Column Arnon Grunberg

De keuze is: schnitzel of niets

De Eifel trof me als een aangenaam duistere regio. Niet voor niets kent Duitsland het ­fenomeen van de Eifel-Krimi. 

De laatste dagen van het jaar – door een vriend ‘de onheilige dagen’ genoemd – bracht ik met mijn petekind en zijn moeder door in het dorp Bad Bertrich in de Eifel. Er liepen daar voornamelijk bejaarden rond, wat Nederlanders en een verdwaalde Belg.

Toen we op Eerste Kerstdag later in de eetzaal verschenen dan gepland, zei de serveerster: ‘Ik wil u niet zonder eten naar bed sturen, maar om deze tijd is het schnitzel of niets.’ Zo’n vrouw sluit ik in mijn hart. Na aandringen bleken er trouwens ook wat zalmmoten over te zijn.

Ik kende de Eifel slecht, al had ik er een paar jaar geleden voorgelezen uit eigen werk en toen trof de regio me als aangenaam duister. Niet voor niets kent Duitsland het fenomeen van de Eifel-Krimi, detectives die zich afspelen in de Eifel. De natiestaat verzwakt, de regio rukt al een tijdje op, ook in de krimi.

Wij wandelden door de heuvels, het wijngebied rond de Moezel was uitgestorven, op de toeristische trekpleister Cochem na, dat was overgenomen door Nederlanders. Noem mij een neerlandofoob, maar Nederlanders kom ik liever niet in het buitenland tegen. Dat je ze in Nederland tegenkomt, is al erg genoeg. Je gaat naar Duitsland om Duitsers te ontmoeten en – iemand als Frits Bolkestein zal dat met me eens zijn – Duitse cultuur is superieur aan de Nederlandse.

In Cochem was het treurig gesteld met de Duitse cultuur, maar bij een benzinestation kocht ik een Frankfurter Allgemeine. Daarin stond een tekst van de Oostenrijkse schrijver Christoph Ransmayr over Michael Kohlhaas, romanpersonage van Heinrich von Kleist, en Ransmayrs vader, die een Kohlhaas bleek te zijn geweest. Kohlhaas zocht rechtvaardigheid en vernietigde daarbij alles om zich heen, inclusief zichzelf.

Tegenwoordig zijn er meer en meer Kohlhaasjes, men geeft de voorkeur aan verschroeide aarde boven onvolmaakte vrede.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden