ColumnSheila Sitalsing

De revolutie schrijdt langzaam voort

null Beeld

Revoluties brengen alleen in sprookjes in één keer de bestelde veranderingen, of in films voor een breed publiek. In het echte leven is het vaak lijdzaam verbeiden, of zoals Hans de Boer het verwoordt na zes jaar polderen: ‘Dingen gaan langzaam, man.’

De Boer, vertrekkend voorzitter van bedrijvenkoepel VNO-NCW, deelt dit inzicht in een vermakelijk afscheidsinterview dat afgelopen zaterdag in De Telegraaf stond en waarin hij op zuivere HansdeBoertjes trakteert. (Interviewer: ‘U wekt wel eens de indruk dat u vindt dat uw inzet niet op waarde wordt geschat.’ De Boer: ‘Ach jongen, nee hoor. Ik las een fantastisch boek over hoe Churchill eind 1941 naar het Witte Huis ging, daar weken bivakkeerde en met Roosevelt de hele afloop van de oorlog plande. Onvoorstelbaar. Wat een mannen! Moet ik dan een beetje naast mijn schoenen gaan lopen omdat we na tien jaar eindelijk een pensioenakkoord hebben? Of over wat ik met die handelsmissies heb gedaan? Nee hoor, ik ken mijn plaats: een vliegenpoep op een lampenkap. Elke kerel is ijdel, maar ik ken echt mijn plekje wel hoor.’)

De trage revolutie waar we middenin zitten en waar we flarden van meekrijgen, soms via kleine berichtjes en soms via een grote rel, komt ook in het gesprek met De Boer langs: heel langzaam wordt het belastingklimaat voor grote, internationaal opererende bedrijven killer. De Boer is daar beroepsmatig geïrriteerd over en is boos op Jesse Klaver, die eigenhandig Unilever zou hebben verjaagd. ‘Die jongeman moet over de drempel van de wijsheid worden geholpen’, klaagde De Boer zondag op tv verder. Daarmee bewijst hij Klaver een enorme dienst: neergezet worden als verdelger van het grootkapitaal, je kan als GroenLinks-leider een verkiezingsseizoen beroerder beginnen.

Ondertussen suddert de revolutie kalmpjes voort. In april adviseerde een commissie van belastingexperts de Tweede Kamer hoe multinationals in Nederland ‘eerlijker’ belasting kunnen betalen - de Kamer had daarom gevraagd. Het bleek een ingewikkelde opdracht, want op het begrip ‘eerlijk’ zijn grote, rivaliserende ideologieën gestoeld, en over de vraag wie gelijk heeft zijn wrede oorlogen uitgevochten.

Dat de commissie dit voorjaar met tamelijk bescheiden voorstellen kwam (belast Nederlandse winst in Nederland, beperk aftrekposten, snijd in de mogelijkheid om verliezen uit het verleden af te trekken van winst in de toekomst, probeer de boel gelijk te trekken met het buitenland), valt haar dan ook niet kwalijk te nemen.

Toch kwam maandag een commissielid, hij is hoogleraar belastingrecht en partner bij KPMG, al op de conclusies terug: waarom bedrijven pesten in tijden van corona? Laat ze met rust, ze hebben het al zo zwaar, hield hij de Tweede Kamer tijdens een hoorzitting voor. (Over het nieuwste plannetje van GroenLinks om er nog een vertrekbelasting bovenop te gooien als multinationals het land verlaten, maakte hij zich erg druk. Het begrip ‘bananenrepubliek’ viel.)

Zijn pleidooi viel op barre grond. Parlementariërs toonden zich niet ontvankelijk. Het kabinet zal met Prinsjesdag vermoedelijk bekendmaken dat een beloofde belastingverlaging voor het grote bedrijfsleven niet doorgaat en dat enkele aanbevelingen van de ‘eerlijke’- belastingcommissie worden overgenomen. Ondertussen moet Hans de Boer zijn heil zoeken in klagen over Jesse Klaver in de pers.

Het is onmiskenbaar: de revolutie schrijdt voort. Alleen: het gaat langzaam, man.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden