Column Sheila Sitalsing

De nieuwe privacywetgeving leidt tot dramatische taferelen in de mailbox

Sheila Sitalsing.

Uit de 317 berichten inzake de AVG, de Algemene Verordening Gegevensbescherming, die de afgelopen dagen mijn mailbox zijn ingestroomd, valt op te maken dat er grofweg twee verschillende soorten verzamelaars van persoonsgegevens zijn: eerlijke en geniepige.

Onder de eerlijke soort vallen voornamelijk Amerikaanse instellingen en bedrijven. Ze sturen eenvoudig te begrijpen mailtjes, waarin staat dat ze van alles over mij weten en dat ik vanwege de nieuwe privacywet op een knop moet klikken om ermee in te stemmen dat ze de ­gegevens mogen blijven bewaren en gebruiken. Ze zetten erbij dat het negeren van de knop betekent dat ze me nooit meer zullen mogen benaderen. Een enkeling doet er behulpzaam een knop bij waarmee per direct alle persoonsgegevens te wissen zijn.

Een en ander leidt tot dramatische taferelen in de mailbox, waaruit een liefde en warmte opstijgt die tragischerwijs nooit eerder is uitgesproken en waar een mens enorm van opknapt: ‘Sheila, please consent. We hate to see you go.’

De geniepige soort is omvangrijker bestaat uit een groot aantal variëteiten.

Zo heb je er die de zandstormstrategie toepassen. Plat op de grond liggen, wachten tot het voorbij is en duimen dat de handhaving van de AVG zo’n omvangrijke klus zal blijken te zijn, dat ze niet voor een boete hoeven te vrezen. Dit zijn de types die onaangedaan blijven doorgaan met het versturen van unieke aanbiedingen en als persbericht vermomde reclame, zonder zich zichtbaar te bekreunen om nieuwe wetgeving.

Je hebt er die uitstekend ingevoerd zijn in de zwakheden van de mens. Zoals een landelijke krant, die het ‘belangrijk’ vindt dat ‘we zorgvuldig met uw gegevens omgaan’ en daarbij meteen van de gelegenheid gebruik maakt om mij ‘een week lang gratis de krant’ aan te bieden. Dat is ontzettend handig, omdat ze daar dan ‘gelijk uw gegevens up-to-date kunnen maken’. En uw ziel zorgvuldig kunnen bewaren in een kluisje tussen alle andere zielen die het weer niet konden laten om te klikken op de ‘Ja! Een week gratis’-knop.

Je hebt er die erop rekenen dat hun klanten het nieuws matig volgen en tweeregelige mails sturen (‘Wij hebben ons privacy statement herzien. Klik hier om het te lezen.’).

Je hebt er die de illusie wekken dapper voorop te gaan in de strijd tegen spam en datamining (‘Simpel gezegd zorgt deze nieuwe Europese privacywet ervoor dat uw ­gegevens per 25 mei 2018 nog beter worden beschermd. Als luchtvaartmaatschappij gaan wij natuurlijk in deze ontwikkelingen mee.’)

Je hebt er die het principe van de omgekeerde bewijslast hanteren (‘Mocht u niets wijzigen, dan gaan we ervan uit dat u blij bent met uw huidige instellingen.’)

Je hebt er die er alles aan doen om bezwaar maken tot een dagtaak te maken (‘Wil je gebruikmaken van je recht op bezwaar en/of recht op gegevensoverdraagbaarheid, stuur dan een gespecificeerd verzoek naar info@zoekhetmaaruit.com. Om er zeker van te zijn dat het verzoek tot inzage door jou is gedaan, vragen wij jou een kopie van je identiteitsbewijs bij het verzoek mee te sturen. Maak in deze kopie je pasfoto, MRZ (machine readable zone, de strook met nummers onder aan het paspoort), paspoortnummer en Burgerservicenummer (BSN) zwart. Dit ter bescherming van je privacy.’

En allemaal vinden ze ‘uw privacy ontzettend belangrijk’.

De kliklijn van de autoriteit persoonsgegevens gaat het nog heel druk krijgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.