ColumnSheila Sitalsing

De nieuwe foto’s waren ‘opgedoken’ schreven serieuze media, alsof ze toevallig waren gevonden op oma’s zolder

Een verschil tussen de journalistiek en de roddelbusiness is dat de eerste wil informeren en de tweede wil amuseren. Daarom pelt de een beweringen af en checkt ze zaken stuk, wat men soms verwart met gezanik en humorloosheid. En daarom is de ander bedreven in lekkere verhalen die scheren langs de waarheid, of die waar hadden kunnen zijn.

Waar de genres elkaar ontmoeten, wordt het trappelen in drijfzand. De roddelfotograaf heeft iets opgepikt dat ook in de echte wereld nieuwswaardig is – een minister van anderhalvemeterhandhaving die op zijn bruiloft zijn gasten binnen een straal van anderhalve meter om zich heen verzamelde bijvoorbeeld – en journalistiek en politiek moeten zich tot de bron zien te verhouden.

Eerst was er de Privé van vorige week, die foto’s afdrukte van de trouwerij van Ferd Grapperhaus. Ze waren stiekem en van veraf gemaakt door Ferry de Kok, een man met criminele antecedenten, gespecialiseerd in bosjesfotografie. Privé repte van ‘liefdesgeluk’ en van coronaregels die ‘werden gerespecteerd’.

Daags daarna zat de hoofdredacteur van Privé op tv bij SBS Shownieuws ‘nieuwe beelden’ te presenteren. Een filmpje, ook van Ferry de Kok, waarop de gasten dicht langs elkaar lopen. Schande, oordeelde het Shownieuwspanel, dat verzuimde Santegoeds te vragen waarom hij twee verschillende verhalen in omloop had gebracht over één gebeurtenis.

Grapperhaus zei dat het hem speet en betaalde een aflaat. De premier verdedigde. Kranten en tv sputterden over klassejustitie en geloofwaardigheid en boa’s die hun werk zo niet kunnen doen. Op een enkel Kamerlid-zonder-divisies na leek het parlement niet uit op ’s mans hoofd: iemand eiste kwijtschelding van boetes, een ander moest vooral ‘de premier!’ hebben. Want de verkiezingen naderen en dan is het zaak de gifpijlen te bewaren voor de gevaarlijkste tegenstanders. In de verte kon je de sisser al horen.

Toen trad de ijzeren wet van de roddelbusiness in werking: het geld wordt daar verdiend met de suggestie van méér, met het uitsmeren van de koopwaar. Dus presenteerde Santegoeds dinsdag opnieuw foto’s van De Kok. Scheve kiekjes van ruggen. Achter die rug werd een hand geschud, zei Santegoeds, die zich hardop afvroeg waarom de man per se nú moest trouwen. ‘Misschien is er iemand ziek in zijn familie’, handelde hij verder in lucht.

Toen traden mediawetten in werking waar historici later verwonderd op zullen studeren. Op de foto is geen hand te zien, ook geen schuddende. Er is sowieso weinig te zien, of het moet zijn dat Grapperhaus een arm om de schouders van zijn schoonmoeder legt - je hoopt dat hij dat vaker doet. De bron voor het beweerde handenschudden: het woord van De Kok, die niet in zijn eerste leugen is gestikt.

Toch resoneerde het de hele dag in serieuze verslaggeving: ‘Zo zie je dat hij de hand van een gast schudt’, rapporteerde een radioverslaggever. Op deze luchtbel ging de Kamer schuiven: iets wat handelbaar leek, werd loodzwaar, aftredenswaardig.

De nieuwe foto’s waren ‘opgedoken’ schreven serieuze media, alsof ze toevallig waren gevonden op oma's zolder en niet zorgvuldig gedoseerd in tranches verkocht. Op radio 538 legde De Kok aan dj Frank Dane uit hoe dat werkt. ‘Als ik ze allemaal in één keer eruit gooi, verdien ik maar één keer wat.’ Dus het is ook gewoon geld verdienen? ‘Ja, precies dat. De mooiste foto’s zullen in de Telegraaf en de Privé komen. Er komen nog een paar aan.’ Wat schuift zo’n foto? ‘Ja dat weet ik niet hoor - haha.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden