Commentaar Vliegtaks

De Nederlandse vliegtaks is een begin, maar maatregelen die echt zoden aan de dijk zetten moeten van de EU komen

7 euro vliegtaks op een ticket is vooral een politiek signaal. De grote stap zal van de EU moeten komen.

Aanhoudend verzet van Schiphol tegen de vliegtaks. Beeld REUTERS

Een zekere politieke moed kan het kabinet niet worden ontzegd. De vorige keer dat een Nederlandse regering een vliegtaks invoerde, was het een jaar later alweer voorbij. Aanhoudend verzet van Schiphol, de vliegtuigmaatschappijen, de reisorganisaties en de bedrijvenlobby dwong Balkenende IV op de knieën, ook omdat België en Duitsland niet meededen. Uit onderzoek bleek dat de belasting (11,25 euro voor Europese vluchten, 45 euro voor intercontinentaal verkeer) 1,4 miljoen reizigers wegdreef van de Nederlandse luchthavens, maar ook dat 1 miljoen van hen uitweek naar de buurlanden. Met zo’n waterbedeffect schiet niemand wat op.

Tien jaar lang verdween het onderwerp daarna van de politieke agenda. Pas nu Rutte III niet meer om de eigen klimaatdoelstellingen heen kan, keert de vliegtaks daarop terug. En heel wat voorzichtiger dan destijds. Het kabinet houdt het voorlopig op 7 euro per ticket, ongeacht de reisafstand. Daarbij is het de vraag of het wel hoog genoeg is om merkbaar effect te sorteren. Wel is het tenminste een signaal dat het kabinet zich realiseert dat niet langer valt uit te leggen dat uitgerekend de meest milieubelastende vorm van vervoer op alle mogelijke manieren fiscaal wordt ontzien.

De echte uitdaging voor het kabinet ligt intussen in Brussel. Nu landen als Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Noorwegen en Zweden allemaal een vorm van vliegbelasting kennen is het zaak om ook België en de rest van de EU te doordringen van de noodzaak van een uniform Europees beleid. Milieubelastingen mogen binnen een economische unie geen concurrentiemiddel zijn.

Bovendien zal er meer nodig zijn om het vliegen te ontmoedigen. Om te beginnen op de trajecten waar prima alternatieven voorhanden zijn of zouden moeten zijn. Het wordt met de dag raadselachtiger waarom de EU het als een gegeven beschouwt dat vliegen tussen de Europese hoofdsteden in vrijwel alle gevallen nog altijd goedkoper en sneller is dan de trein. Voor een unie die miljarden per jaar besteedt aan fondsen voor infrastructuur in de lidstaten, had een sluitend Europees netwerk van hogesnel­heids­­lijnen al lang de hoogste prioriteit moeten hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden