Koptekst Arnon Grunberg

De naam Nixon viel de ­gehele avond niet, wel kreeg ik een boek in mijn handen gedrukt, Broken Banana getiteld, over zijn gebroken penis.

Op de avond van de New Yorkse voorverkiezingen dineert Arnon met onbekenden. Om het ijs te breken komen eerste e-mailadressen ter sprake. Weer liet de revolutie op zich wachten.

Op de avond dat de resultaten van de voorverkiezingen in de staat New York bekend zouden worden was ik uitgenodigd voor een etentje bij mensen thuis, in 18th Street tussen First en Second Avenue. Ik kende vrijwel geen van de aanwezigen. De gasten was verzocht een dessert mee te brengen, mijn vriendin had een taart gekocht bij Lady M.

De gastvrouw tikte bij aanvang van het diner op haar glas en stelde voor dat we ons allemaal zouden voorstellen, onze naam en ons eerste e-mailadres.

Er waren enkele vitale zestigers, maar de meeste gasten waren eind twintig en er bleek een generatie­kloof te bestaan tussen de twintigers, die begonnen waren met adressen als snowwhite5757@yahoo.com of ­toiletpaperprincess99@hotmail.com en de oudere aanwezigen, die ver­geten waren zich te verliezen in dergelijke frivoliteiten.

Ik moest bekennen dat mijn eerste e-mailadres nog altijd mijn huidige e-mailadres is en dat klonk alsof ik 25 jaar lang celibatair had geleefd of op zijn minst een strikte vorm van monogamie in praktijk had gebracht.

Enkele van mijn Nederlandse vrienden hadden zich met enthousiasme achter het linkse geluid van Cynthia Nixon geschaard, die, zo bleek die avond, ruimschoots zou verliezen van de als pragmaticus omschreven Andrew Cuomo.

De naam Cynthia Nixon viel de ­gehele avond niet, wel kreeg ik een boek in mijn handen gedrukt van een van de huisgenoten van de gastvrouw, Broken Banana getiteld, over zijn gebroken penis. ‘Moedig’, zei ze, ‘hij praat nu in Canada met film­producenten over zijn boek.’

Ik begon te lezen, uit beleefdheid, maar ook omdat de gesprekken ­minder boeiend waren dan Broken ­Banana.

Stiekem las ik ook nog op mijn telefoon een analyse van de resultaten van de voorverkiezingen. Het was ­duidelijk: weer een avond dat de revolutie niet begon.

Om het gebrek aan revolutie te compenseren kwam er een kaasplank tevoorschijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.