Opinie Op de zeepkist

‘De keuze is: obsessief met mijn gewicht bezig zijn, of genieten van het leven. Ik kies voor het laatste’

Naam: Manon Bosman (48, Vianen)

Probleem: mensen met overgewicht worden door de maatschappij niet geaccepteerd.

Oplossing: ervaar eens een ander schoonheidsideaal, ga bijvoorbeeld op vakantie naar Tunesië.

Manon Bosman: ‘De blootstelling aan een ander schoonheidsideaal heeft mij geholpen mezelf te accepteren.’ Beeld Rebecca Fertinel

‘Twintig jaar geleden zette ik een MSN-groep op voor mensen met een maatje meer. Ik was opzoek naar een plek waar ik geaccepteerd zou worden, waar ik met mensen kon praten die net als ik overgewicht hebben en zouden begrijpen hoe ik me voelde. Nadat MSN de groepen in de ban deed, gingen we verder op Hyves en nu zitten we inmiddels op Facebook. Wat prettig is aan de groep is dat er onderling veel herkenning is, bijvoorbeeld over hoe je met sommige situaties omgaat, zoals de druk van je omgeving om af te vallen.

‘Ik weeg nu rond de 115 kilo, maar ik ben ook wel veel zwaarder geweest, zo’n 165 kilo. Na het overlijden van mijn echtgenoot ben ik door stress en verdriet een hoop kilo’s kwijtgeraakt. Doordat ik zoveel ben afgevallen is mijn huid gaan hangen. Het lijkt fijn, zo’n gewichtsverlies, maar ik vind dit lelijker dan als ik voller ben en mijn huid gewoon mooi strak staat.

‘Er heerst een enorm stigma op dikke mensen. We zouden te veel eten en lui zijn, maar dat is simpelweg niet waar. Ik ben in mijn puberteit dikker geworden nadat ik ziek werd; in vrij korte tijd kwam ik behoorlijk aan. Mijn moeder was nogal obsessief met haar gewicht bezig en legde mij een verplicht dieet op. Maar door al dat verplichte lijnen werd ik uiteindelijk alleen maar dikker en dikker. Als ik nu foto’s van mezelf terugkijk, denk ik: daar stond gewoon een mooie meid.

‘Er is geen dieet te vinden dat ik niet gevolgd heb; van Weight Watchers tot een HCG-kuur. Uiteindelijk kreeg ik een maagband, onder druk van mijn omgeving. Maar ik kreeg daar zoveel complicaties dat ik hem eruit heb laten halen. Door mijn ziektes – ik heb fibromyalgie en ME – werkt mijn stofwisseling trager, daar kan geen maagband tegenop.

‘Lange tijd was ik zoekende: waar doe ik het eigenlijk voor? Totdat ik op vakantie ging naar Tunesië. Toen kwam de grote ommekeer. In Tunesië werd ik als een godin onthaald. Daar vinden mannen volle vrouwen juist prachtig. Ik werd er op handen gedragen. De dames in het hotel die een stuk slanker waren dan ik – en in mijn ogen ook mooier – kregen niet de aandacht die ik kreeg. Het besef dat het schoonheidsideaal overal anders is en er niet één soort ‘mooi’ is, ontstond voor mij daar.

‘De blootstelling aan een ander schoonheidsideaal heeft mij enorm geholpen om mezelf te accepteren. Daarom juich ik het ook toe dat merken als Nike nu vollere paspoppen gebruiken. Door diversiteit in lichaamsvormen te laten zien, kunnen jongeren meer zelfvertrouwen ontwikkelen en beseffen ze dat ook zij er mogen zijn.

‘Diëten doe ik inmiddels al jaren niet meer. Ik leef nu gewoon zoals ik wil. Ik let wel op wat ik eet, maar als ik zin heb in iets lekkers, dan pak ik dat ook gewoon. Op een verjaardag eet ik ook een gebakje en als je niet eens een ijsje kunt nemen met warm weer, wordt het wel erg saai. Waarom zou ik niet mogen genieten van het leven?

‘Sinds mijn vakantie naar Tunesië trek ik op het strand nu ook een bikini aan. Als mensen er last van hebben, dan kijken ze de andere kant maar op. In de Facebookgroep lees ik weleens verhalen van jonge meiden die met een broek en T-shirt aan op het strand gaan zitten. Ik word daar heel verdrietig van, het idee dat mensen zichzelf niet kunnen of durven te zijn. Ik ben ook niet altijd even happy, maar als ik met warm weer met spaghettibandjes wil lopen ondanks mijn dikke bovenarmen, dan doe ik dat, want waarom zou ik met lange mouwen moeten lopen? En eigenlijk heb ik van vreemden nooit een nare reactie gehad. Als de keuze is: obsessief met mijn gewicht bezig zijn of gewoon genieten van het leven, dan kies ik voor het laatste.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden