De lezersbrieven over: kwik-fitzorg, gaswinning, de rekentoets en meer

Kwik-fitzorg

Wat een indrukwekkende reportage over psychologe Masja Schakenbos (Ten Eerste, 13 februari). Een moedige dame, die niet meer kan leven met het ernstige gebrek aan kwalitatief goede hulp binnen grote ggz-instellingen. Schakenbos laat zich niet in een model persen waarin snel en meestal onvolledig en onzorgvuldig gediagnosticeerde stoornissen in een aantal therapeutische sessies moeten zijn verholpen.

Ik heb zelf als kind ernstige psychische schade opgelopen doordat mijn ouders niet de vertrouwde volwassenen konden zijn die een kind nodig heeft om zijn weg te vinden in het leven. Dankzij jarenlange begeleiding van een vrijgevestigd psycholoog heb ik mijn hoofd boven water kunnen houden en heb ik geleerd mijn eigen weg in het leven te vinden. Dit resultaat had ik nooit kunnen bereiken met een kwit-fitbehandeling.

Als ik destijds psychologische hulp had gekregen in de vorm die nu binnen menige ggz-instelling geboden wordt, dan was de kwaliteit van mijn leven aanzienlijk slechter geweest.

Martin van den Berg, Utrecht

Kwik-fitzorg (2)

Hoewel ik door mijn ervaring als jeugdrechter eigenlijk al wel wist dat kinderen in Nederland vaak niet de zorg en behandeling krijgen waar ze recht op hebben, vond ik het toch schokkend om het verhaal van Masja Schakenbos te lezen (Ten Eerste, 13 februari).

De trieste conclusie is blijkbaar dat niet de inhoudelijke professionals, maar de financiële managers het binnen de ggz voor het zeggen hebben. Door de overgang van de jeugd-ggz naar de gemeenten en door de forse bezuinigingen waarmee dit gepaard gaat, valt te vrezen dat de Dagoberten Duck nog meer zeggenschap gaan krijgen in de zorg.

Hopelijk komt er naar aanleiding van het verhaal van Schakenbos alsnog een goede, inhoudelijke discussie op gang. De kinderen waar het over gaat, hebben daar op basis van artikel 3 van het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind (IVRK) recht op.

Ronny van de Water, Amsterdam

Gaswinning

Origineel zijn ze wel, die Denk'ers. Volgens Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk moeten mensen in het aardbevingsgebied worden uitgekocht zodat de gaskraan verder kan worden opengedraaid.

Met het extra geld dat dit oplevert, moet de aardbevingsregio worden getransformeerd tot een natuurgebied en kan het uitkopen van de inwoners worden betaald. Volgens Denk kunnen zij het beste verhuizen naar krimpgebieden.

Zou een nieuwe politieke beweging zich ooit eerder zó snel zó belachelijk hebben gemaakt? Kuzu en Öztürk weten blijkbaar niet dat het aardbevingsgebied vooralsnog ongeveer de helft van de provincie Groningen, inclusief Groningen-Stad, beslaat. Nu kun je niet alles weten en zullen de heren waarschijnlijk hartstikke druk zijn, maar alvorens dit geschifte plan te presenteren, hadden ze er verstandig aan gedaan een aardbevingskaartje te googelen en iets langer na te Denken.

Kees Spiering, Drachten

Vaderrol en evolutie

Wat ik met mijn biologische lekenkennis niet begrijp aan het betoog van Midas Dekkers (O&D, 7 februari), is dat evolutie toch ontwikkeling en zelfs vooruitgang impliceert? Als van de tweehonderd apensoorten alleen de mannetjesmens voor zijn kinderen zorgt, is er sprake van progressie! Of wil Midas ons weer miljoenen jaren terugstorten in de tijd?

Laten mannen hun vaderrol nu maar serieus nemen en tijd vrijmaken voor hun kind(eren). Ik denk dat mijn drie dochters (0, 1 en 3 jaar) me gelijkgeven.

Steven Mudde, Zwolle

Rekentoets

De VO-Raad, de PO-Raad, de Algemene Onderwijsbond (AOb), CNV Onderwijs, scholierenorganisatie LAKS, de Landelijke Ouderraad, de Federatie van Onderwijsvakorganisaties (FvOv), de Nederlandse Vereniging van Wiskundeleraren (NVvW), stichting Goedrekenonderwijs, stichting Beter Onderwijs Nederland, de vereniging Balans (dyscalculie). Allemaal zijn ze tegenstander van de rekentoets (O&D, 13 februari) als bindend onderdeel van de slaag-zakregeling in het voortgezet onderwijs.

Uit een recente enquête, gepubliceerd op wiskundebrief.nl, blijkt dat ruim 80 procent van de wiskundeleraren het met hen eens is. Daarbij hebben onderwijsspecialisten van D66, CDA, SP, GroenLinks, CU en SGP elf moties ingediend in de Tweede Kamer, met als strekking dat de rekentoets uit het examen gehaald moet worden. Al deze moties zijn afgewezen door staatssecretaris Dekker. Het is onbegrijpelijk dat hij zich niets aantrekt van de mening van professionals.

Henk Pfaltzgraff, wiskundeleraar, Zaandijk

Rekentoets (2)

Als conrector heb ik tientallen jaren de verantwoordelijkheid gedragen voor de toelating van leerlingen tot de brugklas. Samen met collega's beoordeelden we hen aan de hand van twee criteria: schooladvies (het belangrijkste) en een 'hard' gegeven (Citotoets of een ander testresultaat). Natuurlijk gingen we ervan uit dat in het schooladvies ook basisschooltoetsresultaten waren meegenomen.

Steeds analyseerde ik de voorspelbaarheid van beide criteria voor een succesvolle loopbaan van leerlingen. De resultaten van dit onderzoek waren uiterst nuttig voor de waardebepaling van de twee criteria en belangrijk voor een verantwoord aannamebeleid. Het verbaast me dat minister Bussemaker van Onderwijs het laten meewegen van een 'harde' toets bij toelating tot het voortgezet onderwijs niet langer toestaat, maar voor het behalen van een einddiploma een voldoende op een rekentoets verplicht stelt. Dit is onbegrijpelijk en meten met twee maten.

Peter van Overbruggen, oud-conrector, Nuenen

Sekswerkers

Gemeenteraadslid Peter Kwint (O&D, 12 februari) vindt het idee dat wie vóór betaalde seks is, het ook goed zou moeten vinden dat zijn eigen dochter achter de ramen plaatsneemt, onsmakelijk. Terwijl dit gedachte-experiment je juist laat nadenken over wat het betekent om een sekswerker te zijn, om twintig keer per dag seks te hebben met een onbekende man.

Ik zou zeggen, denk daar júíst diep over na. Sta erbij stil hoe je het zou vinden als je dochter werkzaam zou zijn achter de ramen. En mocht je daarbij tot de conclusie komen dat je een dergelijk beroep niets voor haar vindt, vraag je dan af waarom een leven als sekswerker wel geschikt zou zijn voor de dochter van een ander.

Ton Smit, Utrecht

De Fractie

Schaadt de tv-serie De Fractie het imago van politiek Den Haag (V, 11 februari)? Natuurlijk niet. De serie is zo eenzijdig bevolkt met onsympathieke opportunisten dat het echte Den Haag er positief bij afsteekt. Daarom doen politici zoals Pechtold en Rutte ook graag mee als 'acteur'.

De makers van De Fractie willen de grens tussen werkelijkheid en fictie opheffen, maar maken die grens in werkelijkheid alleen maar groter. Hoewel ik zelf inmiddels ben afgehaakt, gun ik de makers nieuwe afleveringen. Ik hoop echter wel dat ze stoppen met dat geforceerde gelonk naar de actualiteit.

Maak personages van vlees en bloed. Dat levert een mooiere serie op en dan herkennen we het echte politieke Den Haag weer als wat het is: geen democratisch centrum waar gehandeld wordt vanuit het landsbelang, maar een bordkartonnen wereld vol ego's die elkaar in het vuur van het spel het liefst van de tafel spelen.

John Rouvroye, Maastricht

Wapens Oekraïne

Coen de Jong stelt dat de opstand in Oost-Oekraïne door wapenleveranties aan de Oekraïense regering zou escaleren tot een volledige oorlog (O&D, 10 februari). De aanname dat het leveren van bepaalde wapens aan Oekraïne tot meer oorlog zou leiden, is onwaarschijnlijk. Er is immers al sprake van een echte oorlog en die wordt juist versterkt doordat de rebellen zich sterker voelen dan het leger. Dankzij de aanvoer van zware wapens uit Rusland.

