Column

De rinkelvrouw: immuun voor haar eigen gerinkel

Ik had haar allang kunnen ontdekken, want ze maakt veel lawaai, maar ik heb eigenlijk pas kort geleden een naam voor haar bedacht en die is de rinkelvrouw.

Beeld thinkstock

Van rinkelvrouwen zijn er veel. Ga maar eens zitten in een café en luister nauwkeurig. Dan hoor je het rinkelen, een paar tafeltjes verderop. Daar zit dan een rinkelvrouw. Dat is een vrouw met veel verschillende armbanden van hard, metaalachtig materiaal, die tegen elkaar aan rinkelen. En het zijn er steeds meer, want rinkelen is in de mode.

Nu kun je zeggen: de rinkelvrouw is er altijd al geweest. In de hippiejaren had je al vrouwen met veel armbanden en ook in landen als India lopen die vanouds rond.

Maar de rinkelvrouw loopt niet zomaar met een stel Indiase aluminium armbandjes van het Waterlooplein, nee, zij draagt om haar pols een hoop zorgvuldig bij elkaar gezochte kostbare accessoires van klinkend hard metaal, waarbij sommige een politieke boodschap uitdragen - goed goud' - of een andere boodschap: een armband met daarop een dier dat haar 'spirit animal' is, of iets astrologisch. Dan zit er meestal iets van koraal tussen, iets met de namen van al haar kinderen, een vriendschapsarmband, iets wat lijkt op een fietsslot, iets met stekels, iets uit Afrika, iets uit Azië, iets uit Ibiza, iets met een derde oog, een Boeddha, een Shiva of dat alles tegelijk, en de stapel is af.

Die stapel rinkelt bij elke beweging die ze maakt en ik heb het gevoel dat ze daar gebruik van maakt.

Let maar eens op als je met een rinkelvrouw praat. Als ze op een bepaald punt in haar verhaal is aangekomen - 'En tóén zei ik tegen Thijmen dat we écht naar de mediator moesten anders trok ik het hélemaal niet meer' - dan tilt ze haar hand op, bijvoorbeeld om een plukje haar achter haar oor te schuiven en dan rinkelt ze. Keihard. De hand gaat weer naar beneden en ze rinkelt door terwijl ze zegt: 'Nou. En toen had hij geen keus.' De hand landt op tafel. Hels gerinkel. Punt gemaakt.

Andere manier waarop de rinkelvrouw haar armbanden in de dialoog gebruikt: als jij aan het woord bent en ze wil zelf een punt gaan maken, dan zou ze zomaar haar hand kunnen laten laten zakken om, bijvoorbeeld, een servet op tafel te verleggen en ook dan hoor je het keihard rinkelen. Dit werkt als een cue dat zij zometeen iets zal inbrengen in het gesprek.

De rinkelvrouw heeft meestal ook flink wat ringen om, van die knotsen, en als haar armbanden én ringen in contact komen met een hard oppervlak, dan geeft dat echt een lawaai van jewelste. Een rinkelvrouw die zit te typen, bijvoorbeeld, kan op die manier een heel kantoor wakker houden. Zelf lijkt ze er echter amper last van te hebben. Ze is immuun voor haar eigen gerinkel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden