Lezersbrieven vrijdag 13 september

De Opiumwet heeft haar eigen logica over tabak en alcohol

Beeld Marcel van den Bergh

Brief van de dag: tabak en alcohol in de Opiumwet

In 2009 heeft het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) een lijst gemaakt van drugs in volgorde van schadelijkheid. Daarbij werd gekeken naar vijf criteria: acute giftigheid (ziekten, overdosis), chronische giftigheid (ziekten), verslaving, sociale schade op gebruikersniveau en sociale schade op bevolkingsniveau (als er veel gebruikers zijn, is de schade ook groter).

Het RIVM zette heroïne op één, gevolgd door tabak, alcohol en cocaïne. Na stoffen als amfetamine en ghb stonden onderaan de lijst xtc (het pilletje), lsd en, op nummer 15, paddo’s. Nu, tien jaar later, zou het lijstje er wat anders uit zien, want ghb blijkt verslavender dan gedacht, xtc wordt vaker gebruikt en tabak en alcohol wisselen van plaats. Maar in grote lijnen kun je de volgorde zien als een glijdende schaal van de ergste harddrug tot de mildste softdrug.

De Opiumwet trekt zich echter niets aan van deze deskundigen, maar heeft haar eigen logica; tabak en alcohol staan er niet in. Minister Grapperhaus zegt dan wel ‘dat legalisering van harddrugs geen optie is’. Maar het is het één of het ander.

Of je erkent dat tabak en alcohol, in de woorden van minister Grapperhaus, ‘ongezond zijn, de samenleving ontwrichten en geproduceerd worden door een meedogenloze industrie die over lijken gaat’ en neemt deze stoffen in de Opiumwet op. Of je kijkt naar tabak en alcohol, waar de kwaliteit wordt bewaakt, flink accijns wordt geheven om de kosten van voorlichting te betalen en geen criminele producenten opereren, en schaft de Opiumwet af.

De accijns moet dan niet te hoog worden. In Australië, waar een pakje sigaretten omgerekend 22 euro kost, is inmiddels een illegaal circuit ontstaan.

Niek van Dijk, Mont-Saint-Jean

Euthanasie en dementie

Twee jaar geleden: mijn hoogbejaarde ouders waren aan het eind van hun krachten. Al minstens anderhalf jaar gaven zij beiden aan dat het leven te zwaar was geworden. Mijn moeder was er fysiek heel slecht aan toe, mijn vader dementeerde, maar het luikje in zijn hoofd waarin de vraag om euthanasie, bleef gelukkig wagenwijd openstaan. Ze waren zo blij dat ze samen het leven mochten verlaten. Na afscheid genomen te hebben van hun kinderen en van elkaar, zijn ze hand in hand overleden. Het was heftig maar ook zo mooi dat dit mogelijk was.

Wat heb ik me de afgelopen weken boos gemaakt omdat een arts, die heel integer en zorgvuldig gehoor had gegeven aan de diepe wens van een dementerende, van moord werd beschuldigd. Schandalig dat de arts in kwestie daardoor in een nachtmerrie terechtkwam, omdat er zo nodig een wet getoetst moest worden die al deugde. Waarom kon dat niet anders?

Hanny Zimmermann, Capelle aan den IJssel

OM politiek?

De rechter heeft gesproken: de arts die een demente vrouw euthanasie gaf, heeft zorgvuldig gehandeld. Het Openbaar Ministerie heeft hiermee gekregen wat de bedoeling was: duidelijkheid. Het is vreemd dat het OM nu overweegt in hoger beroep te gaan. Alsof er nog een kwestie ligt die om nog meer duidelijkheid roept. Het is nu aan artsen om van geval tot geval te beslissen. Tot nu toe blijkt dat ze daar zorgvuldig in handelen, en dit vonnis bevestigt dat.

Als het OM in hoger beroep zou gaan, is dat een politieke daad. Het lijkt er dan op dat het OM kost wat kost euthanasie in geval van dementie in de ban wil doen. Dat is politiek bedrijven en daar hoort het OM zich verre van te houden. Bovendien, bij hoger beroep worden artsen weer belast met de vraag of een concrete toepassing van euthanasie bij een dement iemand wel door de beugel kan. Die onrust dient geen enkel doel.

Joost Smiers, Amsterdam

Niets te klagen

In aansluiting op de column van Peter de Waard over de in de media klagende gepensioneerden (Economie, 12 september): mijn vrouw en ik hebben inderdaad óók financieel een fantastisch leven. Mocht het ABP op onze beide pensioenen wat gaan korten dan is er nog steeds niets aan de hand. Hoe dat kan? We hebben bewust gespaard om het appartement voor onze pensionering af te lossen. Grote kostbare vakantiereizen gaan gelukkig aan ons voorbij. Onze leefstijl impliceert lage woon- en ziektekosten. De nieuwe auto is na 13 jaar nog steeds niet gekocht. Onze kinderen worden zelfs af en toe financieel verwend.

Inderdaad, ook met onze bescheiden pensioenen hebben wij een riant leven. Of dat ook voor (heel) veel anderen geldt? We vermoeden van wel.

Karel Labberté, Leiden

Salafistische scholen

In de jaren 50 en 60 was de invloed van de kerk op de jeugd zeer groot. Zondagsscholen met onderricht in de Bijbel en maatschappelijk gedrag. Het gevolg: een protestant en een katholiek mochten niet met elkaar trouwen. Dat is toch hetzelfde als hetgeen op die informele salafistische-scholen − zij het in een tamelijk radicale vorm − wordt verkondigd over contact tussen moslim en andersgelovige?

Dat er nu vrijheid is, komt mede door stimulering van opleidings- en carrièremogelijkheden. Dus: besteed daar dan nu aandacht aan bij die in onze Nederlandse ogen verwerpelijke verhalen op ‘Islamitische zondagsscholen’. Komt goed dan.

Jeroen van Maarschalkerwaart, Enschede

Één en één is twee

De veestapel moet gehalveerd en dan is er ook veel minder maïs en gras nodig (Ten eerste, 10 september). Olijfolie wordt héél duur door een schimmelaantasting in de bomen (Ten eerste, 11 september).

Op de vrijkomende maïs- en grasakkers kan biologisch koolzaad geteeld worden waarvan heerlijk koolzaadolie gemaakt kan worden. Die dan ook nog een milieuvriendelijk van dichtbij komt en niet helemaal uit Italië, Spanje of Griekenland.

Hans Crone, Groesbeek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden