twee groeperingen vormden hier een geruststellende uitzondering op: schrijvers en politici. Die waren altijd slecht, of in ieder geval saai, gekleed. Een keer per jaar – tijdens respectievelijk het Boekenbal en Prinsjesdag – mochten ze zich opdoffen, maar wat doen mensen die absoluut geen verstand van stijl hebben: die gaan dan voor ludiek.

Dus op het Boekenbal zag je altijd schrijvers in een zelfgemaakte jurk van zilverpapier ronddansen (of in ieder geval bewegen op muziek, want dansen konden ze ook niet) en bij Prinsjesdag zetten politici allerlei rare hoeden op hun hoofd, bijvoorbeeld met het thema ‘slachtafval’ of ‘gat in de ozonlaag’.

Ja, precies op het enige moment van het jaar dat ze eens zouden kunnen schitteren in een mooie hautecouturejurk of in godsnaam gewoon een goed pak, zetten ze een uit gerecyclede autobanden gefröbelde hoed van acht kilo op hun hoofd om hun anti-asfaltbeleid te ondersteunen. (Waar gebeurd.)

Eerder dit jaar merkte ik op het Boekenbal ineens dat geen enkele schijver meer iets van zilverpapier in zijn outfit had verwerkt, maar dat schrijvers een soort influencers waren geworden die via handig leenwerk veel te goed zittende jurken en pakken bij echte ontwerpers hadden opgescharreld. Mijn enige plezier op het bal – naar intens slecht geklede mensen kijken die niet konden dansen – was vergald, en ik ging na een half uur al naar huis.

En nu was het met Prinsjesdag net zo. Zelfs Marianne Thieme, die altijd goed was voor een hoed die bijvoorbeeld de vele dode kuikens uit de bio-industrie moest verbeelden, droeg ineens een veel te mooie rok die weliswaar van veganistisch basismateriaal gemaakt was, maar dat zag je niet. Hij was gewoon mooi. En dat is absoluut niet de bedoeling.

De lol is eraf, iedereen lijkt op een kandidaat uit The Voice die binnen één aflevering de complete RTL-make-over heeft gekregen.

Ik ga hier een protesthoed over verzinnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.