Als het Oekraïense leger de tanks van de rebellen kan bedreigen met antitankwapens, dan zal dat er toe leiden dat die niet meer zo enthousiast voor de aanval kiezen. Dit soort wapenleveranties leiden dus niet tot meer oorlog, maar juist tot minder oorlog. Bovendien is het moreel juist om het slachtoffer te helpen zich te verdedigen tegen de agressor. En ook om een land dat de wens heeft zich te ontwikkelen tot een democratie te helpen tegen de militaire agressie van een dictatuur.

Marcel Buurman, Roermond

Religie

Door het overdragen van religie van ouders op kinderen een 'volstrekt onnodige, zuiver menselijke wreedheid' te noemen berijdt Jonathan van het Reve zijn vrijwel wekelijkse stokpaardjes tegen religies (Vonk, zaterdag 7 februari). Vorige week moesten de religieuze scholen het al ontgelden, nu zijn gelovige ouders aan de beurt. Dat religie vaak erfelijk is, wil ik graag geloven, maar Van het Reve legt niet uit waarom dit wreed zou zijn. Zijn deze kinderen slechter af dan kinderen van atheïstische ouders (en waarom is het kinderen onthouden van religie niet wreed)? Zelfs als het geloof in een God een sprookje is, dan nog kunnen kinderen wel baat hebben bij christelijke of islamitische waarden. Zowel de islam als het christendom gaat uit van naastenliefde en barmhartigheid. Mensen en kinderen putten troost uit het gegeven dat er een God is die van ze houdt en voor hen zorgt. Is dat wreed?

Maarten Schreurs, Zwolle

Zelfrijdende vrachtauto's

De overtrokken verwachtingen van zelfrijdende vrachtwagens zie ik ook terug in de Volkskrant (Economie, 10 februari). Vorig jaar heb ik de hype van de zelfsturende auto - met minister Schultz als de profeet - in deze krant bestreden met argumenten die ook gelden voor vrachtwagens.

Hoezo veel energie en kosten besparen, terwijl de systeeminvestering miljarden vergt. Met Het Nieuwe Rijden bespaar ik met gemak 10 procent energie en halveert het schaderisico.

Het probleem is dat politici, onderzoeksinstellingen (TNO!) en fabrikanten liever gaan voor publiciteit en het grote geld van technische innovaties dan voor een effectieve aanpak van het menselijk (rij)gedrag zelf.

Zo ontstaan de hypes met grote beloften die later niet blijken uit te komen, zoals we ook zien bij alle voorspellingen over elektrische en waterstofauto's.

Martin Kroon, oud-projectleider snelheidslimieten, instructeur Het Nieuwe Rijden, Leiden

Hannelore en Arnon

Hannelore en Arnon. Bedankt voor jullie mooie voorbeeldfunctie.

Ik heb heel wat van jullie geleerd en ik heb genoten van de prachtige verhalen. Arnon als je behoefte voelt om uit te huilen, mijn schouder mag je gebruiken. Sterkte!

Ferd Raaymakers, Lierop

NS

Rens van Tilburg schaart zich met zijn column (O&D, 11 februari) in het rijtje van mensen die menen dat de problemen op het spoor vanzelf worden opgelost als je NS en ProRail weer samenvoegt. Hij haalt de begrippen marktwerking en concurrentie door elkaar en vergeet dat er veel meer partijen op de spoormarkt zijn dan NS en ProRail.

ProRail en NS zijn geen concurrenten, maar dienstverlener en klant. ProRail levert namens de staat spoorcapaciteit en verkeersleiding aan 33 vervoerders op het Nederlandse spoor. Bijvoorbeeld NS en Arriva in het reizigersvervoer of DB Schenker en SBB Cargo in het goederenvervoer beconcurreren elkaar in hun eigen markt. Dat kan alleen maar omdat het spoorwegnet niet meer van NS is. Op 30 procent van het spoorwegnet is geen NS-trein meer te zien.

Daarnaast zijn die vervoerders elkaars concurrenten in het afnemen van diensten van ProRail, de enige leverancier waar ze terechtkunnen om op de rails te kunnen rijden. Zo'n monopoliepositie schept extra verplichtingen, zou je denken.

Blijkbaar zijn de afspraken op het spoor zo slecht geregeld dat ProRail er keer op keer mee weg komt dat het niet goed levert. Dan zit het probleem niet in marktwerking, maar in slecht contractmanagement. In ieder geval wordt de situatie op het spoor niet vanzelf beter als je de slecht presterende infraleverancier ProRail onderdeel laat worden van zijn grootste klant NS. Bovendien krijgen dan 32 spoorbedrijven hun nu grootste concurrent ook nog als monopolistische leverancier.

P. Kroes, Delft

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden