De nieuwe Gordon

Je moet de Nieuwe Gordon natuurlijk geen spuitbus met slagroom geven.

Aaf Brandt Corstius

Gordon heeft een nieuw imago. Ik neem aan dat u dat al weet, want hij heeft dit via diverse mediakanalen bekendgemaakt. Gordon is positiever. Rustiger. Ja, haast ingetogen. Dat heeft te maken met voortschrijdende inzichten over het leven, en ook met zijn nieuwe programma bij de EO.
Gisteren liet Gordon op de Dam in Amsterdam een aantal hartvormige ballonnen op, als promotie voor zijn boek Alles over de liefde, gids voor een gebroken hart, dat binnenkort verschijnt.
Het was meteen duidelijk dat we hier met een andere Gordon te maken hadden. Hij had donkerblauwe kleren aan. Geen glitter in zicht. Hij had alleen een dun laagje mascara op zijn wimpers. Zijn Porsche had hij keurig geparkeerd aan de rand van de Dam. Dit was een man die je onmogelijk nog ‘Goor’ kon noemen. Dit was de Nieuwe Gordon.
De Nieuwe Gordon schrijft ook gedichten, over de liefde. Hij besteeg een stenen bankje en droeg ‘een tweetal gedichten uit een nogal moeilijke periode’ voor. Hij begon met ‘Onbekend en onbemind’. ‘Onbekend en onbemind’, zei Gordon door de megafoon, ‘Een gegeven wat men niet zomaar verzint. Ongeliefd en ongewenst. Alsof het regent zonder dat het plenst.’
Het publiek – een aantal vaste fans van Gordon, onder wie een vrouw met een hondje in een kinderwagen, en wat verdwaalde toeristen – luisterde. Gordon ging door met het gedicht ‘Ongelukkig’. ‘Wie weet wat ongelukkig zijn betekent, heeft vaak veel eenzame momenten opgetekend.’
Toen maakte het hondje in de kinderwagen een raar, gillend geluid. Even kwam de Oude Gordon naar boven: hij imiteerde het rare, gillende geluid perfect. En hij lachte de Oude Gordon-lach: ‘Héh heh heh heh heh heh heh!’
De omstanders lachten mee, een beetje opgelucht.
Als toegift las Gordon ‘Alleen is nooit alleen’ voor, waarvan de conclusie was dat alleen zijn hetzelfde is als samen zijn, maar dan met jezelf.
Intussen stelden verschillende toeristen mij de vraag ‘Who is he?’ Ik moest daar diep over nadenken. ‘A personality’, zei ik uiteindelijk maar.
Het declameren was klaar en Gordon ging aardbeien uitdelen. Zijn pr-manager gaf hem een grote schaal en een bus met slagroom om op de aardbeien te spuiten.
Dat was een kapitale fout. Je moet de Nieuwe Gordon natuurlijk geen spuitbus met slagroom geven. Want dan komt de Oude Gordon onherroepelijk naar boven.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden