De president staat net zo lang op de doos van Pandora te rammen tot de laatste kruimel er uit is

'Ik vind het nogal een paardemiddel.' DWDD had Lodewijk Asscher uitgenodigd om uit te leggen waarom hij vond dat iedereen The Plot Against America van Philip Roth moest lezen. Een boek boordevol alt-facts, over wat er in Amerika zou zijn gebeurd als niet Roosevelt, maar vliegenier, zakenman en jodenhater Charles Lindbergh president was geworden.

Beeld de Volkskrant

Een treffende waarschuwing, dacht het dunbehaarde ex-wonderkind uit de Stopera, maar Matthijs schoot direct in zijn PvdA-hypercompensatiemodus. Hij vond de vergelijking Trump/Lindbergh wel erg straf. Kom zeg, het is fictie. 'Het boek gaat over virulente jodenhaat. Over deportaties.' Hij liet een onvervalste Van Nieuwkerk-stilte vallen. 'Brutaal.'

Toegegeven, het eerste weekje was wat rommelig geweest. Die moslimban, het gedoe rond de Holocaustherdenking, de steeds prominentere rol van wittemensenaficionado Steve Bannon. Maar in week twee begon meneer de president er handigheid in te krijgen.

Tuurlijk, Iran kreeg een 'officiële waarschuwing' en werd onterecht beschuldigd van een aanval op een Amerikaans marineschip. De demissionair minister van Justitie werd van verraad beticht en ontslagen omdat ze de 'Muslim Ban' ongrondwettelijk vond, terwijl het gewoon om een tijdelijk inreisverbod gaat.

Verder flikkerde POTUS in een telefoongesprek met de premier van Australië de hoorn erop, gaf hij akkoord voor een slecht voorbereide militaire actie in Yemen waarbij tien kinderen omkwamen, en werd de aanslag door een neonazi op een moskee in Quebec aangegrepen als argument voor het (tijdelijke!) inreisverbod. En hij dreigde Mexico met militair ingrijpen. En nog wat dingetjes. Maar verder liep het eigenlijk wel.

De Betrouwbare Mannetjes scrollen inmiddels dagelijks nog voor de eerste koffie minstens een half uur door de trans-Atlantische jobstijdingen. En terwijl de president van de VS op de onderkant van de Doos van Pandora staat te rossen om er zeker van te zijn dat de laatste kruimels eruit zijn gevallen, vraagt Frits Wester zich bij Jinek af of alle kritiek niet juist averechts werkt. En zo zijn er velen. Die de redelijkheid denken uit te moeten hangen. Die wars zijn van paniek en hysterie en niks moeten hebben van het 'Trump-bashen'. Wacht nou maar af.

En dan is daar Lodewijk Asscher. De lijsttrekker van een partij in verval die zich in onrustige tijden verzet tegen de misplaatste zelfportretten van de ratio. In een tweestrijd met een bronstige presentator komt hij als winnaar uit de bus wanneer hij rustig uitlegt dat we best van de geschiedenis mogen leren. Op die avond opent hij velen de ogen voor de gevaren van virulente moslimhaat, staat hij aan de wieg van een beweging die zich als een olievlek over Europa verspreidt, en verslaat hij het opkomende fascisme voordat het definitief voet aan de grond heeft kunnen krijgen.

Maar misschien loopt het allemaal anders hoor. Kan ook. Wordt Wilders gewoon premier. Blijkt ook dit achteraf niet meer dan een verhaal dat u nu graag wilde horen. Nou ja, heeft u in ieder geval troost gehad aan een fraai stukje fictie.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

En dan te bedenken dat Hillary nog erger was geweest.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Betrouwbare Mannetjes Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden