LezersbrievenVrijdag 17 juli

De politieke cultuur is het probleem in Turkije

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 17 juli.

Een bruidspaar poseert voor de Hagia Sophia in Istanbul.Beeld Getty

Brief van de dag: politieke ruimte

Nuri Kurnaz schrijft dat secularisme en Turkije nooit een goed huwelijk zijn geweest. De Turkse bevolking, zo schrijft hij, ‘heeft er nooit mee in zee gewild’. Hiermee doet Kurnaz de verscheidenheid aan politieke en culturele stromingen in Turkije tekort. Het is niet het secularisme dat de bevolking nooit heeft kunnen omarmen. Het is een politieke cultuur waarin de meerderheid zijn wil niet opdringt aan de minderheid, die zich nooit heeft ontwikkeld. Turkije heeft een rijke verscheidenheid aan politieke en culturele stromingen (islamisten, nationalisten, seculieren, communisten) die alle een redelijk percentage van de bevolking uitmaken. In de korte geschiedenis van de republiek hebben hun machtsposities, allianties en aanhang onder de bevolking sterk gewisseld. Wat altijd hetzelfde is gebleven, is dat de politieke winnaar zijn wil doordrukt en verdedigt met machtspolitiek en geweld. Toen de seculieren aan de macht waren hebben zij weinig ruimte gegeven aan islamitische sentimenten. Nu de islamisten aan de macht zijn, geven zij weinig ruimte aan de seculieren. Het ongelukkige huwelijk van Turkije is duidelijk niet met het secularisme, maar met het elkaar gunnen van politieke ruimte.  

Ewout Dam, Den Haag

Superioriteitsgevoel

De brief van Peter Visser over Café Weltschmerz is typerend voor de bekrompen en angstige houding ten opzichte van mensen met een vaak wetenschappelijke achtergrond die het lef hebben om er andere inzichten op na te houden. Ik heb zelf op de universiteit altijd te horen gekregen dat tegengeluiden van andersdenkenden juist de discussie kunnen verrijken en tot nieuwe inzichten kunnen leiden.

Angst voor het onbekende kan leiden tot een misplaatst superioriteitsgevoel waarbij het kennelijk heel gevat wordt gevonden om andersdenkenden weg te zetten als ‘dolende zielen’, oftewel psychiatrische patiënten. Na enige zelfreflectie zou de briefschrijver zich wellicht zelf kunnen melden bij GGD om daar ‘liefdevol te worden opgevangen’.

Willem Smits, Geijsteren

Energievreters

Hoe verhoudt het binnenhalen van energievretende datacentrales zich tot het nationale beleid om zuinig om te gaan met energie? Betekent het dat straks heel Nederland wordt volgezet met milieuvervuilende windmolens om zogenaamd ‘duurzaam’ te zijn? En als zo’n datacentrum er eenmaal staat levert het nauwelijks werkgelegenheid op. Dus ik vrees dat de gemeente Zeewolde en Economische Zaken weer eens niet verder kijken dan hun neus lang is.

René van Slooten, Woerden

Vergangenheitsaufarbeitung

Duitsland begon niet dertig jaar na WO II, zoals Sytze van der Zee stelt, maar in de jaren zestig al met de Vergangenheitsaufarbeitung in docu’s en films. Absoluut een impliciete schuldbekentenis. Ik ben van 1950 en was erg onder de indruk van So weit die Füsse tragen, over kinderen uit het concentratiekamp op ontsnappingstocht door de winter. Iedereen die in Oost-Nederland de Duitse zender ontving, kon het zien. Duitsland heeft, ondanks alle oud-nazi’s die gewoon weer functioneerden, op voorbeeldige wijze zijn collectieve bewustzijn gereset. De Oost-Duitsers hebben dat gemist en klopten zich op de socialistische borst.

Hans Wijlemans, Groesbeek

Roosevelt

Bizar hoor, om op pagina 24 van de Volkskrant van 15 juli te lezen dat ‘Theodore Roosevelt meende dat de enige goede indiaan een dode indiaan is’, terwijl op de pagina ernaast een foto staat waarop een Amerikaanse soldaat het straatnaambordje ‘Adolf-Hitler-Str.’ vervangt door ‘Roosevelt blvd’.

Wil Dijkstra, Weesp

Eredoctoraat

De missie van een universiteit is het verzorgen van wetenschappelijk onderwijs. Eredoctoraten zouden volgens mij dus uitsluitend verleend mogen worden aan personen die op wetenschappelijk gebied excelleren. Maar voetballer Marcus Rashford wordt gehonoreerd met een doctorsgraad van de Universiteit van Manchester vanwege een (sympathieke) actie tegen kinderarmoede. Deze jongeman moet zich tijdens de ceremoniële overhandiging van de doctorsbul wel net zo ongemakkelijk voelen als de daar aanwezige academische entourage.

Wim Velthorst, Hauwert

Chardonnay

Wat een mooie brief van Armand Leenaers over het links laten liggen van de Franse en Duitse taal door jongeren, en het afstrepen van hun bucketlist in Albufeira en Knokke-Heist. Daaraan zou ik toe willen voegen dat ze kennelijk wel Frans weten te gebruiken voor hun drankbehoefte. Zie ook de jongeren in Knokke: ‘Je kunt hier al voor 7,50 een uitstekende Chardonnay uit de automaat halen’, aldus Bart (17 jaar). Zou hij het woord decadent ook kennen?

Aaf Bijleveld, Hoorn

Appeltjesgroen

Wat een mooi contrast in een saaie rij woningen is het appeltjesgroene huis van Ineke van Amersfoort. Het maakt het plaatje een stuk spannender. In het buitenland vinden we dit schilderachtig, in Nederland, met zijn overvloed aan commissies, loop je uit de rij.

Truus te Winkel, Apeldoorn

Zwanenzang

Ontzettend jammer dat de werkelijk prachtige column van Stephan Sanders tevens zijn zwanenzang is als vaste columnist van de Volkskrant.

Harry Janssen, Berkel-Enschot

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden