Column Laura van der Haar

De leukste cultuur snuif je deze zomer op in Watou. Watou? Watou!

Laura van der Haar.

Het culturele hoogtepunt van de Nederlandse zomer ligt zonder meer in België. Sterker nog, bijna in Frankrijk, namelijk in bierbrouwersdorpje Watou. Voorbij Gent, voorbij Kortrijk, voorbij Poperinge, eigenlijk voorbij alles in België. In dat grensdorp met negentienhonderd inwoners, vlak boven Rattekot, is het elk jaar van 30 juni tot en met 2 september Kunstenfestival. Ik trek het maar even bij de Nederlandse zomer omdat het klimaat er hetzelfde is en de reistijd amper langer dan een beroerde ochtendspits.

Ik was er eens met een collega. Een paar keer met mijn geliefde. Nog een paar keer met de volgende geliefde. Afgelopen week was de hond met me mee. Telkens dacht ik: dit overtreffen ze niet. En boemmm, weer een paar werken om nooit te vergeten.

Dit jaar waren dat er twee, waaronder The Girl, een video van Hans Op de Beeck. Zelden houd ik iets zestien minuten onafgebroken en bij bewustzijn vol. Lezen, luieren, luisteren: nee. Maar bij dit werk lukte dat zelfs zonder knipperen. Je kunt het natuurlijk online bekijken, maar eindeloos beter is het dat in een krakend oude Vlaamse boerenschuur op groot scherm te gaan doen. Als je dan na afloop ademloos op het betongrind staat, kun je je open mond gerust zo laten hangen voor de klapper in de stallen ernaast. Daar zal ik ook niets over verklappen, behalve dan dat het een levensgroot heropgebouwde Georgische plattelandswoning is waar het de hele zomer regent. Ja, ook deze zomer - ben je al onderweg?

Na het boerenerf kun je door de dorpsstraatjes struinen, want naast grote kunst is het kleine dorp zélf de kern van het kunstfestival. De werken hangen in de brouwerij, in de kerk en naast het maïsveld; op zolders van prachtige oude huizen en in zijkamers van best wel lelijke huizen. Je mag overal zo lang gluren en dwalen, dat je op zeker moment ook bij de nurkse bakker verwacht dat er meer gaat komen dan alleen dat puddingbroodje - en eigenlijk is zijn ‘asseblief d’n pudding madam’ ook best poëtisch.

De dosering is overal genoeg om verzadigd van te raken, maar je bent goddank weg ruim voordat die mysterieuze museummoeheid toeslaat. Want hoe geweldig een museum ook is - al zwermen er lichtgevende paardenbloemen - ik loop er steevast te vechten tegen de tranen van een gaapaanval. Alleen door subiet het pand te verlaten en iets compleet anders te gaan doen is dat gapen dan nog te stoppen. In Watou voorkomen ze die museumwegtrekkers door je na elke locatie langs het kerkplein te sturen, waar je natuurlijk Poperings Hommelbier gaat drinken op het terras. Niet alleen omdat dat het lekkerste Belgische speciaalbiertje ter wereld is, maar ook omdat sommige herbergen uitsluitend dit lokale Hommelbier schenken - had ik al gezegd dat Watou het hoogtepunt van de zomer is?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.