opinie betoog D66

De integratie van Marokkanen is een succes, maar passen witte Nederlanders zich ook aan?

Mooi stuk van D66-kopstukken Jetten en Paternotte over Marokkaanse integratie, maar wel eenzijdig, betoogt Kiza Magendane. Want hoe zit het met de aanpassing van de witte Nederlanders aan de veranderende samenleving?

Rob Jetten tijdens zijn speech bij D66 op de uitslagenavond van de provincialestatenverkiezingen. Beeld ANP

Mijn WhatsApp-groepen met vrienden loeiden met positieve berichten afgelopen woensdag, nadat D66-politici Rob Jetten en Jan Paternotte in de Volkskrant een prachtig betoog hadden gehouden waarin ze stelden dat de integratie van Marokkanen in Nederland een doorslaand succes is. In het onderwijs, op de arbeidsmarkt en in het maatschappelijk leven (entertainment, politiek en sport) doen ‘Marokkanen’ het uitzonderlijk goed, ondanks de negatieve beeldvorming (Wilders) en het ‘waardeloze integratiebeleid’. De twee jonge politici roepen dan ook minister Wouter Koolmees (D66, Sociale zaken en Werkgelegenheid) om ‘het roer definitief om te gooien’ en met de nieuwe inburgeringswet ervoor te zorgen dat ‘nieuwkomers nooit meer met zo’n achterstand beginnen’.

Bij het lezen van die woorden moest ik denken aan een mevrouw die vorige week in een panel over racisme vroeg hoe het eigenlijk gesteld is met de integratie van autochtone Nederlanders, en of daar onderzoek naar wordt gedaan. Ik dacht ook aan een het beruchte  filmpje van Jaïr Ferwerda, die vorig jaar een integratiequizje deed bij politici die ons land besturen. ‘Wat voor feestdag is het eigenlijk vandaag?’, wilde Ferwerda weten. Alle ministers, inclusief die van D66-huize, bleken niet op de hoogte te zijn en keken hem bevreemd aan. ‘Ik heb echt geen idee wat voor feestdag het is vandaag’, zei minister Koolmees. ‘Het is ook op uw beleidsterrein: integratie’, probeerde Ferwerda Koolmees uit het gênante moment te redden. Na de tip van Ferwerda en het gefluister van de woordvoerder, zei Koolmees uiteindelijk: ‘Suikerfeest, einde van de Ramadan.’ Glunderend, als een scholier die net een complexe wiskundesom had opgelost.

Hoe anders is het in een land als Canada, waar premier Justin Trudeau jaarlijks moslims in zijn land en over de wereld een gezegende en vredige Ramadan toewenst. Misschien omdat hij een ministerraad heeft die een etnische en religieuze afspiegeling van Canada vormt. De coalitie waarvan de partij van Jetten en Patternotte onderdeel is, heeft daarentegen een voltallige ministerraad die bestaat uit de zogeheten witte Nederlanders. In de hele Tweede Kamer, inclusief de fractie van de twee jonge politieke dieren, is geen enkele Afro-Nederlander te bekennen, iets wat ik twee jaar geleden in de Volkskrant  ‘de politieke pijn van zwart Nederland’ noemde.

Je zou hopen dat de minister van Sociale Zaken en Integratie bij het ontwikkelen van de nieuwe integratiewet niet alleen kijkt naar de manier waarop nieuwkomers zich in Nederland aanpassen, maar ook nadenkt over hoe de politiek en de samenleving als geheel inclusiever kunnen worden. Met andere woorden: hoezeer zijn partijen als D66 bereid de zogenoemde allochtonen volledig onderdeel van hun gezelschap te laten worden, voorbij de oneliners?

Een groep van sociale wetenschappers zoals Paul van Laar (Erasmus Universiteit) en Maurice Crul (VU Amsterdam) doet nu al twee jaar onderzoek naar het fenomeen superdiversiteit in steden als Rotterdam, Antwerpen en Malmö, en hoe autochtone bewoners van het land integreren in de zogenaamde migrantenwijken.

Ze observeren net als Jetten en Paternotte dat het veel beter gaat met de tweede en derde generatie. Echter, omdat zij wetenschappers zijn, hebben ze een gelaagder verhaal. ‘Een grote groep heeft steile opwaartse mobiliteit doorgemaakt, maar aan de andere kant blijft een even grote groep achter’, schrijven ze in Coming to terms with superdiversity: the case of Rotterdam, hun dit jaar verschenen studie. ‘De nakomelingen lopen het risico slechter af te zijn dan hun ouders.’

Met hun onderzoek willen de onderzoekers de complexiteit van steden als Amsterdam en Rotterdam in beeld brengen. In deze steden weten ze al heel lang dat als men het over ‘integratie’ en ‘nieuwkomers’ heeft, er niet altijd wordt gedoeld op mensen die Ziyech, Arib of Aboutaleb als achternaam hebben. Ook de Jettens,  Koolmezen en Patternottes van deze wereld hebben nog een slag te maken als het om integratie gaat. Want het is een understatement te stellen dat de integratie van de zogenaamde witte Nederlanders behoorlijk is mislukt.

Kiza Magendane is publicist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden