tv-recensiearno haijtema

De jubileummarathonuitzending van Rail Away voorzag ruimschoots in de behoefte aan sprookjesachtige sferen

Arno Haijtema
null Beeld

De familie Van der Laan had zaterdag reden tot trots. Op zoon Niels, die zich in Even tot hier met Jeroen Woe in het hooggebergte van de satirische televisie beweegt. Met een onovertroffen ‘heel kort (een minuut) liedje over een best wel ingewikkeld onderwerp’, waarin de complotwouse Doutzen Kroes werd gefileerd. Een spervuur aan grollen over het coronabeleid, dat je deed beseffen dat zelfs voor Even tot hier die bron eens opdroogt. En dat werd afgesloten met een fijne Snollebolleke-pastiche (‘Snottebelleke’) over het zwabberbeleid aangaande het sluiten dan wel openhouden van de scholen: ‘Van school… naar huis, van huis… naar school.’

De trots van de Van der Laantjes hoefde zich niet te beperken tot Niels. Zijn volle Spaanse neef trok in de slotaflevering van het Sinterklaasjournaal op een door Haagse journalisten drukbezochte persconferentie grootmoedig het boetekleed aan. Als Hoofdpiet had hij er een zooitje van gemaakt. Zelfs het bezorgen van de Sinterklaascadeautjes dreigde spaak te lopen. Er restte Hoofdpiet, terugblikkend op het fiasco dat overeenkomsten met het coronobeleid vertoonde, niets anders dan zijn ontslag aan te bieden.

Uiteindelijk kwam het goed: Sint zelve verscheen achter de microfoon met het nieuws dat de zoekgeraakte sleutel van het scheepsruim met cadeaus was teruggevonden. Pakjesavond kon doorgaan, Hoofdpiet mocht blijven – de Binnenhof-verslaggevers in cameo juichten uit één keel.

Na het hilarische en door zijn ontwapenende karakter soms lichtelijk ontroerende Sinterklaasjournaal was de behoefte groot om, al was het maar voor één avond, te blijven hangen in sprookjesachtige sferen. Daarin voorzag de jubileummarathonuitzending van Rail Away ruimschoots.

Rail Away: trein in het gevarieerde Limburgse landschap. Beeld
Rail Away: trein in het gevarieerde Limburgse landschap.

Van middernacht tot zondagochtend vroeg herhaalde het programma highlights van de afgelopen 25 jaar. Een gouden formule: trein rijdt door landschap, een helikopter maakt er machtige weidse shots van, de vertrouwde stem van Bob van der Houven informeert over terrein (‘De bossen tooien zich in de eerste herfsttinten’), historie (‘De eerste trein bij Velp reed in 1865’) en spoorwegnet (‘Stavoren is aangesloten op de noordelijke nevenlijnen’).

Clichés (‘ontkwamen niet aan de slopershamer’) versterken de baarmoederachtige veiligheid die Rail Away verschaft. Gewillig lieten we ons met Bob door Nederland, Yorkshire, de Zwitserse Alpen, Italië en Japan wiegen. Weetje: wie dacht dat op de lijn in Yorkshire alleen stoomlocomotieven rijden ‘komt bedrogen uit’: er rijden ook diesellocs.

Een in Den Haag woonachtige collega bekende me ooit dat hij na een late avonddienst in Amsterdam, met een slokje op, in de trein was gestapt, om niet in zijn woonplaats maar pas op een rangeerterrein bij Dordrecht wakker te worden. Een andere keer werd hij, eveneens beneveld, gewekt in Rotterdam. Op de terugweg naar Den Haag ontwaakte hij pas in Leiden.

Dat soort drama’s spelen zich in Rail Away gelukkig niet af. It makes the world a better place. Ikzelf werd wakker toen de trein zondagochtend zachtjes het stootblok onderaan de Matterhorn raakte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden