Column Max Pam

De maand van de spiritualiteit vloog weer voorbij

De maand van de spiritualiteit is voorbijgevlogen. Dat het zo snel voorbijging, heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat de maand van de spiritualiteit niet loopt van de eerste tot de eerste, zoals je van een maand zou verwachten, maar van 11 januari tot 10 februari. Waarom dat zo is weet ik niet, maar ik vermoed dat het komt omdat het spirituele nu eenmaal nooit begint bij het burgerlijke getal 1.

Het zou natuurlijk ook zo maar kunnen dat de commercie iets te maken heeft met de datakeus, zoals met Moederdag of Vaderdag. Een van de initiatiefnemers is de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) en daar weten ze bij uitstek dat het spirituele nog een van de weinige segmenten is waar de kassa rinkelt.

Normaal gesproken merk je weinig van de tijd die in zijn onafwendbare dwang voorbijgaat, maar als de spirituele ‘r’ in de maand is, zetten de Goden er een tandje bij. De hogepriesteres tussen 11 januari en 10 februari was dit keer Stine Jensen, die van zichzelf niet schijnt te weten of zij een filosoof is. Ze schreef het Spirituele Essay van de Maand – mij hoor je niet beweren dat het de CPNB ontbreekt aan creativiteit – maar mijn boekhandelaar die een keiharde positivist is, wenste het helaas niet in huis te nemen.

Gelukkig schreef Stine het afgelopen weekend wel twee pagina’s in NRC Handelsblad, waarin zij waarschuwde voor het betreurenswaardige verschijnsel dat bij yoga veel in billen wordt geknepen. Eerlijk gezegd kijk ik daar niet zo van op, want ik heb altijd al gedacht dat het daar bij yoga om ging.

In mijn lange liefdescarrière ben ik nogal wat vrouwen tegengekomen, die zojuist van yogales terugkwamen en die verontwaardigd hun blauwe plekken lieten zien. Dat de goeroe zijn (of haar) tantra’s toont als jij in spreidstand op je matje ligt, is al zo oud als de eerste verhalen uit de Kamasutra. NRC Handelsblad heeft intussen lezers en lezeressen opgeroepen melding te maken van negatieve ervaringen met yoga en meditatie. Prachtig natuurlijk, maar liever had ik dat een nieuwe hoofdredacteur door zijn krant weer een vleugje laat waaien van de geest van Rudy Kousbroek, Karel van het Reve en Willem Frederik Hermans. Dan zou ik zo weer een abonnement nemen.

Spiritueel verlang ik ook altijd naar Erica Terpstra, door de bovengenoemde Rudy Kousbroek ‘onze nationale sportyahoo’ genoemd, naar die luidruchtige wezens uit Gullivers Reizen. Als de stormbal wordt gehesen, is Erica’s komst nabij. Toch is zij erg in het hogere. In het kader van de spiritualiteit maand heeft zij zelfs een kinderboek geschreven met een ‘voorwoord van Zijne Heiligheid de 14de Dalai Lama’. Een knipoog van de Boeddha heet het en voor wie nou echt op het allerlaagste niveau kul wil lezen over het boeddhisme zou ik dit werkje van harte willen aanbevelen. Dat voor de boekwinkels rijen kopers staan om te laten signeren, zegt iets – maar ik maak dat liever niet expliciet – over de Nederlandse samenleving.

Of, by the way, de devotie voor Zijn Heiligheid wel terecht is, daarover kun je twisten, getuige de hardnekkigheid waarmee hij het volk van ‘zijn’ Tibetanen voortdurend in gevaar brengt, maar persoonlijk heb ik – als het dan toch moet – meer sympathie voor Krishnamurti, die aan het eind van zijn leven zei dat het allemaal flauwekul was en dat wij beslist niet in hem moesten geloven.

Bij Erica Terpstra moet ik ook altijd denken aan een oud nummer van Tabak & Gemak, ooit een vakblad voor de Tabaks- en Gemaksdetailhandel, waarin zij een warm pleidooi afsteekt voor de tabaksindustrie en de tabakswinkels, omdat die via de Lotto-formulieren, geld aan de sportkoepels afdragen. Dankzij het roken kunnen ook gehandicapte sporters worden bijgestaan! Als dat spiritueel is, weet ik het ook niet meer.

Nog niet eens zo lang geleden zag ik Erica in haar reisprogramma over de Cubaanse tabaksvelden klossen en maakte zij ons, met haar spreekwoordelijke enthousiasme, wegwijs in de wonderlijke wereld van het sigarenrollen.

Ja, mensen, Erica op Reis is ook zoiets! De BBC heeft Sir David Frederick Attenborough en Sir Michael Palin die ons de uithoeken van de aarde tonen, en dan heb ik het nog niet eens over Redmond

O’Hanlon en Arita Baaijens. De Fransen hebben Jacques Cousteau & Zonen en de Griekse televisie neemt ons wekelijks mee met presentator Odysseus, die rond de Middellandse Zee de boeiendste avonturen beleeft.

En wie hebben wij? Erica Terpstra. En nu lees ik verdomme in de Story dat Jan Slagter van omroep Max met Erica wil stoppen. Dat mag niet gebeuren! Want wie telt dan straks nog onze spirituele zegeningen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden