VERSLAGGEVERSCOLUMNMARGRIET OOSTVEEN IN AMSTERDAM

De Kindertelefoon hoort veel kinderen al vastlopen

.Beeld .

Er zijn gelukkig ook nog veel kinderen die samen de Kindertelefoon bellen om even te lachen:

Kun je met deze ziekte nog neuken? Hahaha!

Waar kan ik Coronabier bestellen? Hahaha!

Heel veel telefoontjes gaan nu over verveling. Maar in een belkamer van de Kindertelefoon is ook schokkend snel vast te stellen dat wat je al begon te vrezen klopt: er zijn nu meer kinderen in grote nood, die al bijna geen kant meer op kunnen.

Omdat gesprekken met de Kindertelefoon vertrouwelijk en anoniem zijn is de voorwaarde vooraf dat ik een geheimhoudingsverklaring teken: meekijken bij de Kindertelefoon mag alleen rond de vrijwilligers, wat de kinderen zeggen kan ik dan niet horen. En ik moet beloven dat geen kind zichzelf in dit stukje zal herkennen.

Vrijwilliger bij de Kindertelefoon.Beeld Margriet Oostveen

Onder normale omstandigheden zoeken kinderen zo’n 1000 keer per dag contact, nu 1500 keer. De kille waarheid voor de vrijwilligers is dat dit soort antwoorden meer dan eens worden gegeven:

‘Dus dan raakt hij je aan op plekken die alleen van jou zijn?’

‘Wat je nu vertelt moet eigenlijk ook wel stoppen. Is er iemand in je omgeving aan wie je dit zou kunnen zeggen?’

Er bellen nu ook vaker kinderen met ouders in de ‘vitale beroepen’. Sommige kinderen zoeken een oppas voor zichzelf. Bange kinderen. Omdat ze alleen thuis zijn. Of ontzettend bezorgd over hun vader of moeder, maar dat mogen ze niet hardop zeggen van zichzelf, want mama doet nu belangrijk werk. Of ze bellen omdat er iemand anders in de buurt is die niet van ze af kan blijven. Alle soorten kinderen bellen de Kindertelefoon, dus ook kinderen van artsen, verpleegkundigen en schoonmakers. Kinderen ‘met alle mogelijke accenten’, zeggen de vrijwilligers.

De Kindertelefoon heeft één nummer dat wordt doorgeleid naar zeven belkamers. Ik zit in Amsterdam, tussen eerst drie en gaandeweg vijf bellende en chattende vrijwilligers achter grote schermen met online lijntjes naar alle mogelijke hulpverlening. Leuke, evenwichtige twintigers vooral, goed in kindertaal, vaak opgeleid tot pedagoog. En van top tot teen door de Kindertelefoon gekneed in ‘oplossingsgericht werken’. Alleen vallen heel veel van die oplossingen nu weg.

In de belkamer.Beeld Margriet Oostveen

Intussen zijn er kinderen van gescheiden ‘co-ouders’ die vertellen dat ze na hun week bij de ene ouder nu opeens worden geweigerd bij de andere. Omdat ze verkouden zijn. Of omdat een ouder opeens ‘geen tijd’ heeft wegens kantoor aan huis. (Tip: VillaPinedo.nl biedt gescheiden ouders hun online training nu gratis aan.)

O ja, zeggen vrijwilligers, je hoort echt wel dat kinderen meer geslagen of misbruikt worden, nu hun ouders de hele dag gestrest thuis zitten. ‘Maar dat komt er heel langzaam uit.’ Zo’n kind begint met het probleem dat de scholen dicht zijn. En dan valt het stil.

Manon Uphoff schreef hierover een op eigen ervaring gebaseerd en deze weken niet te vergeten boek, Vallen is als vliegen, met een hoofdrol voor de isolatie. En hoe die het gevoel voor werkelijkheid van een kind dan kan vervormen.

Kinderen in nood bellen vaak terug. Vrijwilligers van de kindertelefoon zien daardoor nu al hoe een kind met een sterk karakter steeds onzekerder kan worden wanneer er geen ontsnappen aan een belager meer is.

Een werkplek.Beeld Margriet Oostveen.

De Kindertelefoon belt zo nodig zelf met instanties die kunnen helpen. Maar alleen als het kind dat wil, het belt immers anoniem. De Kindertelefoon kan gesprekken opzetten met Veilig Thuis, waar ze kunnen ingrijpen. Maar daar verliest een kind wel de anonimiteit - en bij die mededeling hóren de vrijwilligers kinderen dan vaak krimpen. Nog moeilijker wordt dit vanuit de verwrongen werkelijkheid van een semi-quarantaine, zonder volwassen hulp van iemand op je club of op school.

Bij de Kindertelefoon werken ze vanuit belkamers, bomvol informatie en hulpkanalen. Ze bereiden zich nu alvast voor op een totale lockdown door thuiswerkplekken uit de grond te stampen.

Stoere term wel, totale lockdown. Gaat helaas vooral over angstige volwassenen die zichzelf en hun omgeving onvoldoende weten te disciplineren. Waardoor deze kinderen zouden worden opgesloten met hun belagers.

Voorkom dat. Blijf binnen, opdat kinderen zo nodig nog naar buiten kunnen.

De Kindertelefoon: 0800-0432

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden