De Oostvaardersplassen is een mislukt experiment waarvan de uiterste houdbaarheidsdatum allang verstreken is

Natuurpark het Twiske ten noorden van Amsterdam, 25 april. Beeld Pauline Niks

Brief van de dag: Een overbevolkte gevangenis

Op de foto bij uw artikel over de Oostvaardersplassen zie ik een uitkijkpunt bij een kale vlakte. Wat de meerwaarde hier van is, weet ik niet. Nederland bestaat voor een groot deel uit een kale vlakte in de vorm van steriel weiland.

Grote groepen runderen die niet, zoals in Afrika, door middel van de Grote Trek zich kunnen verplaatsen naar gebieden waar wel voldoende te eten is. Het is een overbevolkte gevangenis. Hoe kun je zeggen dat de natuur hier de draagkracht bepaalt. Het is een mislukt experiment waarvan de uiterste houdbaarheidsdatum allang is verstreken.

Waarom niet gekeken naar het Twiske, een recreatiegebied ten noorden van Amsterdam. Het heeft niet de pretentie van een natuurgebied, maar er zijn oneindig veel mooiere plaatjes te schieten. De kleine groepjes runderen hebben het hele jaar ruim voldoende te eten en de vele waterpartijen trekken grote groepen vogels aan. Mooie fietspaden maken het mogelijk dit gebied te doorkruisen en er zijn interessante natuurwandelingen uitgezet. Dus niet weer aankomende winter duizenden dieren achter een hek laten creperen, terwijl er aan de andere kant van het hek ruim voldoende voedsel is.

Harmen Hart, Amsterdam

Consulaire hulp

Die vijf landgenoten die − tegenwoordig voor het oog van de wereld − hebben laten zien dat ze enkele horecamedewerkers in Praag zwaar mishandelden, hadden bij die daad kennelijk geen consulaire hulp nodig. Dat konden ze wel alleen af. Dan verwacht ik dat ze ook alleen op de blaren zitten en geen consulaire hulp achteraf nodig hebben. Dan kan het consulaat zich met de echte hulpvragen van Nederlanders ter plekke bezighouden.

Jack Opheij, Venlo

Ecologische boerderij

Een interessant stuk over de natuur in de Oostvaardersplassen. Er is een oplossing. Namelijk ronduit erkennen dat in een dergelijk afgesloten terrein zonder natuurlijke vijanden voor de grote grazers nooit een natuurlijk evenwicht kan ontstaan. Beschouw het gebied als een grote ecologische boerderij. Vang in de herfst het teveel aan grote grazers, en breng het vlees op de markt als ecologisch. De mens is dan de grote predator, zoals op zovele boerderijen al eeuwen het geval is.

Harry Barendse, Wateringen

Asperger

In het stuk over de aanslag in Toronto staat dat de pleger ‘zou lijden aan het aspergersyndroom, een ernstige vorm van autisme’. Feitelijk is het onjuist dat het syndroom van Asperger een ernstige vorm van autisme is. Met die suggestie worden alle mensen met het syndroom van Asperger ten onrechte gestigmatiseerd.

Henny van Abswoude, Ada Hoving, Leeuwarden

Weer een fietsdode

Bij het artikel ‘Fietsers bovenaan bij verkeersdoden’ staat een foto van een e-biker die door een enquêtrice wordt bevraagd, terwijl ze beiden op het snelfietspad staan. Wat de foto niet laat zien, is wat er enkele seconden na de opname in mijn fantasie gebeurt: van beide richtingen komt een weggebruiker, respectievelijk een e-biker en een scooter. Door de verwarrende verkeerssituatie met de enquêtrice en de midden op het pad staande e-biker kiezen ze dezelfde kant van het fietspad en knallen tegen elkaar. Weer een verkeersdode. Zo schieten de cijfers over fietsers die in het verkeer hun leven laten wel omhoog.

René Appel, Amsterdam

Gaza

In de cartoon van Jos Collignon over de Gazagrens (Opinie, 21 april) miste ik de Hamasleiding in haar grote villa’s in de Gazastrook. Een leiderschap dat het Palestijnse volk wederom gebruikt als pr-materiaal in de zoveelste suïcidale strategie om Israël (thans van binnenuit) te vernietigen. Voor Hamas is een dode Palestijn helaas meer waard dan een levende.

Spencer Paul, Bussum

Mijn vader bevrijdde Breda

Met veel interesse heb ik gisteren het interview met kinderen van Poolse bevrijders in Breda gelezen. Ook de situatie van de huidige Poolse werknemers en de reactie van Nederlanders is mij niet onbekend.

Ik ben een dochter van een Poolse soldaat, Tadeusz Koziol, die betrokken was bij de bevrijding van Breda. Mijn vader is, als zoveel Polen in die tijd, met een Nederlandse vrouw getrouwd, mijn moeder. Ook mijn vader, in 1939 nog maar 15 jaar oud, heeft samen met zijn zus van 18 in Siberië gezeten. Destijds woonde hij met zijn vader, moeder en zus in Biala-Podlaska, een stadje vlakbij de Russische grens.

Het leven met een door de oorlog getraumatiseerde vader was moeilijk. Het heeft grote invloed op zowel hem als het hele gezin gehad. Mijn ouders waren bevriend met de ouders van Ed Cuber. Mijn broer was lid van Mazur, een Poolse dans- en folkloregroep die geleid werd door de vader van Ed Cuber. In april 1997 heeft mijn vader zelfmoord gepleegd. De oorlog kwam bij hem terug met veel onverwerkte emoties. Op dat moment was ik in Polen in een kindertehuis.

Volgend jaar vier ik met gemengde gevoelens de 75-jarige bevrijding van Breda. Door progressieve multiple sclerose zit ik in een rolstoel en kan ik niet naar Breda.

Aan de afgelopen jaren denk ik vaak terug met veel verdriet maar ook met vreugde. De Polen hebben veel voor Nederland betekend en dat mag nooit worden vergeten. Het heeft ook het leven van mijn vader en ons gezin op een onherstelbare manier beschadigd en getekend. Ook dat mag nooit worden vergeten.

Doret Benner Koziol, Zwartebroek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden