De profeet Mohammed ontbrak in bijna alle cartoons deze week

'Een laffe terreurdaad', zo noemde onze premier de aanslag in Parijs. En inderdaad, machinegeweren tegen kroontjespennen, dat is geen gelijke strijd. Een 'soft target', schijnt zo'n doelwit te heten. Aan de andere kant: ik zou het zelf nooit durven, want zo'n actie is wel degelijk levensgevaarlijk. Daar hoeven we geen bewondering voor te hebben, maar 'laf' was toch niet het eerste woord dat in mij opkwam.

Dat was wel anders toen ik zag dat de gewraakte Mohammed-cartoons op sommige foto's expres onzichtbaar waren gemaakt. Een aantal media pasten daarmee precies de zelfcensuur toe waar de Profeet om had gevraagd, en gaven zo de terroristen hun middeleeuwse zin. Er stak op internet een storm van verontwaardiging op om deze lafheid, zo erg zelfs dat sommige websites alsnog besloten de blur te verwijderen. Dubbele lafaards dus eigenlijk, vond ik.

Maar toen las ik de tweets van Stephen Pollard, hoofdredacteur van de Engelse krant The Jewish Chronicle, over zijn motivatie om de cartoons niet af te drukken. Hij schreef: 'Elk principe in mij zegt dat ik ze moet publiceren. Maar wie geeft mij het recht om de levens van mijn werknemers te riskeren om een punt te maken?' Ook hij werd onmiddellijk voor lafaard uitgemaakt, maar ik kon niet ontkennen dat ik zijn saaie, weinig heroïsche keuze op een bepaalde manier bewonderde.

Kun je iemand überhaupt verwijten dat hij laf is? Volgens mij niet. Als iemand iets echt niet durft, of het nou bungeejumpen is of het verdedigen van zijn vrijheid, kan hij daar in principe niks aan doen. Sommige mensen zijn nu eenmaal dapper, andere niet. Je kunt aan zo iemand best je teleurstelling laten blijken, maar om nou echt kwaad te worden of hem op te jutten om alsnog iets gevaarlijks te doen, zeker als hij daarmee anderen kan schaden, daar is weinig nobels aan.

En toch.

Er zijn twaalf mensen vermoord, enkel en alleen omdat er spotprenten over Mohammed waren gemaakt. Dáár ging de slachtpartij bij Charlie Hebdo om. Bijna iedereen is er heel kwaad over en dat is hartstikke mooi, maar in bijna alle nieuwe cartoons die deze week zijn verschenen, hoe scherp en prachtig ook, ontbrak de profeet Mohammed! Als dat zo blijft, zijn die terroristen erin geslaagd om in één klap vrijwel de hele productie van Mohammed-cartoons te beëindigen. Missie geslaagd.

Dat zou toch verschrikkelijk zijn?

En nee, je kunt dus niet eisen dat iemand Mohammed afbeeldt. Maar man, wat had ik die bebaarde kop graag over de hele voorpagina van alle kranten gezien. Actiejournalistiek, inderdaad. Mag het een keertje? Je hoeft heus niet keihard op de islam te schelden om te bewijzen dat je voor de vrije meningsuiting bent, maar in dit geval, nu alles draait om de vraag of een religie kan bepalen wat anderen mogen tekenen, zou het goed zijn om voor één keer te laten zien dat onze vrijheid, althans op papier, géén soft target is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.