Opinie

De Republikeinen moeten weer leren compromissen te sluiten

Onder leiding van Donald Trump hebben de meeste Republikeinen hun gevoel voor respect, verantwoordelijkheid en collegialiteit, verloren, constateert gastcolumnist Jennifer Smits-Kilgus.

Ronna McDaniel, Trump-getrouwe en de huidige voorzitter van het Republikeins Nationaal Comité (RNC). Beeld Getty Images
Ronna McDaniel, Trump-getrouwe en de huidige voorzitter van het Republikeins Nationaal Comité (RNC).Beeld Getty Images

Binnen de Republikeinse partij zijn er altijd een paar conservatieven geweest die in Washington niet voor het compromis gingen, die voor een kleinere regering waren en die voor een evenwichtige begroting en hogere defensie-uitgaven stemden.

Het waren fiscale conservatieven wier voorvaders de Grote Depressie hebben meegemaakt, tegen de nazi’s hebben gevochten en de Koude Oorlog hebben doorstaan. Zij waren het die moesten bewijzen dat ze niet tot het pluche van Washington behoorden, maar juist de wil van hun kiesdistrict vertegenwoordigden om de Amerikaanse Droom te realiseren door middel van lagere belastingen en een gunstig beleid voor ondernemers.

Gewaardeerde eigenschappen

Nu valt het aantal Republikeinen dat in staat is compromissen te sluiten op een hand te tellen. En dat terwijl het sluiten van compromissen juist een vereiste is, wil een politicus slagen. De meeste Republikeinen missen respect, verantwoordelijkheid en collegialiteit in hun doen en laten. Waar dit ooit drie zeer gewaardeerde eigenschappen waren, worden ze nu als zwakke punten beschouwd onder de Trump-aanhangers.

Tijdens de inaugurele rede van president Joe Biden stelde hij een vraag met vooruitziende blik: ‘Ik beloof u dat we, jij en ik, zullen worden beoordeeld op basis van hoe we deze trapsgewijze crises van onze tijd oplossen ... Zullen we erin slagen om meesterschap te tonen in dit zeldzame en moeilijke uur?’

Tot dusverre heeft de overgrote meerderheid van de Republikeinen in het Congres zich niet bezig gehouden met bezinning over deze zeldzame en moeilijke tijd in de Amerikaanse geschiedenis. Veel van deze Republikeinen noemden het virus bedrog, keken weg als het ging om raciale onrechtvaardigheid, voldeden stilletjes aan Trumps wispelturige en oppervlakkige manier van besturen en hebben mogelijk de aanslag van 6 januari op het Capitool aangewakkerd. Kortom: Republikeinen hebben verzaakt om hun verantwoordelijkheid te pakken.

Keerpunt in de partij

Veel voormalige Republikeinse adviseurs vragen zich af wat het precieze keerpunt was binnen hun partij. Eén theorie daarover betreft de plotselinge opkomst van Alaska-gouverneur Sarah Palin in 2008. Republikein John McCain was in dat jaar een indrukwekkende presidentskandidaat - stoer, uitgesproken en onafhankelijk, en in alle opzichten was hij een patriottische oorlogsheld waar Amerikanen van hielden en die ze ook bewonderden.

Palin behoorde niet tot de eerste keuze voor het kandidaatschap van vicepresident. Met haar als kandidaat naast McCain had de Republikeinse partij verkeerd gegokt: Palin las geen briefings en zette zichzelf voortdurend voor schut. Ondanks hun nederlaag bleef ze razend populair onder de steeds groter wordende kern van apathische sociaal conservatieven, die fel gekant zijn tegen anti-abortus en voor het bezit van vuurwapens.

Sindsdien heeft de Republikeinse partij soortgelijke kandidaten als Palin omarmd en is de partij steeds meer naar rechts opgeschoven. In feite kan de aanval van 6 januari op het Capitool worden gezien als het kantelpunt van de Republikeinse partij: ze bevindt zich midden in een ware identiteitscrisis. Is er nog een uitweg?

Trump-getrouwen herkozen

Het Republikeins Nationaal Comité (RNC) is verantwoordelijk voor het werven en opleiden van kandidaten en voor de fondsenwerving om nationale kandidaten te steunen. Alleen al in 2020 heeft de Republikeinse partij meer dan 1,4 miljard dollar opgehaald om te besteden aan alle nationale Huis-, Senaats- en presidentiële races. Eerder deze maand, tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de RNC in Florida, werden twee zorgvuldig geselecteerde Trump-getrouwen, de huidige voorzitter Ronna McDaniel en de co-voorzitter Tommy Hicks, herkozen op hun posten voor de volgende verkiezingscyclus. Lara en Ivanka Trump overwegen om zich kandidaat te stellen voor de Senaat in respectievelijk North Carolina en Florida.

De enige uitweg voor de Republikeinse partij is om Trump zijn eigen ‘Patriot Party’ te laten optuigen en zelfs te financieren. De traditionele en gematigde conservatieven kunnen in dat scenario de Republikeinse partij weer opbouwen. Ze moeten zich dan wel onderscheiden met een boodschap van respect en compromis en in staat zijn tot samenwerking met de Democraten. Na verloop van tijd zal de meerderheid van de belangrijke financiële donoren de gematigden steunen.

Het splitsen van de partij zal de kansen van de Republikeinen om het Huis of de Senaat in 2022 terug te winnen wel in gevaar brengen. Aan de andere kant: iemand zal de partij van Abraham Lincoln moeten redden. Laatstgenoemde zou zich zeker hebben verzet tegen veel van de ideeën waar Trump voor staat. Stel je voor welke mogelijkheden er kunnen ontstaan als Republikeinen de uitdaging werkelijk aangaan op dit zeldzame en moeilijke uur.

Jennifer Smits-Kilgus werkte als topambtenaar in de regering-Bush en voerde campagne voor het team Biden-Harris. Dit is haar laatste bijdrage als gastcolumnist op volkskrant.nl/opinie.

Jennifer Kilgus Beeld rv
Jennifer KilgusBeeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden