Bericht uit Seoul

De mores van de Koreaanse zwembadkleedkamer

Het rekje bij de mannenkleedkamer van een zwembad in Seoul, waar bezoekers hun mand met verzorgingsspullen hebben neergezet. Beeld Jeroen Visser

Het gebeurde toen ik me stond af te drogen in de kleedkamer van het zwembad bij mij in de buurt in Seoul. De Koreaan naast mij pakte de zwarte föhn uit de houder, zette zijn voet op de tafel zodat hij er goed bij kon, en begon uitgebreid zijn schaamhaar en bilspleet te föhnen.

Zo ontdekte ik dat een bezoek aan een zwembad in Zuid-Korea vooral een les is in persoonlijke verzorging. Mijn Koreaanse medezwemmers torsen allemaal een plastic mand met zich mee met flesjes, potjes en tubes gevuld met onder meer shampoo, douchegel, conditioner, lotion, gezichtsreiniger, huidcrème en tandpasta. In één zo’n mandje staan meer verzorgingsproducten dan de gemiddelde Nederlandse man in zijn gehele badkamer heeft staan.

Het reinigingsritueel voltrekt zich na afloop van het baantjes trekken. Sommigen bezoeken eerst de krappe sauna die via een deurtje in de douche te bereiken is. Daarna vangt het wassen aan, met soms voor elk deel van het lichaam een eigen zeep.

De Koreanen zepen zich in van top tot teen, waarna ze met een klein en stevig badhanddoekje elk deel van hun lichaam zorgvuldig afschrobben. En als ik zeg elk deel, dan bedoel ik ook elk deel. Zo komt het regelmatig voor dat douchegenoten in een houding van 90 graden staan om met hun doekje zigzaggend de ruimte tussen hun tenen schoon te maken.

Van mijn Koreaanse vrienden begrijp ik dat het hier gaat om het verwijderen van dode huidcellen, ook wel exfoliëren genoemd. Veel Koreanen krijgen dit met de paplepel ingegoten. ‘Als je je dode huidcellen niet afschrobt, vinden wij je vies’, zo vatte een vriendin het bondig samen.

Het exfoliëren zou als bijkomend voordeel hebben dat rimpels minder goed zichtbaar zijn en de ruwe huid weer glad wordt; en laat dat nou allebei heel belangrijk zijn voor Koreanen. Niets voor niets is de Koreaanse industrie voor huidverzorgingsproducten (‘K-beauty’) een van de grootste ter wereld. In veel Koreaanse badkamers zijn zalfjes, maskers en crèmes die je huid zacht, glad en het liefst zoveel mogelijk pigmentvrij maken, een vast onderdeel van het repertoire.

Ook het afdrogen wordt serieus genomen. Na het wassen en schrobben drogen Koreanen zich grof af met een handdoekje dat al even klein is als het schrobdoekje. Voor het fijnere droogwerk gebruiken ze de al eerder genoemde föhns en een aantal grote blowers die boven de spiegelwand hangen.

De kleedkamer is opgedeeld in een ‘droog’ en een ‘nat’ gedeelte. Wie van de natte groene mat naar de droge parketvloer wil stappen, moet helemaal droog zijn. Zelfs aan de natte zwembroek is gedacht, die gaat in een klein droogtrommeltje in de hoek.

Bij mijn eerste zwembadbezoek was ik nog onwetend van deze droogcultuur en liep ik na het zwemmen druipend richting kluisje, toen een wat oudere meneer opstond en me dringend verzocht terug te keren naar de groene mat. Hoofdschuddend nam hij zijn plaats op het bankje weer in. Het bleek te gaan om de kleedkameropzichter – in Zuid-Korea een normaal verschijnsel – die de ruimte niet alleen netjes houdt maar er ook op toeziet dat het droge gedeelte droog blijft.

Sindsdien houd ik me aan de regels. Mijn zwembroek gaat in de droogtrommel en ik droog me beter af dan ooit tevoren. Ik doe zelfs de hydraterende lotion op die door het zwembad wordt aangeboden. Maar mezelf droogföhnen, dat gaat te ver.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden