De leugens van Denk

De barkrukken waren ingeruild voor een statafel. Net kleedje erover, vierkant plantenbakje erop. Daar stonden ze dan. Instemmend naar elkaar te luisteren. Tunahan, Selçuk, Farid en Sylvana, de Denk-Tank op volle oorlogssterkte. 'Nu is het uitgekomen', zei Sylvana trots. 'Nu hebben jullie het allemaal kunnen zien.' Het was alsof we de Paravisie aan het lezen waren. Want verdomd als het niet waar was, nauwelijks twee dagen eerder had Denk ons nog gewaarschuwd voor de media, de poortwachters van de gevestigde orde. En daar gingen ze dus al. Partijvoorzitter Öztürk zou worden verdacht van laakbaar handelen bij zakelijke transacties. 'Een poging tot karaktermoord' was het. 'Een hele hoop bagger', opgerold in een NRC, en - met een vuurtje erbij - zo voor de voordeur gelegd.

Tunahan Kuzu (R), Sylvana Simons en Selcuk Ozturk (R) van Denk.Beeld anp

De Betrouwbare Mannetjes trapten er niet in. We hoefden nauwelijks aan de vingers te snuffelen om te weten dat het zaakje stonk. Een filmpje om je in te dekken, het slechte nieuws, en dan nog een filmpje om je rammelende gelijk te halen. Er zijn scholieren die hun ouders minder opzichtig voorbereiden op een belletje van de conrector.

Jammer wel. Het klonk allemaal zo lekker overzichtelijk. De verdenking van de samenleving. Alles ingedeeld in strakke, Hollandse kaveltjes: 'Ze', 'de gevestigde orde', 'de media'. En Tunahan, Selçuk, Farid en Sylvana staan niet alleen. Generaliseren is met afstand het populairste middel om houvast te vinden voor zaken die eigenlijk te pijnlijk of te complex zijn om een beetje vlot te bevatten. Dé Islam. Hét Volk. Dé Sportzomer. En als je de discussie helemaal eenvoudig wil maken, gooi je er gewoon een lekkere schijntegenstelling tegenaan. Laura in Qatar: verkracht of escort? Het bloedbad in Orlando: islam of gun control? De moord op Jo Cox: Eenzame gek of Brexit-fanaticus? Bert Maalderink: scherpe interviewer of lone wolf? Nu zeggen!

'Leugen nummer drie!' Als een ware braderie-Jan Mulder ging Farid een voor een de verschillende, onbegrijpelijke bewijsstukken af die Öztürk zouden moeten vrijpleiten. Om ter afsluiting een zoveelste vergeefse poging te doen om met z'n vieren tegelijk in de camera te wijzen.

Niet dat het veel uit zal maken, deze poging tot karakterzelfmoord. Tegenover de mensen die zich er vrolijk over maken, staan er genoeg die maar al te graag horen over een gevestigde orde die hen doelbewust negeert. Denk & Ingrid slikken het als zoete koek. En dus stond ook de vierde macht in een mum van tijd als een stel hongerige beesten bij het stalen hek van het partijbureau van Sylvana & the Pips te wachten tot er uiteindelijk wat opgerolde persberichten door het verticale wildrooster werden gestoken. Nee hoor, typisch Den Haag dit. Gaat ook altijd hetzelfde. We weten niet hoe het met u zit, maar wij prikken er gewoon doorheen. Sterker - en dan denken we gewoon even hardop - we zijn er goed klaar mee, met dé politiek.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Ik heb niks tegen de Sportzomer, ik heb iets tegen de uitwassen van de Sportzomer.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden